Arsenal yangi mavsumni kuchli boshladi
London klubi yangi mavsumni xuddi o‘tgan yilgi ritmini davom ettirgandek boshladi: Coventry City ustidan 3:0, hech qanday asabiyliksiz, hech qanday shoshilinchlarsiz. Hisobdan ham muhimi – qanday qilib erishilgani.
Gollarga navbatma-navbat Kai Havertz, Bukayo Saka va Martin Odegaard yozildi. Ammo bu kechaning yagona hikoyasi emasdi.
Tzolis: qanotdan bo‘ron
Christos Tzolis bu yozda tayyorgarlik davrida ham ko‘zga tashlangandi. Endi esa u raqobat jiddiylashgan paytda ham o‘yin ritmini o‘zgartira olishini ko‘rsatdi.
Yunon vingeri Arsenal uchun deyarli har bir xavfli hujum markazida bo‘ldi: to‘rtta zarba, uchta golli vaziyat yaratish. Jami yettita zarbaga bevosita aloqadorlik – bu faqatgina “yaxshi taassurot” emas, bu tayyor tizimdagi tayyor qurol.
Gol ura olmadi, ha. Lekin uning ishtirokisiz hisob ochilmasdi. Pastga yo‘naltirilgan keskin uzatmasini Coventry darvozaboni Carl Rushworth ushlay olmadi, to‘p oldida paydo bo‘lgan Saka esa yaqin masofadan xotirjam yakunladi.
Bu epizod Tzolis qanday futbolchi ekanini aniq ko‘rsatdi: to‘xtamasdan oldinga intiladigan, kichik bo‘shliqlarda ham qaror qabul qila oladigan, raqibni chalg‘itadigan.
Leandro Trossard ketgan, Gabriel Martinelli esa bu uchrashuv uchun zayavkaga ham kiritilmadi. Shunday sharoitda Tzolis uchun eshiklar keng ochilmoqda. Mikel Arteta ham uni yashirmay maqtamoqda: murabbiy uning oxirgi o‘yinlardagi o‘yinini “fenomenal” deb baholadi va aynan so‘nggi uchdan bir hududdagi qarorlar sifati bilan ajratib ko‘rsatdi.
Bu tilda aytilgan oddiy maqtov emas. Bu – ishonch kreditidir.
Odegaard sahnani egalladi, fullbeklar qanot emas – hujumchi
Martin Odegaard o‘yinni boshqarishni yaxshi ko‘radi. Bu safar esa u nafaqat boshqardi, balki butun ritmni o‘zi belgiladi.
O‘tgan haftadagi Community Shield o‘yini uning formaga kirayotganini ko‘rsatgandi. Coventryga qarshi esa u yana bir pog‘ona yuqoriga chiqdi. O‘ng qanotdagi uchlik – Odegaard, Ben White va Saka – raqibga deyarli nafas olish imkonini bermadi.
Odegaard ikkinchi bo‘limdagi golini White uzatmasidan keyin kiritdi. Har ikkalasi ham bonus tizimida yuqori baholanib, 11 ochkodan qo‘lga kiritdi. Bu raqamlar ortida esa yana bir muhim detal yotadi: White va uning chapdagi hamkori Riccardo Calafiori pozitsiyalari.
Har ikki fullbek chiziq bo‘ylab emas, deyarli yarim himoyachi sifatida harakat qildi. Ular tez-tez jarima maydoni atrofiga kirib bordi, raqibni orqaga tirab qo‘ydi, markazdagi bo‘shliqlarni ochdi. Calafiori Havertz golida o‘ta aniq, keskin pas bilan ishtirok etdi – Coventry himoyasi chalkashib qolgan paytda u bitta teginish bilan butun blokni yorib o‘tdi.
Arteta bu joylashuvni tasodifiy taktika sifatida emas, raqibga qarshi ataylab tanlangan yechim sifatida tushuntirdi. U fullbeklarning raqib jarima maydonida “katta tahdid” ekanini ta’kidladi va ulardan aynan shunday foydalanish kerakligini aytdi.
Arsenalning yangi ko‘rinishi aynan shu: himoyachi faqat himoyalanmaydi. U raqib uchun doimiy bosh og‘rig‘iga aylanadi.
Sog‘lom Odegaard, qaytgan ritm
Odegaard o‘zi ham bu o‘yin oldidan tanasini nihoyat “100 foiz”ga yaqin hislayotganini aytib o‘tgan edi. O‘tgan mavsum jarohatlar, maydonga to‘liq tayyor bo‘lmagan holda tushishlar, ritmni yo‘qotish bilan o‘tgan bo‘lsa, hozir vaziyat boshqacha.
Yozgi tayyorgarlik, jahon chempionatidagi ishtirok, to‘liq pre-sezon – bularning barchasi maydonda sezildi. U pressingni boshlab berdi, to‘pni bo‘ldi, zarba berdi, boshqalar uchun bo‘sh hudud yaratdi.
Bu Arsenal uchun juda muhim signal. Kapitan o‘z ohangini topganida, butun orkestr boshqacha yangraydi.
Saka va Rice: qisqa tayyorgarlik, lekin tez ritm
Mikel Arteta bu safar tarkibda ikki o‘zgarish qildi: Bruno Guimaraes va Noni Madueke o‘rniga Declan Rice va Saka qaytdi. Guimaraes Cardiffdagi o‘yinda chanoq sohasidan olgan muammosi tufayli umuman zayavkaga kiritilmadi, lekin Arteta uning uzoq muddat safdan chiqib qolishidan xavotir olayotgani yo‘qligini aytdi.
Rice va Saka yozgi tayyorgarlikni to‘liq o‘tkazmaganiga qaramay, maydonda juda jonli ko‘rindi. Ular 67 daqiqagacha o‘ynab, so‘ngra nafas rostlash uchun almashtirildi. Bu vaqt ichida ikkovi ham Arsenalning barcha burchak zarbalarini ijro etdi. Tzolis bu elementda ishtirok etmadi – bu ham taktik tanlov.
Saka o‘z golini odatdagidek sovuqqonlik bilan yakunladi. Rice esa markazda ritmni ushlab turdi, pressingni boshqardi, orqa chiziq va hujumchilar o‘rtasida ko‘prik vazifasini bajardi.
Ezri Konsa: yangi qo‘shimcha, eski manzilga safar
Uchrashuv boshlanishidan oldin stadionda yana bir sahna bo‘ldi. Yangi transfer – 55 million funtlik Ezri Konsa muxlislarga tanishtirildi.
Arteta bu transferni “chuqurlik va sifat” bilan izohladi. William Saliba va Jurrien Timber jarohatlari fonida Arsenal himoya chizig‘i son jihatdan ham xavfli chegarada edi. Murabbiy “to‘rtta, ba’zida beshta himoyachi bilan qolish – katta tavakkal” ekanini ochiq aytdi va Konsaning kelishi bilan bu xavf yumshatilganini ko‘rsatdi.
Endi esa qiziqarli lahza: Konsa keyingi turda eski klubi Aston Villa maydoniga qaytishi kutilmoqda. Bu faqat statistik fakt emas, psixologik omil ham. Himoya chizig‘iga yangi raqobat kirib kelmoqda.
Coventry: xatolar, o‘yin va reallik
Frank Lampard jamoasi o‘yinni yomon boshlamadi. Dastlabki daqiqalarda ular Arsenal pressingidan chiqishga harakat qildi, ba’zi vaziyatlarda to‘pni yaxshi aylantirdi ham. Lekin yuqori darajadagi raqibga qarshi kichik xato ham jazolanadi.
Milan van Ewijk va darvozabon Rushworth birinchi bo‘limdayoq ikkita hal qiluvchi xatoga yo‘l qo‘ydi. Natija – 2:0 va o‘yin deyarli tugagandek bo‘ldi. Lampard ham uchrashuvdan keyin aynan “qabul qilingan gollar biz uchun yaxshi emas edi” deya qisqa, ammo aniq baho berdi.
Coventry butun o‘yin davomida atigi 0,2 expected goals (xG) ishlab chiqdi. Bu raqamlar faqat raqam emas, ular haqiqatni ko‘rsatadi: mehmonlar Arsenal darvozasiga deyarli jiddiy tahdid sola olmadi.
Zaxiradan chiqqan Jack Rudoni eng yaxshi imkoniyatga ega bo‘ldi, ammo uning zaif bosh zarbasi to‘g‘ri David Raya qo‘liga uchdi.
Himoyada esa eng band futbolchi Bobby Thomas bo‘ldi. Aynan u ikki jamoa ichida yagona bo‘lib defensive contribution (DefCon) ochkolarini to‘pladi. Bu ham Coventry qancha bosim ostida qolganidan darak.
Yangi haftaga nigoh
Arsenal uchun bu kecha deyarli mashg‘ulotga o‘xshab ketdi, lekin unda ham jiddiy xulosalar yashirin: Tzolis tayyor, Odegaard formaga kirgan, fullbeklar yangi rolga moslashgan, Saka va Rice qisqa tayyorgarlikka qaramay ritmni topgan.
Coventry esa endi har haftada bunday darajadagi raqibga duch kelmasligini biladi. Keyingi turda ular o‘z maydonida Hull Cityni qabul qiladi – ayniqsa Bench Boost reja qilayotganlar uchun bu uchrashuv alohida e’tiborda bo‘ladi.
Savol endi shunda: bu Arsenal – mavsumni shunchaki kuchli boshlagan jamoami yoki nihoyat chempionlik poygasini boshidan oxirigacha o‘z qo‘lida ushlab tura oladigan darajaga yetdimi?
