Serhiy Rebrov uzr so‘radi: Padel o‘yini va siyosiy muhokama
Ukrayna futbolining eng taniqli figuralaridan biri bo‘lgan Serhiy Rebrov yana diqqat markazida, lekin bu safar taktik qarorlari yoki natijalar tufayli emas. U Instagram’dagi murojaati orqali vatandoshlaridan uzr so‘radi — sababi, Marbella shahrida Vasiliy Berezutskiy bilan birga padel o‘ynayotgani aks etgan video.
Ijtimoiy tarmoqlarda tarqalgan qisqa lavha Ukrainada tezda rezonans uyg‘otdi. Rebrov va sobiq Rossiya terma jamoasi himoyachisi bir jamoada, juftlik sifatida maydonga tushgani ko‘rinadi. Video qachon olingani noma’lum, ammo bu savolni hech kim birinchi o‘ringa qo‘yilmadi: ukrainalik foydalanuvchilarni sherik tanlovi o‘zi g‘azablantirdi.
Bosim kuchaydi — va Rebrov javob qaytardi.
“Terrorchi davlat futbolini kuzatmayman”
Murojaatida sobiq terma jamoa bosh murabbiyi hamma gapni ochiq aytishga harakat qildi. U Vasiliy Berezutskiyning urushga qarshi pozitsiyasidan xabardor bo‘lganini, lekin uning yaqinda Rossiyaga murabbiylikka qaytgani haqida bilmaganini ta’kidladi.
Rebrovning so‘zlariga ko‘ra, u Rossiya futbolidagi yangiliklarni umuman kuzatmaydi. U o‘z izohida Rossiyani “terrorchi davlat” deb atar ekan, o‘sha mamlakat futboli unga mutlaqo qiziq emasligini urg‘uladi. Aynan shu tafsilot — Berezutskiyning Rossiyaga qaytib, murabbiylik faoliyatini davom ettirayotgani — Rebrov uchun asosiy “ko‘rinmay qolgan chiziq” bo‘lganini aytdi.
Shunga qaramay, u o‘zini oqlash bilan cheklanib qolmadi. Jamoatchilik oldidagi mas’uliyatini tan olib, ukrainalik muxlislardan va yurtdoshlaridan uzr so‘radi. U o‘zining qat’iy pro-ukrain pozitsiyasi shubha ostiga qo‘yilmasligini so‘rab murojaat qildi.
Murabbiylikdan kabinetga: Rebrovning bugungi roli
Serhiy Rebrov 2023 yilda Ukrayna terma jamoasini qabul qilib olganida, undan katta sakrash, yangi nafas kutilgandi. Biroq yo‘l qiyin bo‘ldi. 2026 yil bahoriga kelib, jamoa Jahon chempionati yo‘llanmasini qo‘lga kirita olmadi va bu natija uning iste’fosiga olib keldi.
Bugun u terma jamoa boshqaruvida emas, lekin futbol tizimining markazida qolmoqda: Rebrov hozir Ukraina futbol assotsiatsiyasi vitse-prezidenti lavozimida ishlaydi. Demak, u nafaqat sobiq murabbiy, balki sport siyosatiga ta’sir ko‘rsatayotgan yuqori martabali funksioner. Shu bois uning har bir qadami, har bir suratga tushgan kadri, ayniqsa urush sharoitida, alohida e’tibor ostida.
Padel kortidagi bir necha ochko ham shunday fon ichida butun boshli ijtimoiy muhokamaga aylanib ketdi.
Berezutskiy: “Yo‘q urushga” degan rossiyalik, ammo baribir Rossiyada
Vasiliy Berezutskiy nomi postsovet futbolini kuzatganlar uchun begona emas. U 2010-yillar davomida CSKA Moscow va Rossiya terma jamoasining eng taniqli himoyachilaridan biri bo‘ldi. Tajribali markaziy himoyachi o‘sha davrning ko‘plab yirik uchrashuvlarida asosiy tarkibdan joy olgan.
2022 yil 24 fevral — urush boshlangani e’lon qilingan kun — Berezutskiy ijtimoiy tarmoqlarda “No to war” shiorini yozib chiqdi. O‘sha vaqtda u akasi Aleksey boshchiligidagi CSKA murabbiylar shtabida ishlayotgan edi. Rossiyada bunday ochiq bayonotga jur’at etgan sportchilar ko‘p emasdi, shuning uchun uning pozitsiyasi alohida qayd etilgan.
Keyin esa yo‘nalish o‘zgardi. 2022 yil yozida CSKA Aleksey Berezutskiyni bosh murabbiylikdan bo‘shatdi, shundan so‘ng Vasiliy Ispaniyaga ko‘chib o‘tdi. Bir muddat chetda qolgan sobiq himoyachi 2025 yil dekabrida yana rus futboliga qaytdi: bu safar Ural klubining bosh murabbiyi sifatida.
Bu tajriba uzoq davom etmadi. Jamoa Rossiya Birinchi ligasidan Rossiya Premyer-ligasiga chiqish vazifasini bajara olmadi va mavsum yakunida Berezutskiy klubni tark etdi. Ammo aynan shu Rossiyaga qaytish holati bugungi mojaroda hal qiluvchi omilga aylandi — Ukrainadagi ko‘pchilik uchun chiziq aynan shu yerda chizilgan.
Sport, siyosat va chiziqlar
Rebrovning padel bo‘yicha sherigi tasodifan tanlanmagan. Futbol olamida ular turli davrlarda, turli liboslarda bo‘lsa-da, bir xil darajadagi yulduzlar sifatida tanilgan. Lekin bugungi geosiyosiy manzara sportchining sobiq klubini, eski sheriklarini, hatto dam olish paytidagi raqib yoki sherigini ham siyosiy signallarga aylantirib yuboradi.
Ukrainada urush davom etar ekan, har bir jamoat arbobi uchun “kim bilan bir kadra tushish mumkin, kim bilan emas” degan savol oddiy etik masaladan ko‘ra keskinroq tus olgan. Rebrovning uzri shuni ko‘rsatadiki, u bu chiziqni endi yanada aniqroq ko‘rmoqda — yoki hech bo‘lmaganda, jamoatchilik undan aynan shuni talab qilayotganini chuqur his qildi.
Endi savol boshqacha: urush hali tugamagan, hissiyotlar hamon keskin bo‘lgan bir paytda, futbol olamidagi bu kabi “mayda” voqealar qanchalik tez-tez katta siyosiy bahsga aylanadi?
