Pep Guardiola ketishi va Arsenalning yangi sinovi
Pep Guardiola ketdi. O‘n yillik kubok yomg‘iridan keyin Manchester City nihoyat murabbiysiz emas, lekin o‘zini boshqacha his qiladigan davrga kirdi. Enzo Maresca Etihad’da kursiga o‘tirar ekan, savol bitta: bu jamoa shu darajadagi balandlikda qoladimi?
Joe Hartning javobi – murakkab, lekin aniq.
Maresca uchun “ichkarida sabr, tashqarida bo‘ron”
City va Angliya terma jamoasining sobiq darvozaboni, hozirgi BBC Sport sharhlovchisi Joe Hart fikricha, haqiqiy bosim Maresca ustiga klub ichidan emas, tashqaridan tushadi.
Uning aytishicha, klub rahbariyati bu mavsumni “har qanday narxda chempionlik” yili sifatida ko‘rmayapti. Ular o‘z tarkibiga, sifatiga ishonadi, lekin Guardiola davridagi kabi ichki ultimatum qo‘ymaydi.
Shu orada transfer bozorida City yana hammani hayratda qoldirdi. Nottingham Forestdan Elliot Anderson uchun 116 million funt to‘lanib, ingliz futbolchisiga qo‘yilgan rekord narx qisqa muddatga bo‘lsa-da yangilandi. Bu – Maresca o‘rtachilar qatoriga emas, darhol asosiy rolga tayyorlanganini ko‘rsatadi.
Ammo bu hikoyaning boshqa tomoni ham bor. Klub Ispaniya terma jamoasining Jahon chempionati “Golden Ball” sohibi Rodri’ni Barcelona’ga boy berishi kutilmoqda. O‘rtadagi bo‘shliqni to‘ldirish uchun esa 18 yoshli marokashlik Ayyoub Bouaddi bilan Lille’dan 85,6 million funtlik kelishuv ustida ish ketmoqda. City shuningdek Chelsea markaziy yarim himoyachisi, Argentina yulduzi Enzo Fernandez’ni ham olib kelishni xohlaydi.
Bularning bari – fon. Asosiy rasm esa Cardiffda, Community Shield’da Arsenalga 0:3 hisobidagi og‘ir mag‘lubiyat bilan chizildi. Guardiola ketganidan keyingi birinchi katta sinov va darhol zarba.
Hart bu fonni yaxshi his qiladi. U City bilan ikki marta chempion bo‘lgan, lekin o‘sha titullarni hech qachon himoya qila olmagan.
U shunday deydi: klub ichida bu mavsum “bo‘lmasa bo‘ldi” kayfiyati emas, lekin “majbur chempionlik” mavsumi ham emas. Tashqarida esa, ayniqsa City qoqilsa, Maresca ustiga tanqid yomg‘iri yog‘ishi aniq. Shu bois ham Hartningcha, Etihad ichkarisida vaziyatga ancha sovuqqon va biznesga xos mantiq bilan qaralayapti: bu oson bo‘lmaydi, vaqt kerak.
Cityning to‘rt yillik hukmronligi va Arsenalni kutayotgan sinov
2020-21dan 2023-24gacha bo‘lgan to‘rt yil – City uchun tarixiy davr. To‘rt ketma-ket chempionlik, yuqori darajadagi barqarorlik, raqiblarni ruhiy jihatdan sindirish. So‘nggi ikki mavsumda esa bu mashina biroz sekinlashdi, Arsenal esa nihoyat cho‘qqiga chiqdi.
Endi esa navbat Arsenalga. Hartning fikricha, Mikel Arteta jamoasi endi haqiqiy sinovni ko‘radi: tepaga chiqish emas, o‘sha yerda qolish.
Hart o‘z tajribasiga qaytadi. 2011-12 va 2013-14 yillardagi chempionliklar… va darhol keyingi mavsumlarda unvonni boy berish. U o‘sha paytdagi kayfiyatini eslaydi: o‘zini “suv ustida yurgandek” his qilgan, o‘zini “o‘sha yigit” deb bilgan. Futbol esa juda tezda sovuq haqiqatni ko‘rsatgan.
Chempion bo‘lganingda, maydondagi har bir kichik muammo kattalashib ketadi. Har bir xato, har bir bo‘sh o‘yin – “chempionga yarashmaydi” degan nigoh ostida. Hart aynan shu “chempionlik mikroskopi” Arsenalni kutayotganini aytadi.
Uning so‘zlariga ko‘ra, har qanday mavsumda muammolar bo‘ladi. Lekin chempion bo‘lganingdan keyin u muammolar oddiy inqiroz emas, “hamma seni kuzatayotgan paytdagi inqiroz”ga aylanadi. Shu bosimni ko‘tara olish – haqiqiy buyuk jamoani oddiy yaxshi jamoadan ajratib turadigan chiziq.
Arteta hozircha hammasini to‘g‘ri bajarayotganga o‘xshaydi: katta qarorlar, dadil rotatsiyalar, nomdor futbolchilarni ham chetga surishdan qo‘rqmaslik. Endi esa eng og‘ir bosqich – birinchi “og‘riq”ni qanday qabul qilish. Birinchi jiddiy qoqinish, birinchi katta mag‘lubiyat, birinchi ketma-ket yomon natijalar.
Hart buni kinoya bilan ta’riflaydi: cho‘qqiga chiqish – osonroq. Haqiqiy ish, haqiqiy og‘riq – o‘sha cho‘qqida qolishga urinayotgan paytda boshlanadi.
Yangi mavsum esa aynan shuni so‘raydi: Maresca Pep soyasidan chiqib, o‘z City’sini qura oladimi va Arsenal o‘sha cho‘qqini ushlab tura oladimi?
