Kevin Durantning ikkinchi yili: Houston pley-offda muvaffaqiyatga erishadimi?

Houston Rockets uchun savol oddiy, javobi esa og‘ir: Kevin Durant bilan ikkinchi yilga kirib borayotgan bu jamoa nihoyat G‘arbning doimiy yirtqichiga aylanadimi yoki yana bir bor shovqinsiz yakun topadimi?

O‘tgan mavsum javobni aniq bermadi. Mavsum davomida boshqaruvdagi savollar, yakunda esa Los Angeles Lakersga qarshi 4-2 hisobidagi birinchi bosqich mag‘lubiyati. Raqib ham to‘liq tarkibda emasdi. Shunga qaramay, Houston pley-offdan shovqin bilan emas, shitobini yo‘qotgancha chiqib ketdi.

Endi esa klub yangi yo‘lni tanladi: katta portlash emas, sekin, lekin qat’iy qayta qurilish.

Yozgi bozor: shov-shuvsiz, lekin ma’noli harakat

Houston bu yozda Giannis Antetokounmpo poygasiga sakrab tushmadi. Durant allaqachon bu yerda. Bosh menejer Rafael Stone va bosh murabbiy Ime Udoka navbatdagi superyulduzni izlashdan ko‘ra, qo‘lidagi tarkibni chuqurlashtirish va yoshlarning o‘sishiga tayanishni ma’qul ko‘rdi.

Eng katta qarorlardan biri – Tari Eason bilan besh yillik, 81,5 million dollarlik shartnoma uzaytmasi. Bozor narxlarini hisobga olganda, bu bitim ligadagi eng qulay kontraktlardan biri sifatida ko‘rilmoqda. Himoyadagi energiya, parket bo‘ylab yugurish, raqibni bezovta qilish – Eason bu jamoaning yuragi bo‘lib bormoqda.

Shu bilan birga, klub tajribali himoyachi Marcus Smart va snayper Bogdan Bogdanovicni olib keldi. Bu ikkisi ham Houstonning allaqachon shakllangan himoyaviy identitetiga mos tushadi: agressiv, jismoniy, raqibga dam bermaydigan basketbol.

Yana bir muhim qo‘shimcha – mashhur otish murabbiyi Chip Engelland. U San Antonio Spurs bilan ikki marta chempionlik ko‘rgan, Oklahoma Cityda ham otish texnikasini butunlay o‘zgartirib yuborgan mutaxassis. Houstonning pley-offdagi “tiqilib qolgan” hujumi uchun bu qaror tasodif emas.

Kontraktlardan biri og‘riqli bo‘ldi: Dorian Finney-Smithdan qutulish uchun uchta ikkinchi raund tanlovini boy berishdi. Lekin u o‘tgan mavsum deyarli foyda keltirmadi. Houston bu bilan rotatsiyani tozaladi va himoyaviy yadroga mos bo‘lmagan bo‘g‘inni chiqarib tashladi.

Yakuniy baho? Tashqi shov-shuv kam, lekin ichki mantiq kuchli. Yozgi ishga berilgan B+ buni tasdiqlab turibdi.

Stone va Morey: ikki davr, ikki falsafa

Houston muxlislari uchun Daryl Morey davri hali ham yodda: Dwight Howard, James Harden, Chris Paul, Russell Westbrook – yulduzlar karuseli tinmasdi. Maqsad bitta edi: chempionlik uchun hamma narsani xavf ostiga qo‘yish.

Stone esa boshqacha yo‘l tanladi.

Lakersga qarshi uyatli mag‘lubiyatdan keyin ham u Udokani ishdan bo‘shatmadi, jamoani butunlay buzib tashlamadi. Aksincha, asosiy tayanchni saqlab qoldi, Easonni qaytardi, Smart va Bogdanovicni olib keldi, Finney-Smithdan voz kechdi. Bu shoshilinch inqilob emas, hisob-kitob bilan qilingan evolyutsiya.

Houston hozir Fred VanVleetning sog‘ayishiga va yoshlarning navbatdagi sakrashiga suyanmoqda. VanVleet o‘ng tizzasidagi old xoch payi yorilishi tufayli butun mavsumni o‘tkazib yubordi. U qaytsa, “komitet” tarzidagi boshqaruv tugaydi, hujumda strukturali tartib paydo bo‘ladi.

Bunga qo‘shimcha ravishda, Oklahoma City Thunder, Lakers va Minnesota Timberwolves yozda asosiy o‘yinchilarini yo‘qotdi. G‘arbda vaziyat biroz ochildi. Bu Houston uchun imkoniyat.

Ammo bitta shart bor: Durant va Alperen Sengun ikkinchi yilda haqiqiy hamkorlikka aylanishi kerak. O‘tgan mavsumda ularning birga o‘ynashi ko‘pincha chala, ritmsiz ko‘rindi. Agar bu duet to‘liq ishlamasa, jamoaning hujumi yana pley-offda parchalanishi mumkin.

Shunda esa Stone uchun bosim keskin oshadi.

G‘arbning yuqori qatlami: Houston haqiqatan ham tayyormi?

Ochiqchasiga aytganda, hozircha G‘arbning tepasi aniq ko‘rinib turibdi: Oklahoma City va San Antonio birinchi qatorda. Houston esa eshikni taqillatmoqda, xolos.

Lekin bu safar qo‘lida bahona kamroq bo‘ladi.

Durant bu tizimda ikkinchi yilini boshlaydi. VanVleet sog‘lom bo‘lsa, boshqaruvdagi bo‘shliq yopiladi. Steven Adams ham chap tovonidagi operatsiyadan so‘ng safga qaytishi kutilmoqda. O‘tgan mavsum yanvarda jarohat olganidan keyin jamoaning ritmi sezilarli darajada buzilgan edi.

Amen Thompson va Reed Sheppard o‘tgan mavsumda olov ichiga tashlangandek bo‘ldi. Kutilganidan kattaroq rol, ko‘p xato, lekin sezilarli o‘sish. Endi esa bu tajriba natija berishi kerak.

Sengun uchun ham vazifa o‘zgaradi. U endi doimiy “mini-jamoa boshqaruvchisi” bo‘lishga majbur emas. Bu uni ko‘proq bo‘shatadi: past postda raqiblarni kuch bilan siqib chiqarish, bo‘lib-bo‘lib yeyish, to‘pni qabul qilib, tez qaror qilish. U qanchalik bo‘shasa, Durant va perimetrdagi otuvchilar uchun maydon shunchalik ochiladi.

Shu bilan birga, raqamlar sovuq haqiqatni eslatadi. So‘nggi uch yilda Durant ligadagi eng kuchli raqiblarga qarshi 48 daqiqada o‘rtacha +2,8 net ochko ko‘rsatkichiga ega. Bu liga bo‘yicha eng yaxshi o‘ntalikda. Keyingi eng yaxshi raketa – Jabari Smith Jr. atigi +0,6. Sengun +0,2. Thompson -1,0, Sheppard -1,3.

Konferensiya yarim finali va undan keyin esa faqat kuchli jamoalar qoladi. Bu bosqichda Durant yolg‘iz yetarli emas. Kamida bir-ikki yosh yulduz +1,0 darajasiga chiqishi shart. Aks holda Houston yana bir bor “yaxshi jamoa, lekin yetarli emas” toifasida qoladi.

Nega o‘tgan mavsum “gurs” emas, “tars” bilan tugadi?

Basketbolning chuqur tahlillari shuni ko‘rsatdiki, Houstonning muammosi faqat raqib emasdi. Ularning o‘zi ham buzilib tushdi.

Hujum pley-offda parchalanib ketdi. Ritm yo‘qoldi, kombinatsiyalar sekinlashdi, qarorlar og‘irlashdi. Durant o‘z darajasida raqobatlashdi, lekin atrofidagi yordam yetarli emasdi. VanVleetsiz boshqaruv chalg‘idi, Sengun haddan tashqari ko‘p vazifa oldi, yoshlar esa hali bu bosimga to‘liq tayyor emasligini ko‘rsatdi.

Shu fon’da bitta raqam ko‘zga tashlanadi: Steven Adams maydonda bo‘lgan vaqtda Houstonning net reytingi +11,8 bo‘lgan. Bu butun jamoada eng yaxshi ko‘rsatkich. U borida jamoa o‘z zarbalarining 44 foizini qayta hujumga aylantirgan. Bu deyarli absurd daraja.

Adams yo‘qolgach, bu ustunlik ham yo‘qoldi. Jamoa asta-sekin pastga sirg‘alib tushdi. Shunchaki tasodif emas.

Eng katta X-faktor: Steven Adams

Houstonning yangi mavsumdagi taqdirini belgilovchi eng muhim o‘yinchi Durant emas, hatto VanVleet ham emas, balki aynan Adams bo‘lishi mumkin.

Uning raqamlari oddiy statistikadan ham ko‘proq narsani aytadi. Maydonga chiqqan zahoti jamoa boshqa ritmda o‘ynaydi: ikkinchi imkoniyatlar, raqibni surib chiqaradigan to‘p uchun kurash, bo‘shashmaydigan ekranlar. Jamoaning hujumi ideal bo‘lmasa ham, Adamsning borligi bu kamchiliklarni yopib yuboradi.

Muammo bitta: u 2021-22 mavsumidan beri 60 ta o‘yin chegarasidan oshgani yo‘q. Houston uchun bu lotereya emas, lekin xavfli sarmoya. Agar Adams sog‘lom qolsa, Rocketsning polkasi keskin yuqoriga ko‘tariladi. Agar yana jarohatlar qaytalanadigan bo‘lsa, Udoka yana rotatsiyani qayta o‘ylashga majbur bo‘ladi.

Tiklangan chuqurlik va bukmekerlar ishonchi

So‘nggi ikki mavsumda Houston muntazam ravishda 50 dan ortiq g‘alaba qo‘lga kiritdi. Shunga qaramay, yangi mavsum uchun 47,5 g‘alaba chizig‘i qo‘yilgan. Bu chiziq juda pastdek tuyuladi.

VanVleetning qaytishi – yakuniy daqiqalarda qo‘shimcha variant. Smart va Adams – himoyani yanada dag‘allashadigan, raqibni charchatadigan tandem. Bogdanovic – otishdagi bo‘shliqlarni to‘ldiradigan tajriba. Easonning yangi kontrakti – uzoq muddatli barqarorlik ramzi.

Agar jarohatlar yana qator bo‘lib kelmasa, bu jamoa yana 50 g‘alaba atrofida bo‘lishi kerak. Kamida shunday kutilyapti.

Ammo Houston uchun savol endi muntazam mavsum emas. Ular bu bosqichni o‘tgan. Savol boshqacha: bu jamoa nihoyat pley-offda ham o‘z ovozini baland eshittiradimi yoki Durant davrining ikkinchi yili ham faqat “yaxshi urinish” sifatida tarixda qoladimi?