Ian Wright: Arsenal o‘zini yo‘qotyapti
Arsenal atrofidagi yozgi shovqin kuchaygan sari, klub afsonasi Ian Wright sabr kosasi to‘lgani haqida ochiq gapirdi. U nafaqat mish-mishlardan charchagan, balki klub ichidagi qarorlar mantiqidan ham jiddiy xavotirda.
Myles, onasi va “sotuvga qo‘yildi” degan gaplar
Stick to Football podkastida so‘zga chiqqan Wright eng avvalo Myles haqida ketayotgan gap-so‘zlarga to‘xtaldi. Uning aytishicha, bu mish-mishlarning manbasi futbolchining yaqin atrofi emas.
U ochiq aytadi: bu gaplar Myles jamoasidan ham, onasidan ham chiqmayapti. Shunga qaramay, ijtimoiy tarmoqlarda uning onasi o‘g‘lini boshqa klublarga “tavsiya qilayotgani” haqida gaplar aylanmoqda. Wright bunday da’volardan bezor: Arsenal muxlislariga “tinchinglar, bu onasidan chiqayotgan narsa emas”, deya murojaat qiladi.
Mylesning o‘zi qolishga tayyorligini bildirgan, deydi Wright. Shunda savol tug‘iladi: agar futbolchi baxtli bo‘lsa, klub nega oddiygina qilib “u sotilmaydi” demaydi? Ayniqsa, Manchester United kabi raqib klub uchun u zo‘r transfer bo‘lishi mumkinligi hammaga ayon bo‘lib turgan paytda. Wright ham buni tan oladi: hozirgi ko‘rsatkichlari bilan u Old Trafford uchun top-top darajadagi imzo bo‘lardi.
Shu yerda bosim seziladi. Agar futbolchi ketishni xohlamasa, lekin bozorga “chiqarilayotgandek” taassurot uyg‘onsa, demak orada boshqa kuchlar bor.
Oraliqchilar soyasi va ichkaridan chiqayotgan hikoyalar
Wrightni eng ko‘p o‘ylantirayotgan narsa – klub ishida oraliqchilarning tobora kuchayib borayotgan ta’siri. U buni yashirmaydi: “Biz bilamiz, bu yigitlar qolmoqchi, baxtli. Unda bu hikoyalar qayerdan paydo bo‘lyapti?”
U misol sifatida Gabriel Martinelli holatini keltiradi. Wrightning so‘zlariga ko‘ra, klubdan hech kim Martinelli bilan bevosita gaplashmagan, lekin u bozor bo‘ylab “aylantirilayotgan” futbolchiga aylangan. Savol keskin: kim buni qilmoqda va nima uchun?
Bu oddiy transfer shov-shuvi emas. Wright nazarida, Arsenal ichida ham, tashqarisida ham oraliqchilar va manfaatdor tomonlar axborot maydonini boshqarishga urinmoqda. Futbolchilar esa o‘z kelajagi haqida ochiq pozitsiya bildirgan bo‘lsa ham, nomlari sotuv ro‘yxatidan tushmayapti.
Vinicius Junior, rekordlar va mantiqqa sig‘maydigan qarama-qarshilik
Wrightni chalg‘itayotgan yana bir nuqta – klub transfer strategiyasidagi zidlik. U buni keskin savol bilan ifodalaydi: bir tomondan Arsenal Vinicius Junior uchun rekord darajadagi mablag‘ sarflashga tayyorligi haqida gaplar yuradi, ikkinchi tomondan esa klub ichidagi yulduzlarni shoshilinch sotishga urinayotgandek.
“Qanday qilib bir paytda rekord sindirishga yaqin bo‘lamiz, keyin birdaniga ‘sotishimiz kerak’ bosimi paydo bo‘ladi?” – degan mazmunda savol qo‘yadi u. Bu savol nafaqat Wrightni, balki ko‘plab muxlislarni ham qiynayapti.
Yana bir detal: Wright ta’kidlashicha, katta tarkib tufayli kimdir baribir ketishi kerak, lekin hozirgi holatda Arsenalni tark etayotganlarning aksariyati Turkiyaga yo‘l olayotgandek. Bu ham klubning ichki rejasidan ko‘ra, bozor va vositachilar diktovkasi kuchliroq ekanini ko‘rsatadi.
Akademiya yulduzlari va “sof foyda”ning bo‘g‘uvchi arqoni
Wright ayniqsa akademiyadan chiqqan futbolchilarning ahvolidan xavotirda. Moliyaviy qoidalar fonida bunday o‘yinchilar klub uchun “sof foyda” manbai bo‘lib qolgan. Transfer balansida ular butunlay plusga yoziladi – aynan shu narsa ularning bo‘yniga arqondek tushmoqda.
U bu holatni “noose of pure profit” deb ataydi: akademiyadan chiqqan, birinchi jamoaga kirib, yaxshi o‘ynagan har bir futbolchi moliyaviy hisob-kitoblar uchun eng qulay qurbon bo‘lib qolmoqda.
Ethan Nwaneri misoli ham shunday. Wright eshitayotganlariga ko‘ra, klub uni sotmasdan, ijaraga berishni rejalashtirmoqda. U bundan xursand, chunki Nwaneri hali birinchi jamoada o‘zini ko‘rsatish uchun uzluksiz imkon olmagan. Lekin bu ham savolni o‘zgartirmaydi: nega bunday iste’dodlar atrofida doim “sotishmi, yo‘qmi” degan tortishuv bo‘ladi?
Manchester United soyasi va Arsenalning sukuti
Myles misolida bu bosim ayniqsa yaqqol. U yaxshi o‘ynayapti, potensiali ulkan. Shunday futbolchini, tabiiyki, Manchester United kuzatadi. Wright buni tan oladi: ular Bruno Guimarães va Declan Rice transferlarini ko‘rgan, endi Myles bo‘yicha imkoniyat bor-yo‘qligini tekshirmoqchi.
Biroq bu yerda yana o‘sha asosiy savol qaytadi: agar futbolchi ketishni istamasa, Arsenal nima uchun qat’iy pozitsiya bildirmayapti? Nega klub “u sotilmaydi” degan aniq chiziq chizmayapti?
Wright uchun aynan shu narsa eng tushunarsiz jihat. Uning nigohida, bu sukut futbolchidan ko‘ra, klub ichidagi qarorlar va oraliqchilarning ta’siri haqida ko‘proq gapirib turibdi.
Arsenal o‘z akademiyasi va yulduzlariga tayangan holda chempionlikka intilmoqchimi yoki moliyaviy balans uchun eng og‘riqli qarorlarni qabul qilishga majburligini tan oladimi? Savol ochiq qolmoqda. Muxlislar esa hozircha faqat oraliqchilar chizayotgan manzarani tomosha qilishga majbur.
