Easter Road: Hibernian Yevropa Musobaqasiga Yaqin
“Easter Road” sari yo‘l ochiq. Belgiyadagi sovuqqon, ammo katta mazmunli kecha “Hibernian” uchun shuni anglatadi.
Bryussel yo‘llarida yashil-shamshod rangli sharf va bayroqlar hilpirar, fanklub qo‘shig‘i yangrar: “Hibs away, uh-huh uh-huh, I like it, uh-huh uh-huh”. “KAA Gent”ga qarshi safardagi nol-nol durangdan keyin bu kuy yanada balandroq eshitildi.
Bunga faqat natija sabab bo‘lmadi. Klub raisi Ian Gordon kunning erta tongidayoq fanzoneda bar ortiga qariyb £40,000 qo‘yib, muxlislar uchun bayram kayfiyatini boshlab bergan edi. Ammo kech tushganda haqiqiy ziyofat maydonda boshlandi: bu durang “Conference League” guruh bosqichiga, taxminan £5 millionlik mukofot puli sari ulkan qadam bo‘lib turibdi.
Tarix eshigi chirqillab ochildi
David Gray o‘yin tugagach, o‘zini tiya olmadi: bu “a’lo darajadagi safar o‘yini” edi. Shu bilan birga, u darhol tormozni bosdi: “hali hech narsa yutganimiz yo‘q”, dedi u. Haqiqat shuki, “Hibs” hali yarim yo‘lda. Lekin endi ular favorit.
Bu jamoa o‘ziga tarix yaratish imkoniyatini ochib oldi. Klub tarixida ilk bor Yevropa musobaqasining liga bosqichiga – eski tilda aytganda, guruh bosqichiga – chiqish imkoniyati shu qadar yaqin bo‘lmagan.
O‘tgan haftada Shimoliy Makedoniyada “Shkendija”ga qarshi yetuk, hisob-kitobli o‘yin ko‘rsatgan “Hibs” bu safar Belgiyada ham xuddi shunday hushyor, aqlli va mudofaa jihatidan mukammal o‘yin bilan javob qaytardi. Endi ular bu juftlikda tashabbusni qo‘lga olgan.
Keyingi hafta “Easter Road”da, uy stadionida, shubhasiz, ajoyib atmosfera bo‘ladi. Eng muhimi – bu juftlik tirik. Raqib yengib bo‘lmaydigan darajada emas. “Gent” – urib bo‘ladigan jamoa.
Nol-nol – Bryusselda oltin hisob
O‘yinoldi kayfiyati hammasini aytib turardi. Muxlislar O'Learys – billiard, darts, bouling va karaoke bilan to‘la zalda yig‘ilishdi. U yerda nol-nol natija haqida gap ketganda, ko‘pchilik buni nafaqat qabul qilishga, balki qo‘llarini “uzdirib” berishga tayyor edi.
“Gent”ni esa yengil raqib deyish qiyin. Belgiyaning “Pro League” vakili, Rik de Mil boshqaruvidagi atletik jamoa mavsumni mag‘lubiyatsiz boshlagan, bu bosqichga esa “Gothenburg”ni chetlatib yetib kelgan.
Birinchi daqiqalarda mezbonlar buni amalda ko‘rsatdi. “Hibs” yarim maydondan chiqa olmadi, bosim shunchalik kuchli ediki, nafas olishning o‘zi mashaqqatga aylandi.
Keyin esa lahza o‘zgardi.
Warren O'Hora jarima maydonida qo‘pol to‘xtatildi, hakam nuqtani ko‘rsatdi. Stadionning uzoq chap burchagida joylashgan “Hibs” sektori birdan portladi – bu faqat penalti emasdi, bu orzu edi.
Ikki haftadan ham kamroq vaqt oldin Josh Campbell “Ibrox”da penaltidan gol urib, “Rangers”ni jim qoldirgan, “Hibs” esa o‘sha kuni g‘alabani sug‘urib olgan edi. Bu safar to‘p yoniga Owen Elding bordi.
Zarbasi yomon emasdi, burchakka yo‘naltirilgan, kuchi ham yetarli. Lekin “Gent” sardori va darvozaboni Davy Roef undan ham yaxshiroq chiqdi – pastga sakrab, 20 yoshli futbolchining zarbasini mahorat bilan qaytardi. Bu – uning penaltidagi ilk qahramonligi emas. Ikkinchi saralash bosqichida “Cherkasy”ga qarshi penaltilar seriyasida ham u sahnaga chiqqan edi.
Elding, albatta, tushkunlikka tushdi. Ammo sinmadi. Leithga kelganidan beri maqtovlardan ko‘z ochmayotgan yigit yana o‘zini ko‘rsatishni xohlardi.
Tanaffusda u kiyinish xonasiga boshini egib emas, ko‘tarib kirdi. “Penalti uchun uzr, yigitlar. Lekin biz ustunmiz, davom etamiz”, degan u. Kechqurun BBC Scotland bilan suhbatda O'Hora shunday dedi. Kapitan so‘zlariga ko‘ra, bu – Eldingning tabiati.
Bir-ikki yupatish, yelkasiga qo‘l qo‘yish – va u yana o‘yinga sho‘ng‘idi. Yashirinmadi, to‘p so‘ramay qo‘ymadi, aksincha, keyingi imkoniyatni kutdi. U hali ko‘p penalti tepadi. O'Hora esa hazil aralash qo‘shib qo‘ydi: “Men umrimda penalti tepgan emasman, rejamda ham yo‘q. Unga havas qilmayman.”
Devorga aylangan uchlik
Bu kecha O'Hora uchun faqat penaltidan iborat emasdi. U, Jason Kerr va Jordan Obita uchalasi “Hibs” orqa chizig‘ini haqiqiy devorga aylantirdi. Bu – ketma-ket uchinchi o‘yinda “quruq” darvoza.
Kutilganidek, to‘p nazorati ko‘proq “Gent” tomonida bo‘ldi. Lekin bu nazoratni xavfga aylantirish – boshqa masala. Raphael Sallinger uchun kecha juda sokin o‘tdi. Unga esda qoladigan darajadagi seyvlar qilishga ham to‘g‘ri kelmadi.
Mezbonlar bir-ikki marta xavf tug‘dirdi, lekin yakuniy zarbada aniqlik yo‘q edi. “Hibs” markaziy himoyachilari uchun bu – og‘ir, ammo boshqariladigan kecha bo‘ldi. Ular bunday o‘yinni “Easter Road”da yana bir bor takrorlashga rozi bo‘lishadi. Faqat bu safar oldingi chiziqdagilar ham o‘z so‘zini aytishni xohlaydi.
David Gray ham shuni tan oldi: “Biz yetarlicha xavf tug‘dira olmadik, lekin futbolchilar katta jur’at ko‘rsatdi va “quruq” o‘yinga munosib edik”, dedi u.
Uning bahosi aniq: “Yevropada, safarda, juda yaxshi jamoaga qarshi bu – ulkan natija va ulkan o‘yin. Jismonan ajoyib edik. Ayniqsa, markazdagi ikki yigit – Josh Mulligan va Miguel Chaiwa. Raqibning ko‘p tahdidlari bor, lekin biz ularni deyarli hech narsa qilolmaydigan holatga tushirdik. Intizom, tashkilotchilik va eng muhimi – rejaga bo‘lgan ishonch yoqdi.”
Shu bilan birga, u hamma narsani o‘z o‘rniga qo‘ydi: bu juftlikda hozircha faqat “tanaffus”. Hech narsa hal bo‘lgani yo‘q.
Endi navbat “Easter Road”ga
Shunday bo‘lsa-da, Gray boshchiligidagi bu jamoa tarix daftarining chetiga emas, ichiga o‘z nomini yozishga juda yaqinlashdi. Agar hammasi reja bo‘yicha ketsa, payshanba oqshomlari ularning taqvimida Rojdestvogacha to‘lib-toshadi.
Muxlislar uchun esa hamma narsa keyingi payshanbaga borib taqaladi. 90 daqiqa. Balki 120. Ehtimol, yana penaltilar.
Pasportlar javon ustida, tayyor turibdi. Savol bitta: “Hibs away, uh-huh uh-huh” kuyi bu safar Yevropaning qaysi shahrida yangraydi?
