Yaponiya jamoasining Shvetsiya bilan o‘yindagi tayyorgarligi
Yaponiya murabbiyi Hajime Moriyasu jamoasini butun turnirning eng moslashuvchan va birlashgan kollektivlaridan biriga aylantirdi. Shtabdagi yo‘qotishlar, yetakchilarsiz qolgan tarkib, qayta-qayta o‘zgargan “birinchi o‘n birlik” — bularning bari fonida Yaponiya jahon chempionati pley-off bosqichiga bir qadam qoldirdi.
Yo‘qotishlar fonida topilgan kuch
Guruh bosqichining ilk ikki uchrashuvi yaponlar xarakterini ochib berdi. Avval Niderlandiyaga qarshi ikki bor ortda qolib, 2:2 hisobini saqlab qolishdi. Shundan keyin esa Tunis ustidan 4:0 hisobida ishonchli g‘alaba. To‘rt ochko, ishonchli o‘yin va yarim tarkib shikastlangan jamoa — bu natijaga oddiy tasodif deb qarash qiyin.
Eng og‘ir zarba — ijodkorlik va keskinlikni birlashtirgan hujumchi Takefusa Kubo Niderlandiyaga qarshi o‘yinda tizzasidan jarohat olib, endi Shvetsiyaga qarshi hal qiluvchi bahsni o‘tkazib yuborishi kutilmoqda. Turnirni umuman o‘tkazib yuborganlar ro‘yxati esa bundan ham og‘irroq: sobiq sardor Wataru Endo, qanotdagi tezlik ramzi Kaoru Mitoma va o‘yin ritmini belgilab beradigan Takumi Minamino.
Shunday bo‘lsa-da, Moriyasu maydonga chiqqan har bir futbolchidan bir xil darajada tayyorgarlik talab qildi.
“Har kim har kim bilan birga o‘ynay olishi kerak — biz xohlagan tayyorgarlik darajasi shu edi”, — dedi u. “Buni aytish oson, lekin tarkib o‘zgarganida turli futbolchilar bilan bir xil natija ko‘rsatish, muvaffaqiyatga erishish unchalik oddiy emas.”
Murabbiy o‘z so‘zida murabbiylar shtabi va futbolchilarning ichki mehnatini alohida urg‘uladi: “Men boshqa murabbiylar va futbolchilarga juda minnatdorman, ular o‘zlarini shunday katta yutuqqa tomon rivojlantirib kelishmoqda. Oxirgi ikki uchrashuvda jamoa taktik jihatdan ishladi, jamoaviy o‘yin bilan birga tayyorgarlik darajasi ham oshib boryapti.”
Hisob-kitob emas, birinchi o‘rin uchun kurash
To‘rt ochko bilan Yaponiya nazariy jihatdan Shvetsiyaga yutqazsa ham 1/16 finalga chiqishi ehtimoli yuqori. Lekin Moriyasu raqamlar bilan yashashni yoqtirmaydi. U jadval emas, maydon haqida o‘ylayapti.
“Biz asosan g‘alaba haqida o‘ylayapmiz, xayolimizda shuni tutganmiz”, — dedi u. “Imkon qadar ko‘proq gol urib, guruhdan birinchi o‘rin bilan chiqishni xohlaymiz. Lekin jamoa muvozanatini buzish — bu katta xavf. Ko‘ramiz.”
Murabbiyning yondashuvi aniq: avval o‘z o‘yini, keyin raqib.
“Keyingi bosqichda qanday jamoaga qarshi o‘ynashimizni bilmaymiz, lekin eng muhimi — o‘zimizning mustahkamligimiz va kim bo‘lishidan qat’i nazar, qarshi turishga qodir bo‘lishimiz”, — deya davom etdi u. “Avval o‘zimiz va ertaga qanday o‘ynashimiz haqida o‘ylaymiz. Maqsadimiz aniq: g‘alaba qozonish va guruh jadvalining tepasida turib pley-offga chiqish.”
Bu so‘zlar ortida xavfsiz durang emas, tashabbusni o‘z qo‘liga olmoqchi bo‘lgan murabbiy turgani ko‘rinib turibdi.
Shvetsiyaning bo‘ronli boshlanishi va ikkita sinov
Raqib — Shvetsiya — turnirni haqiqiy tebranish bilan boshladi. Avval Tunis ustidan 5:1 hisobidagi yorqin g‘alaba, so‘ng Niderlandiyadan 1:5 hisobidagi og‘ir mag‘lubiyat. Ikki o‘yin, bir xil hisob, mutlaqo turlicha kayfiyat.
Shu fon’da Shvetsiyaning asosiy xavfi yanada yaqqol ko‘rinadi: oldingi chiziq. Alexander Isak va Viktor Gyokeres — Yevropa futbolida o‘z nomini isbotlagan, jarima maydoni atrofida bitta harakat bilan o‘yin taqdirini hal qila oladigan hujumchilar.
Moriyasu bu juftlikni xavf emas, imkoniyat sifatida ko‘rishni tanladi.
“Ular jahon darajasidagi, ajoyib hujumchilar. Biz ular bilan to‘qnash kelishdan zavq olishni istaymiz”, — dedi u. “Bu bizning futbolchilarimiz uchun yanada rivojlanish yo‘lida yaxshi imkoniyat bo‘ladi.”
Bu gaplar ortida qo‘rquv emas, chaqiriq yotibdi. Yaponiya mudofaasi uchun bu oddiy guruh o‘yini emas, o‘sish bosqichi, o‘z darajasini dunyo oldida isbotlash imtihoni bo‘ladi.
Endi savol bitta: yo‘qotishlar, qayta-qayta o‘zgargan tarkib va og‘ir guruh fonida shakllangan bu jamoa Shvetsiya qarshisida ham o‘zini saqlab qoladimi yoki navbatdagi sinov ularni yanada balandroq bosqichga olib chiqadimi?
