Velodromdagi g‘azab: McCourt va "Champions Project"ning qulashidan keyin
Marsel yakshanba oqshomida faqat “Le Classique”ni emas, o‘z asablarini ham yutqazdi. Stade Velodrome tribunalarida nafaqat PSGga qarshi nafrat, balki klub egasi Frank McCourtga qarshi ochiq isyon portladi.
O‘yin boshlanishidan ancha oldin, shimoliy va janubiy tribunalar bo‘ylab keskin shiorlar yoyildi. Yirik bannerlardan biri butun stadion bo‘yicha o‘qildi, xuddi hukmdek: “2016: Champions Project. 2026: Ligue 2 Project? McCourt Out.”
Bu shunchaki norozilik emasdi. Bu sabr tugaganining rasman e’lon qilinishi edi.
Tarixiy qulash fonida navbatdagi zarba
PSGga qarshi achchiq to‘qnashuv 2:1 hisobidagi mag‘lubiyat bilan yakunlandi. Natija statistikada oddiy ko‘rinishi mumkin, ammo Marsel uchun bu juda og‘ir zarba bo‘ldi.
Klub barcha musobaqalar bo‘yicha ketma-ket beshinchi bor mag‘lub bo‘ldi. Eng alam qiladigani – bu yuqori diviziondagi mavsum starti tarixida ilk bor ilk besh o‘yinning to‘rttasida yutqazilayotgani. Bunday qulashni bu klub avval ko‘rmagan.
Velodromdagi muhit tezda zaxarga aylandi. Har bir muvaffaqiyatsiz pressing, har bir boy berilgan ikkinchi to‘p, har bir noto‘g‘ri uzatma – tribunadan hushtak va haqoratli qichqiriqlar bilan kutib olindi. Bu jamoaga emas, avvalo tizimga qarshi hayqiriq edi.
“Champions Project”dan “Ligue 2 Project”gacha
McCourt 2016 yilda kelganida, Marsel atrofida katta umidlar uyg‘ongan edi. Sobiq Los Angeles Dodgers egasi klubni yana Fransiya cho‘qqisiga, undan ham kengroq – Yevropa elitasiga qaytarishni va’da qilgan.
“Champions Project” shiori ostida to‘rt yil davomida 200 million yevrolik dastlabki sarmoya va’da qilindi. Pul sarflandi, ko‘plab futbolchilar olib kelindi, lekin asosiy maqsad – barqarorlik va yuqori saviyadagi natijalar – hech qachon shakllanmadi.
Yakshanba kuni tribunadagi mazax aynan shu orzuning qulashini nishonlagandek bo‘ldi. “Champions Project” endi muxlislar tilida kulgili memga aylangan. Shiorlar, bannerlar, qo‘shiqlar – hammasi bitta manzilni ko‘rsatdi: McCourt.
Bir paytlar hukmron bo‘lgan gigantning soyasi
Marsel bir vaqtlar Fransiya futbolining shubhasiz hukmdori edi. 1980-yillarning oxiri va 1990-yillarning boshida ular mamlakat chempionatini zabt etib, Yevropani ham larzaga keltirgan. 1993 yilda qo‘lga kiritilgan Chempionlar Ligasi hali-hanuz fransuz futboli tarixidagi yagona bunday sovrin bo‘lib turibdi.
Endi esa manzara butunlay boshqa. “Le Classique”dagi kuchlar nisbatida poytaxt klubi allaqachon uzoqqa ketib qolgan. 2011 yildagi qatarilik investorlardan keyin PSG sport va moliyaviy jihatdan boshqa orbitaga chiqib ketdi, Marsel esa asta-sekin chetda qolib ketmoqda.
PSG Yevropada ketma-ket ikkinchi bor chempionlikni nishonlayotgan bir paytda, Marsel 2010 yildan beri Ligue 1 oltinini ko‘rmagan. Oxirgi sovrin esa – 2012 yildagi allaqachon tugatilgan Liga Kubogi. Raqiblar o‘rtasidagi farq endi faqat maydondagi sifatda emas, butun struktura darajasida seziladi.
Moliyaviy bo‘g‘ilish va bo‘sh yozgi deraza
Yozgi fasl Marsel uchun yangi boshlanish emas, balki inqirozning navbatdagi bo‘lagi bo‘ldi. Chempionlar Ligasi yo‘llanmasini qo‘ldan boy berish klubni millionlab yevrolardan mahrum qildi. Bu yo‘qotish byudjetni bo‘g‘ib qo‘ydi.
Natija aniq: yozgi transfer oynasida klub birorta yangi futbolchi olib kelolmadi. Bu darajadagi jamoa uchun bu deyarli misli ko‘rilmagan holat. Yangi bosh murabbiy Bruno Genesio esa allaqachon yupqaroq bo‘lib qolgan tarkib bilan cheklangan, taktik manevrlar uchun esa imkoniyatlar juda kam.
Zaxira qisqa, raqobat yo‘q, charchoq esa tezda to‘planmoqda. Bunday sharoitda ketma-ket mag‘lubiyatlar tasodif emas, tizimli oqibatga o‘xshaydi.
Genesio uchun ulkan sinov, McCourt uchun so‘nggi ogohlantirish
Bugun Marselda ikki frontda bosim portlab chiqmoqda. Bir tomonda – tarixiy darajadagi yomon start va maydondagi beqarorlik. Ikkinchi tomonda – tribunadagi ochiq isyon, klub egasiga qarshi keskin kayfiyat.
Shu fonida Bruno Genesio o‘zini yong‘in o‘rtasida qolgan odamdek his qilishi tabiiy. U na tarkibni tubdan yangilash imkoniga ega, na sabr-toqatli muhitda ishlayapti. Shunga qaramay, aynan undan hozircha eng muhimi talab qilinmoqda: seriyadagi qulashni to‘xtatish.
Velodrom bugun faqat g‘alaba emas, yo‘nalish o‘zgarishini kutyapti. Navbatdagi yomon natija nafaqat murabbiy, balki McCourt uchun ham hal qiluvchi burilish nuqtasiga aylanishi mumkin.
Marsel yana bir bor o‘z tarixidagi eng og‘ir davrlardan birini boshdan kechirmoqda. Savol bitta: bu faqat og‘ir inqirozmi yoki uzoq kutilgan qayta tug‘ilish oldidan keladigan eng qorong‘i tunmi?
