Terence Crawford: Qaytish yoki Yakun?
Terence Crawford zamonamiz boks tarixiga allaqachon o‘z ismini o‘yib yozib bo‘lgan. Uning sovrinlari, kamar va unvonlari istalgan zaldagi vitrinalarni to‘ldirishga yetadi. Meros? To‘liq. O‘zini isbotlash? Allaqachon ortda qolgan masala.
Moliyaviy tomondan ham u xavfsiz hududda. Ringga qaytmasa ham, hayoti barqaror davom etaveradi. Lekin Crawford haqida gap ketganda, bu hisob-kitoblar unchalik ahamiyatli emas. U avvalo jangchi. Ichidagi shu instinkt, shu ehtiros uni yillar davomida ringga qayta-qayta olib kirgan kuch bo‘lgan.
Rasmiy ravishda Crawford nafaqada. Lekin uning nomi atrofida yana shivir-shivir kuchaydi.
B+B Gymdagi mashg‘ulotlar va qaytish haqida shivir-shivir
Hafta boshida Crawfordning B+B Gym zalida jiddiy mashg‘ulot qilayotgani haqida xabarlar paydo bo‘ldi. Shundan keyin savol paydo bo‘ldi: u haqiqatan ham qaytmoqchimi?
Bokschining ichki dunyosini boshqa bokschidan yaxshi biladigan odam yo‘q. Sobiq ikki vazn toifasida jahon chempioni bo‘lgan Paulie Malignaggi Boxing Scene Today dasturida aynan mashg‘ulotlarning o‘zi eng katta ishora ekanini aytib o‘tdi.
Unga ko‘ra, Crawford zalda shunchaki yengil sparring uchun tushmayapti. U shunday deydi, ko‘p sobiq bokschilar nafaqaga chiqqach ham sparring qiladi, lekin yengil, xavfga bormagan holda. Chunki yuqori darajadagi sparring — bu hamon sog‘liq uchun xavf. Miya chayqalishi, ko‘z to‘r pardasi shikastlanishi, boshqa og‘ir jarohatlar — bularning bari mashg‘ulot zalida ham sodir bo‘lishi mumkin.
Malignaggi ta’kidlashicha, agar nafaqadagi bokschi yana og‘ir, keskin sparringga kirishayotgan bo‘lsa, bu endi shunchaki “sportni sog‘inib” zalga kirish emas. Bu tanani sinash, organizmning har kuni qanday javob berishini ko‘rish, yuqori darajaga qaytishga jiddiy urinish belgisi bo‘lishi mumkin.
Aynan shuning uchun ham ko‘plar Crawfordni ringga qaytish arafasida deb o‘ylay boshladi.
BoMacning qat’iy javobi: “Bud tugatdi”
Shunga qaramay, bir odam bor — va u Crawfordga hammaning o‘zidan ko‘ra yaqinroq — u bu gaplarning barchasiga darhol sovuq suv sepdi. Bu — uning yillar davomida yonida turgan murabbiyi Brian “BoMac” McIntyre.
McIntyrega ko‘ra, bu mashg‘ulotlar ortida katta qaytish rejasi yo‘q. U aytadi: Crawford o‘zi yaratgan muhitni, jamoasi bilan birga barpo etgan atmosferani yaxshi ko‘radi. Shunchaki zalga kirib, ish qilishni, ter to‘kishni istaydi. Xolos.
BoMacning so‘zlariga qaraganda, Crawford aniq qarorga kelgan: u tugatgan. Murabbiy ham bu qarorni hurmat qiladi. Hatto uni qo‘llab-quvvatlaydi, chunki shogirdining endi isbotlaydigan joyi qolmadi, hammasini yutib bo‘ldi.
McIntyre yana bir muhim nuqtani ochib berdi: uning fikricha, o‘tgan yili Canelo Alvarez ustidan qozonilgan g‘alaba Crawford uchun haqiqiy “swan song” — eng so‘nggi, eng baland nuqtadagi chiqish bo‘lgan. Boks tilida aytganda, u ringni eng yuqori cho‘qqida tark etdi. Hozir esa u shunchaki Lester Martinez lagerida ko‘mak berish, atmosfera va ish jarayonida bo‘lish uchun ko‘rinib turibdi.
Qaytish istagi va yakunlangan meros o‘rtasida
Shunday qilib, bir tomonda — Malignaggi ko‘rayotgan og‘ir sparringlar, jangga xos intensivlik, Crawfordning tanasi va ruhi hanuz kurashni qabul qila olishini sinayotgandek ko‘rinadigan mashg‘ulotlar.
Ikkinchi tomonda esa — BoMacning qat’iy pozitsiyasi. U faqat murabbiy emas, do‘st, hamroh, Crawfordning eng og‘ir va eng shonli kunlarining guvohi. U “Bud tugatdi” desa, bu shunchaki tashqi bayonot emas, ichkaridan kelgan ishonchdek eshitiladi.
Savol esa baribir ochiq qoladi: Crawfordning ichidagi jangchi yana bir marta ring chiroqlari ostiga qaytishni xohlaydimi yoki Canelo ustidan qozonilgan g‘alaba bilan yakunlangan sahna allaqachon yopilganmi?
Javobni faqat vaqt va Crawfordning o‘zi bera oladi.
