Teremoana va Zerafa: Janglar va G‘alabalar

Kecha kechasi ringga chiqqan Teremoana Teremona ishni cho‘zib o‘tirmadi. DeAndre Savage hali jang ritmini topishga ham ulgurmay, avstraliyalik og‘ir vaznli zarbalar yomg‘iri ostida qoldi. Bir necha marta boshga tekkan og‘ir zarbalar amerikalikni matga mixlab qo‘ydi – u qayta turishga urindi, lekin oyoqlari bo‘ysunmadi.

Bu Teremoana uchun yana bir nokaut bilan yakunlangan g‘alaba. 121 kilolik avstraliyalik gigant professional rekordini 12-0 ko‘rinishiga olib chiqdi. Eng hayratlisi – bu 12 jangning barchasi nokaut bilan yakunlangan. Hali biror raqib hakam qaroriga yoki ochkolar hisobiga umid bog‘lab, oxirigacha yetib borganicha yo‘q.

Uning zarbalari og‘ir, niyati esa aniq: raqibni ringda ushlab turmaslik, uni shu yerning o‘zida tugatish. Savage ham bu bosim ostida uzoq tura olmadi.

Michael Zerafa uchun og‘ir yo‘lga tushilgan ilk qadam

Kunning katta e’tibor markazida bo‘lgan jang esa Michael Zerafa atrofida aylangan edi. Nikita Tszyu bilan Brisbane shahridagi jangida ko‘zidagi yorilgan jarohat sabab “no result” bilan qaytganidan beri u ringga qaytish uchun to‘g‘ri raqib tanlashga majbur edi. Oson yo‘lni tanlashi mumkin edi. Tanlamadi.

Uning raqibi – Venesueladan kelgan Alejandro Ortiz. O‘rtacha vazn toifasida 10 raundga mo‘ljallangan jang. Qog‘ozda bu qaytish uchun xavfli variant edi. Ammo aynan shunday xavf Zerafa uchun zarur bo‘lgan.

Ringga chiqishidan oldin Matchroom Boxing promouteri Eddie Hearn teleefirda manzara chizib berdi. Uning ta’kidlashicha, Zerafa hozir omma ko‘zida “yovuz qahramon” rolini o‘ynayotgan, lekin aslida sevgi va hurmatga intilayotgan bokschi. Hearn fikricha, bu yo‘l uzoq bo‘ladi, lekin Ortiz kabi “oson o‘lja bo‘lmagan” raqibni tanlash – o‘sha uzoq yo‘lning ilk jiddiy qadami, kichik bo‘lsa-da, bir bo‘lak reabilitatsiya.

Zerafa esa bu so‘zlarni ringda tasdiqladi.

Dastlabki to‘rt raunddayoq u ustunlikni qo‘lga oldi. Melburnlik bokschi raqibiga qaraganda ko‘proq aniq zarbalar yo‘lladi, xususan, to‘rtinchi raunddagi boshga tekkan sof apperkot jang ohangini aniq o‘zgartirdi. Ortiz ko‘p harakat qildi, noqulay uslubda ishladi, bu haqda uchinchi raunddan keyin efirda Zerafa murabbiyining uni “noqulay” deb ta’riflagani ham ko‘rsatildi. Lekin noqulaylik Zerafani chalg‘ita olmadi.

Raundlar o‘tgan sayin farq yanada sezila boshladi. To‘rtinchi raund yakuniga kelib, Zerafa ochkolarda oldinda ketayotgani deyarli shubhasiz edi. Ortizning nafasi qisilib, tempga bardosh berolmayotgani ko‘zga tashlandi. Buni efirdagi sobiq jahon chempioni Ted Cofie ham yashirmadi: u Ortiz “devorga urilib”, kuchi tugayotganini aytdi.

Bosim asta-sekin ortib bordi. Avstraliyalik ring markazini egalladi, raqibini orqaga yurishga majbur qildi, zarbalar soni va sifati bo‘yicha ham ustunlik qildi. Sakkizinchi raundga kelib esa bu ustunlik chizig‘i uzilib, haqiqiy hukmga aylandi.

Zerafa bir necha og‘ir kombinatsiyalar bilan Ortizni yiqitdi. Venesuelalik bokschi matdan turib, raundni tugatishga erishdi, lekin tana tili hammasini aytib turardi: u charchagan, ko‘zida ishonch qolmagan edi. Raund tugagach, burchagiga qaytgan Ortiz bukchaygancha o‘tirib qoldi va jangni davom ettira olmadi. Shunday qilib, Zerafa qaytishini kuchli bayonot bilan belgilab qo‘ydi – texnik to‘xtatish, raqib burchagida taslim bo‘ldi.

Bu g‘alaba nafaqat statistikaga qo‘shilgan navbatdagi satr. Bu – imidj uchun zarur zarba, “Pretty Boy” laqabini yana bir bor eslatgan lahza. U uzoq vaqt tanqid ostida bo‘ldi, ayrim muxlislar ko‘zida hali ham “qahramon” emas. Ammo bu kecha u xavf qabul qildi, og‘ir raqibni tanladi va ustidan qat’iy g‘alaba qozondi.

Savol endi bitta: shu yo‘lni oxirigacha bosib o‘tishga sabr va jasorat yetadimi?