Stan Wawrinka: Nyu-Yorkda xayrlashuv
2026-yilgi US Open bir chempionning oxirgi bobini yopadi. O‘n yil avval shu kortlarda bir qo‘lli bekhendi bilan turnirni zabt etgan Stan Wawrinka endi o‘ziga yarasha xayrlashuv marosimini oladi. Bu shunchaki navbatdagi qatnashchi emas, o‘z avlodining eng qattiq raqiblaridan biriga atalgan sahna.
Stanislas Wawrinka deyarli ikki o‘n yillik davomida yirik sahnadan tushmadi. U dastlab “katta to‘rtlik” soyasida paydo bo‘ldi, lekin asta-sekin o‘sha soyani yorib chiqqan tennischiga aylandi. Roger Federer, Rafael Nadal, Novak Djokovic va Andy Murray hukmronlik qilayotgan davrda, aynan Wawrinka ularga haqiqiy zarba bera oladigan kam sonli odamdan biri bo‘lib qoldi.
Katta sahnadagi uchlik: Melburn, Parij, Nyu-York
Uning merosi natijalar bilan aniq o‘lchanadi. Uchta “Grand Slam”: 2014-yil Australian Open, 2015-yil French Open, 2016-yil US Open. Juan Martin del Potro 2009-yilda US Openni yutib, “katta to‘rtlik” devorini bir marta yorib o‘tgan bo‘lsa, Wawrinka bu devorga bir necha bor qayta zarba berdi.
Melburndagi birinchi yirik unvon – jarohatlangan Rafael Nadal ustidan to‘rt setda qozonilgan g‘alaba – avvaliga ko‘pchilikka tasodifdek tuyulgandi. Lekin Parijda va Nyu-Yorkda ketma-ket yirik final va chempionliklar bu tasodif emasligini isbot qildi. Wawrinka o‘zining eng yuqori darajasiga chiqqan kunlarda, u bilan tenglasha oladigan raqib deyarli yo‘q edi.
Kortda u boshqacha ko‘rinardi. Turdagi eng chiroyli bir qo‘lli bekhendlardan bir nechtasi bor edi, lekin Wawrinkanikidek shiddat, kuch va jasorat bilan bajarilgani yo‘q edi. Yonex raketkasi bilan urilgan o‘sha bekhendlar nafaqat ochko, balki butun tribunani larzaga soladigan bayonotga o‘xshardi. U o‘ynagan paytda tomosha qilishning o‘zi zavq edi.
Federerni oltin va kubokka olib borgan sherik
Wawrinka faqat yakka bahslarda emas, jamoa uchun ham hal qiluvchi figuraga aylandi. 2008-yil Pekindagi Olimpiadada u Roger Federer bilan birga juftlik bahslarida oltin medalni yutdi. Shu juftlik Shveysariya tennisining yangi davrini boshlab bergan ramzga aylandi.
2014-yilda esa Shveysariya Davis Cupni qo‘lga kiritdi. O‘sha yo‘lda ham Wawrinkaning hissasi beqiyos bo‘ldi. U ko‘p yillik mehnatini nafaqat o‘z nomi, balki mamlakati uchun ham yirik sovrinlarga aylantira oldi.
Djokovic bilan tugamagan hikoya
Wawrinkani yuqori bosqichga ko‘targan yo‘lda Novak Djokovic bilan to‘qnashuvlar alohida bob. Ular ilk bor 2008-yil Indian Wellsdagi Pacific Life Open (hozirgi BNP Paribas Open) turnirida chorak finalda to‘qnash kelishgan. O‘shanda Djokovic yaqindagina Australian Openni yutgan, yangi avlodning keskin ko‘tarilayotgan yulduzi edi. U Wawrinkani 7-6, 6-2 hisobida mag‘lub etgan, ammo bu raqobatning yakuni emasdi.
Yillar o‘tib, aynan Wawrinka Djokovic uchun “katta to‘rtlik” ichidagi eng noqulay raqiblardan biriga aylandi. 2015-yil French Open va 2016-yil US Opendagi g‘alabalar shuni ko‘rsatdi: eng katta sahna, eng katta bosim, eng katta favorit – va baribir Wawrinka g‘alaba qiladi.
Endi, oradan o‘n yil o‘tib, US Opendagi so‘nggi sahnada u yana bir marta Djokovic bilan to‘qnash kelishi mumkin. Avval esa yo‘lida Matteo Berrettini turibdi – Wimbledon finalchisiga aylangan, lekin jarohatlar bilan qiynalgan italiyalik. Bu uchrashuvning o‘ziyoq tomoshabinlar uchun “popkorn o‘yini”. Agar Wawrinka g‘alaba qozonsa, ikkinchi bosqichda ehtimoliy Djokovicga qarshi yana bir tarixiy bo‘lim yozilishi mumkin. Katta “agar”, lekin baribir qiziqarli.
Tennisda xayrlashuv boshqacha og‘riydi
Bunday figura sahnani tark etayotgan payt har doim g‘alati bo‘ladi. Bir avlodning tennis xotiralari, bolalik va kattalik oralig‘idagi his-tuyg‘ulari aynan Wawrinka kabi sportchilar atrofida shakllangan. U ketganidan keyin esa tur davom etadi. Jadval to‘ladi. Ismlar almashadi.
Klub sportida boshqacha: Tottenham Hotspur kabi jamoalar qoladi, o‘yinchilar ketadi, lekin emblema, stadion, ranglar o‘sha-o‘sha. Tennishda esa markaz – insonning o‘zi. U raketkasini devorga ilgan zahoti, butun hikoya tugaydi. Ehtimol murabbiy bo‘lib qaytishi, kimningdir “players box”ida ko‘rinishi mumkin, lekin bu boshqa rol. Juan Carlos Ferrero ham abadiy kortda qolmadi.
Tennischi nafaqaga chiqsa, hammasi keskin tugaydi. Hech qanday qayta qurish mavsumi, transfer oynasi yo‘q. Faqat bo‘shab qolgan joy va yangi ismlar: Flavio Cobolli, Sandro Tonali, Savio va boshqalar. Tomoshabinlar esa bu to‘lqinni qabul qilishi, unga moslashishi kerak. Aks holda, sport ularni ortda qoldiradi.
2026-yilgi US Open Wawrinka uchun tantanali xayrlashuv bo‘ladi. Uning yonida stadion to‘ladi, eski raqiblar, yangi avlod, yonex raketkasining jarangi, bekhendning so‘nggi chizig‘i. Savol esa ochiq qoladi: bu kortlardan ketayotganida, “katta to‘rtlik” davrining eng jasur raqiblaridan biri bo‘lgan Wawrinkaning o‘rnini kim bosadi?
