Stamford Bridge’da Chelsea Hujumlari: Alonso Himoyani Qanday Nazorat Qilmoqda?
Premier League va Carabao Cup startida Chelsea tomoshabop futbolni qayta kashf etayotgandek. Stamford Bridge yana nafas olayapti, yana shovqin-suron, yana hujumkor o‘yin. Buning markazida esa – Xabi Alonso.
Leeds Unitedga qarshi kechagi 6:3 hisobidagi g‘alaba bu yangi Chelsea’ning eng toza ko‘rinishlaridan biri bo‘ldi. Ikkinchi bo‘limda stadion atrofida ko‘rinib turgan tabassumlar bejiz emasdi: maydonda hujumchilar shou ko‘rsatdi, tribuna esa o‘sha shouni yutib yubordi.
Leeds 50-daqiqaga kelib 2:0 hisobida oldinda borayotgan paytda Bridge biroz jimib qolgandi. O‘yin shundoq ham keskin, ritm baland, lekin natija xavf ostida. Shunda Chelsea hujumi portlab ketdi.
Pedro Neto va Valentin Barco bittadan gol urdi, Cole Palmer va Danny Welbeck esa dubl qayd etdi. Natija – nafaqat “kam-bek”, balki to‘liq ustunlik, to‘liq erkinlik. Chegarasiz driblinglar, tezkor pressing, raqibni charchatib qo‘yadigan kombinatsiyalar. Stamford Bridge haqiqiy futbol teatriga aylandi.
Hujum bayrami, murabbiy esa tormoz izlayapti
Shu bilan birga, Alonso kayfiyatdan mast bo‘lib qolishni xohlamaydi. U ochiq tan olmoqda: bu darajadagi erkinlikni biroz bo‘lsa-da, tormozlash kerak. Chunki har doim ham chiroyli o‘yin hisobni qutqarmaydi.
Ba’zan “xunuk” g‘alaba ham kerak. Ba’zan uchrashuvni bo‘g‘ib qo‘yish, xavfni minimallashtirish, tomoshabinlar zeriksa zeriksin, lekin uch ochko bilan kiyim almashtirish xonasiga qaytish zarur bo‘ladi.
Murabbiy aynan shuni ko‘zlayapti: mavjud ijobiy jihatlarni yo‘qotmagan holda, jamoani muvozanatli qilish. U aytmoqchi, Chelsea nafaqat olti golli trillerlarda, balki zerikarli o‘yinlarda ham g‘alaba qozona olishi kerak. Bu gap Stamford Bridge’ning pragmatik muxlislariga yoqadi, lekin Shed End va Matthew Harding Stand’dagi tomoshabinlar undan ko‘proq shou kutayotgan bo‘lishi mumkin.
Shunga qaramay, Alonso fikrida mantiq bor. U mavsum uzunligini, ritmning pasayishini, charchoqni, jarohatlarni yaxshi biladi. Har hafta festival bo‘lishi mumkin emas.
Statistikalar chiroyli, xavotir esa yashirin emas
Raqamlar hammasini ochiq ko‘rsatib turibdi. Besh uchrashuvda 16 ta gol. O‘rtacha 3,2 gol – bu Premier League uchun juda baland ko‘rsatkich. Hujum ishlayapti, ijrochilar ishtiyoq bilan o‘ynayapti, gollar turli manbalardan kelmoqda.
Lekin shu besh o‘yinda 10 ta gol o‘tkazib yuborilgan. Ha, umumiy farq +6, lekin raqiblar darvozaga yo‘l topyapti, ba’zi uchrashuvlar xavfli chegara ustida o‘tyapti. Alonso biladiki, mavsum davomida bunday “gol-fest”ga tayangancha yuqori o‘rinlar uchun kurashib bo‘lmaydi. Bir kuni hujum ishlamay qoladi, bir kuni raqibning darvozaboni “devor”ga aylanadi. Shunda himoya so‘zga chiqishi kerak bo‘ladi.
Chelsea hozircha hujum bilan muammolarni yopib turibdi. Ammo yuqori ambitsiyali jamoa uchun bu yetarli emas. Katta maqsadlar uchun ishonchli asos kerak – bu esa tartibli pressing, ixcham chiziqlar va aniq himoya intizomidan boshlanadi.
Oldinda sinov: shoumi yoki nazorat?
Endi navbat Hull City va Brentfordga. Kağızda bu o‘yinlar Chelsea uchun qulay ko‘rinadi. Ammo Alonso uchun bu uchrashuvlar boshqa ma’noga ega: u yerda nafaqat g‘alaba, balki toza hisob ham muhim bo‘ladi.
Murabbiy uchun ideal variant aniq: himoyada “nol”, oldinda esa bir necha gol, ortiqcha drama va yurakni siqadigan vaziyatlarsiz. Shunday natija jamoaga ham, murabbiyga ham, tribunalarga ham xalqaro tanaffus arafasida xotirjamlik olib keladi.
Stamford Bridge hozircha shouni sevayapti. Savol esa bitta: Chelsea bu baland ritmni butun mavsum davomida ushlab tura oladimi yoki Alonso baribir tormozni bosishga majbur bo‘ladimi?
