Sonny Kerr: Olimpiadaga yo‘l
Glazgoda olingan bronza medali Sonny Kerr uchun yakun emasdi. Bu faqat boshlanish edi. 21 yoshli shotlandiyalik bokschi professional ring eshigini allaqachon ko‘rib turibdi, lekin yuragi uni boshqa manzilga – Olimpiadaga yetaklayapti.
Aberdindan chiqqan, 70 kg vazn toifasida Hamdo‘stlik o‘yinlarida uchinchi o‘rinni olgan Kerr uchun hozir eng oson qaror – shartnoma imzolash, qo‘lqopni pulli janglarga olib chiqish bo‘lardi. Lekin u shoshilmayapti. Uning orzusi kattaroq: 2028-yil Los-Anjelesda ringga Olimpiya sportchisi sifatida ko‘tarilish.
U buni yashirmaydi: professional bo‘lish jozibasi bor. Ammo u hozircha boshqa yo‘lni tanlayapti.
Kerr Buyuk Britaniya Olimpiya dasturidagi yagona shotlandiyalik bokschi. Bu kichik detal emas. Bu uning qarorini deyarli belgilab berayotgan omil. Los-Anjeles sikli – u uchun bir martalik imkoniyat, bir umr esda qoladigan maqom: olimpiyachi bo‘lish.
Sheffielddagi og‘ir kunlar va katta orzu
Kerr hozir GB Academy tarkibida, yengil o‘rta vazn (light-middleweight) toifasida mashg‘ulot olib boradi. Uning kundalik hayoti asosan Sheffielddagi zalda o‘tadi: ertalabdan kechgacha mashq, sparring, intizom.
Bu tizimga kirishning o‘zi oson emas. U o‘zi aytganidek, bu dasturga faqat eng yaxshilar qabul qilinadi. Uch karra Four Nations Elite chempioni bo‘lishi – ham uch xil vazn toifasida – uning salohiyati haqida yetarlicha gapirib turibdi. Bu statistika emas, bu yo‘l bosib o‘tilgan janglar, zarbalar, mag‘lubiyatlar va qayta tiklanishlar tarixi.
Lekin GB Academy tarkibida bo‘lish – faqat bir bosqich. Team GB safida Olimpiada yo‘lagiga chiqish – mutlaqo boshqa daraja. Kerr bunga juda yaxshi tushunadi. U “dasturga kirish”ni emas, “Olimpiadaga chiqish”ni nishonga olgan.
Glazgoning saboqlari
Glazgodagi Hamdo‘stlik o‘yinlari Kerr uchun hozircha eng katta sahna bo‘ldi. O‘z yurtida, shotlandiyalik muxlislar ko‘z o‘ngida jang qilish – bu oddiy turnir emas, bosim sinovi ham edi.
U podiumning eng yuqori pog‘onasiga chiqa olmagani uchun hafsalasi pir bo‘ldi. Lekin shu hafsalasizlik ham uni sindirmadi, aksincha, yo‘l-yo‘riq bo‘lib xizmat qildi. U o‘sha kechalardan nimadir oldi: o‘zini boshqarish, tomoshabin bosimiga berilmaslik, yirik sahnada sovuqqon qolish.
Kerr o‘sha janglarni eslar ekan, o‘zini yetarlicha xotirjam ushlaganini ta’kidlaydi. Zalda hamma nigohlar unda bo‘lgan, lekin u bunga yonib ketmadi, buzg‘alib tushmadi. Bu bronza – nafaqat medal, balki o‘ziga bo‘lgan ishonchni mustahkamlovchi belgi bo‘ldi.
Yillar, mag‘lubiyatlar va nihoyat mukofot
Kerrning yo‘li silliq bo‘lmagan. U o‘zi tan olganidek, yillar davomida ko‘plab janglar uning foydasiga hal bo‘lmagan. Qiyin kechgan, bahsli qarorlar, og‘ir mag‘lubiyatlar bo‘lgan. Lekin u to‘xtamadi. “Plugging away” – u bu davrni shunday tasvirlaydi: tinmay urinish, tinmay ishlash.
Endi esa u mehnatining samarasini ko‘ra boshlayapti. Hamdo‘stlik bronzasi, GB Olympic dasturiga kirish – bu tasodif emas, yillar davomida yig‘ilgan tajriba va mashaqqatli mehnat natijasi ekanini u yaxshi his qilmoqda. Aynan shu tuyg‘u unga yangi ishonch beradi: omad endi tasodif emas, sabab bor.
Katta izlar, katta maqsadlar
Kerr o‘zini katta ismga qiyoslashdan cho‘chimaydi. U Josh Taylor, Anthony Joshua, Luke Campbell kabi bokschilar izidan borishni istaydi. Bu “katta etiklar” ekanini o‘zi ham yaxshi biladi, lekin aynan shunday maqsadlar uni har kuni zalga qaytaradi.
Shotlandiya boksi uchun bunday iste’dodning GB Olympic dasturida bo‘lishi – o‘zi alohida voqea. Kerr esa bu mas’uliyatni his qilgan holda, professional ring chaqirig‘ini hozircha chetga surib turibdi.
Savol endi bitta: u Los-Anjelesgacha yetib boradimi? Yoki professional ring vasvasasi baribir ustun keladimi?
Javobni vaqt beradi. Hozircha esa Sonny Kerr Sheffield zalida navbatdagi mashg‘ulotga kirib borayapti – ko‘z o‘ngida bitta manzil: 2028-yil, Los-Anjeles.
