Singapur – Tailandga qarshi tarixiy o‘yinda imkoniyatlar

SINGAPUR – Jalan Besar kechasi nihoyat sinov kechasiga aylanmoqda. O‘n to‘rt yil. O‘n ta o‘yin. Singapur terma jamoasi Tailandni mag‘lub etolmay kelayotganiga shuncha vaqt bo‘ldi. Endi esa shu tarixiy yuk yana bir bor yelkaga tushadi – bu safar ASEAN chempionati yarim finali, birinchi o‘yin.

Gavin Lee esa raqamlarga bo‘ysunishni istamaydi.

U matbuot anjumaniga chiqqanida, zalda o‘tirganlarning barchasi shu statistikani bilardi. 2012 yildan beri Tailand ustidan g‘alaba yo‘q. O‘shanda ham aynan Jalan Besar, 3:1 hisobidagi finalning ilk uchrashuvi. Kubok keyin ko‘tarilgan, ammo oradan o‘tgan yillar bu yutuqni xira xotiraga aylantirdi.

Lee bunday fonni tan oladi, lekin unga taslim bo‘lmaydi. Uning so‘zlari keskin: bu raqamlar faqat fon, xolos, jamoaning o‘zini belgilab bermaydi. U birgina sonni ajratib ko‘rsatdi – “bir”. Oldindagi yagona o‘yin. Yagona mas’uliyat. Yagona imkon.

Jalan Besar uchun sahna tayyor

Shanba kuni soat 21:00 da Jalan Besar Stadium to‘lib-toshadi. Chipta savdosi buni allaqachon isbotlab bo‘ldi: kassaga chiqqan zahoti biletlar qo‘lma-qo‘l ketdi. Ko‘plab muxlislar stadion eshigigacha yetib bora olmadi, onlayn qora bozor esa darhol jonlandi.

Bu, tabiiyki, murabbiyga yoqmaydi. Lee chiptalarning “chinakam muxlislar” qo‘liga emas, savdogarlarga tushganidan afsuslanishini yashirmadi. Lekin u boshqa, muhimroq manzarani ko‘rdi – bu jamoa atrofida tobora o‘sib borayotgan ishtiyoqni.

Uning ta’kidlashicha, bu terma jamoaning kuchi – aynan jamoaviylik. Shu bilan birga, tomoshabinlar ham bu tuzilmada alohida bo‘lakka aylanib ulgurgan. Har bir xalqaro oyna sayin bu doira kengayib bormoqda. Ertaga kechasi esa navbat jamoaga: tribunalar shovqin, hissiyot va bosimni olib kiradi, maydonda esa bunga munosib o‘yin ko‘rsatish – futbolchilarning vazifasi.

Tailand – yosh hujum, tajribali tayanch

Raqib esa tasodifiy emas. Tailand – mintaqa giganti. Yetti karra chempion. Hozirgi turnirda esa yanada xavfli ko‘rinishda.

Anthony Hudson boshchiligidagi jamoa bu musobaqaga xuddi mukammal sozlangan mashina kabi kirib keldi: to‘rtta o‘yin, to‘rtta g‘alaba, birorta ham o‘tkazib yuborilgan gol yo‘q. Ular “B” guruhini ustunlik bilan yakunlab, yarim finalga bemalol chiqishdi. FIFA reytingida 94-o‘rin ham ularning mintaqadagi mavqeini aniq ko‘rsatadi.

Hudson o‘z futbolchilarini maqtashga haqli. U bu tarkibni “baxtli tanlov” deb atadi: yosh va tajriba uyg‘unlashgan, mashg‘ulotda ham, o‘yinda ham mehnat darajasi yuqori. Bir necha haftalik yig‘inlardan keyin Tailand murabbiy shtabi o‘yin uslubini yanada aniqroq shakllantirganini aytadi – jamoa qanday o‘ynashini tobora yaxshiroq tushunmoqda.

Tailandning old chizig‘i yosh, chaqqon va dadil. Markazda ham shunday. Orqada esa yillar davomida saralangan tajribali futbolchilar turibdi. Bu kombinatsiya Singapur uchun xavfli bo‘lishi aniq.

Lee buni juda yaxshi biladi. U raqibni hurmat qiladi, lekin o‘z jamoasiga bo‘lgan ishonchini ham ochiq aytadi: Singapur o‘zini undan ham ko‘proq qadrlashi kerak.

So‘nggi uchrashuv va yangi Singapur

Bu ikki jamoa oxirgi marta o‘tgan yil oxirida o‘rtoqlik uchrashuvida to‘qnash kelgan. Hisob – 3:2, Tailand foydasiga. Lekin o‘sha kecha Hudsonni boshqa narsa o‘ylantirgan: raqibning o‘yin g‘oyasi.

U Singapur haqida gapirar ekan, aniq taktik kontsepsiyani ko‘rganini aytdi. Noyabr oyidagi o‘yin unga bu jamoa avvalgi Singapur emasligini ko‘rsatgan. Ularning Osiyo Kubogi saralashidagi o‘sishini ham e’tirof etdi, murabbiy shtabni maqtadi va bu terma jamoani “hamma narsasini beradigan jamoa” deb ta’rifladi. Bunday gaplar shunchaki diplomatik ibora emas – Tailand lagerida bo‘shashish yo‘q.

Hudson “mutlaqo beparvolik bo‘lmaydi”, deya aniq aytdi. Ular Singapurga qarshi yarim finalni odatiy bosqich emas, sinov sifatida ko‘rmoqda.

Tribuna va maydon o‘rtasidagi kelishuv

Singapur uchun esa bu o‘yin faqat raqibni yengish haqida emas. Bu – o‘zini isbotlash, o‘sish sur’atini tasdiqlash, to‘lib-toshgan stadion oldida jamoa va xalq o‘rtasidagi bog‘liqlikni mustahkamlash haqida.

Lee uchun ertangi kecha – imtihon. Raqib kuchli, raqamlar og‘ir, tarix bosimi sezilarli. Lekin u bu bosimni o‘yinchilarga yuk sifatida emas, imkoniyat sifatida ko‘rsatmoqda. Tailandni hurmat qilish – shart. Lekin o‘zini hurmat qilish – undan ham zarur.

Jalan Besar yana bir bor Tailandga qarshi katta o‘yinga mezbonlik qiladi. 2012 yilda bu stadion Singapur tarixidagi eng shonli kechalardan biriga sahna bo‘lgan edi. Endi esa savol oddiy: o‘sha ruh yana qaytadimi yoki bu safar yosh, to‘xtovsiz Tailand mashinasi navbatdagi bosqichga muammosiz o‘tadimi?

Javobni chiroqlar yonib, stadion to‘lgan paytda bilamiz.