Shane van Gisbergen: Richmonddagi sinov va 2027-yil rejalari
Yashin osmonga otilgan chaqmoqlar ostida to‘xtadi. Richmonddagi kecha shunday boshlandi. Kuchli yomg‘ir va bir necha marta chaqmoq urishi tufayli NASCAR poygasi yakshanba tongi, soat 2:00 (AEST) ga surildi. Kechikkan start, lekin sahna allaqachon tayyor: Spire Motorsports haydovchisi Shane van Gisbergen – “pole”da.
Kechiktirilgan start, oshgan bosim
Van Gisbergen uchun bu – Truck Seriesdagi beshinchi, Spire bilan esa to‘rtinchi start. Qisqa muddatda u seriyada o‘zini ko‘rsatib ulgurdi, ammo u biladi: haqiqiy sinov – oval treklar. Aynan shuning uchun Richmond kechasi uning uchun oddiy navbatdagi poyga emas, balki o‘zini yana bir bor tekshirish imkoniyati.
U bu mavzuga ochiq qaraydi. Oval bo‘yicha imkoniyat topish qanchalik murakkabligini yashirmaydi: boshqa seriyalarda tajriba orttirish oson emas, ayniqsa, u kabi yo‘l poygalaridan kelgan haydovchi uchun. Shunga qaramay, so‘nggi yugurishlari yaxshilanayotgani unga eshiklar ochmoqda. U buni yaxshi tushunadi: natijalar yaxshilansa, takliflar ham ko‘payadi.
Ammo u faqat kuchli bo‘lgan joylarga qaytishni xohlamaydi. Aksincha.
“Zaif tomonlarim ustida ishlashim kerak”
Van Gisbergen o‘zini aldamaydi. U ochiq tan oladi: ayrim treklar uni qiynaydi. Bristol, Iowa – bu joylarda u hali o‘zini to‘liq erkin his qilmaydi. Aynan shu sababdan u “o‘zim qiynaladigan treklarni ko‘proq haydashni xohlayman” deydi. Maqsad oddiy: zaif tomonlarini yopish.
U kelasi yilni ham shunday rejalashtirmoqda. 2027-yilda yana ko‘proq imkoniyat bo‘lishi mumkinligi haqida ishora qiladi. Hali hech narsa rasman tasdiqlanmagan, ammo u gaplar orasida “nimadir bo‘layotgandek” ekanini sezdiradi. Uning uchun eng muhimi – faqat kuchli bo‘lgan yo‘llarga qaytib, o‘sha yerda yutish emas, balki o‘zi qiynaladigan treklarni ham zabt etish.
Bu professional sportchi mentaliteti: komfort zonasiga qaytish emas, uni kengaytirish.
North Wilkesboro’da ikki front, Iowa’da savollar
Richmonddagi dam olish kunlari Shane uchun ikki frontda kurash bo‘ladi: Truck Series ham, Cup Series ham. Bunday “double duty”ni u yaqinda North Wilkesboro’da sinab ko‘rdi va u yerda ishlar ancha yaxshi ketdi. O‘sha natijalar Iowa oldidan kutishlarni oshirib yubordi.
Ammo Iowa umidlarni oqlamadi.
Nega? Savol unga berilganda, u kulib javob berdi: “Bilganimda, allaqachon tuzatgan bo‘lardim.” Bu javob hazil aralash, ammo unda haqiqat bor – Iowa unga an’anaviy ravishda og‘ir keladi.
U bu trekda o‘zini qulay his qilayotganini aytadi, lekin mashina bilan uyg‘unlik yetishmaydi. O‘tmishda ham, ikkinchi darajali seriyada – O’Reilly’da – Iowa unga muammo bo‘lgan. Har safar u yerga kelganda, deyarli bir ssenariy: murakkab poyga, kutilmagan muammolar, natijada – yoqimsiz yakun.
Shunga qaramay, so‘nggi safar bir narsa uni qutqardi: u ochko uchun kurashayotgan raqiblar ham xuddi shu atrofda bo‘lishdi. Natija ideal bo‘lmagan bo‘lsa-da, zararni minimallashtirishga erishildi. Chempionat hisobida bu kichik, ammo muhim yutuq.
Richmond – sinov, 2027 – imkoniyat
Endi esa navbat Richmondga. Kechiktirilgan start, tungi sharoit, “pole position”da turgan Shane van Gisbergen va uning oldida yana bir imkoniyat – nafaqat g‘alaba uchun kurashish, balki oval bo‘yicha o‘sayotganini isbotlash.
U Iowa haqida gapirar ekan, “nega bu yerda bunchalik kuchli emasman, bilishni juda xohlayman”, deydi. Bu gap ortida hafsalasi pir bo‘lgan haydovchi emas, balki javobni topishga majbur bo‘lgan professional turibdi.
Savol endi shunday: Richmond va undan keyingi treklar – uning zaif tomonlarini yopadigan, 2027-yil rejalari uchun poydevor bo‘ladigan burilish nuqtasiga aylanadimi?
