Scott McTominay: Neapolda yangi hayot

Old Trafford soyasidan chiqib ketgan Scott McTominay endi Italiyaning janubida, Neapol osmoni ostida butunlay boshqa futbolchi bo‘lib yetildi. £26 millionlik transfer uning “Manchester United”dagi 255 o‘yinlik yo‘lini to‘xtatdi, lekin aynan shu qaror uni haqiqiy darajada ochib yuborgan bo‘lishi mumkin.

Old Trafforddagi qo‘lbog‘lar, Neapoldagi erkinlik

“United” akademiyasida ulg‘aygan, Jose Mourinho qo‘l ostida asosiy jamoaga kirib kelgan McTominay yillar davomida chuqur, ushlab turuvchi tayanch yarim himoyachi sifatida ishlatildi. Himoyaga yaqin, xavfsiz zonada. Oldinga yugurishlar cheklangan, zarba berish instinkti jilovlangan, ijodkorlikdan ko‘ra intizom talab qilingan rol.

Savol tug‘ilgandi: bunday McTominay jamoaga qancha qo‘shmoqda?

Neapolda esa sahna boshqacha. Stadio Diego Armando Maradona tribunalarining bosimi ostida u hujumkor “o‘nchi”ga aylantirildi. Erkin yuguradigan, pressing qiladigan, jarima maydoniga kech kirib keladigan, darvozani nishonga oladigan futbolchi. Ikki mavsumda 27 ta gol. Skudetto, liga MVP unvoni, Ballon d’Or atrofidagi bahslar – bularning bari o‘sha avvalgi “xavfsiz” tayanch yarim himoyachiga emas, yangi, jasur McTominayga tegishli.

“United” o‘z akademiyasidan chiqqan yulduzni qo‘ldan chiqarib yuborgani uchun keskin tanqid qilindi. Lekin savol endi boshqacha: McTominay keyingi qadamni qayerda tashlaydi?

Transfer oynalarida ketma-ket chiqish ehtimoli, katta klubga qaytish haqidagi gap-so‘zlar to‘lqini tinmayapti. Shu bilan birga, Napoli bilan 2030 yilgacha mo‘ljallangan yangi shartnoma haqida ham xabarlar bor. Neapol uni ushlab qolmoqchi, Angliya esa qaytarib olishni o‘ylayapti.

“Angliyada yana ko‘ramizmi?”

Sobiq Shotlandiya himoyachisi Colin Hendry, Estafa.info bilan hamkorlikda GOAL’ga bergan intervyusida, McTominayning kelajagi haqida fikr yuritar ekan, Angliya klublari bu o‘yinchini yana diqqat markaziga olishi tabiiy ekanini ta’kidladi.

U shunday deydi: Neapolda bir necha yil avval ko‘rsatgan ta’siri, klubning erishgan yutuqlaridagi ulushi shunchaki e’tiborsiz qolmaydi. Hendry fikricha, Angliyada albatta bir klub chiqadi va shunday o‘ylaydi: “Bizga aynan shunday yutishga o‘rgangan futbolchi kerak.”

U “top-6” yoki “top-8” jamoalarida g‘alaba mentaliteti yo‘q demaydi, lekin bunday xarakterli futbolchini topish oson emasligini eslatadi. McTominay esa, uning nazarida, ana shunday tipdagi o‘yinchi.

Hendry yana bir narsani eslatadi: McTominay Shotlandiya uchun Jahon chempionatida ham katta figura bo‘lishi kerak edi. Ammo hammasi reja bo‘yicha ketmadi. Bu, albatta, faqat Scott emas, ko‘plab shotland futbolchilari uchun ham shunday bo‘ldi.

Daniyaga qarshi “no‘xat” va Amerika xotiralari

McTominay Shotlandiyani 1998 yildan beri ilk bor Jahon chempionatiga olib chiqqan avlodning markazida turdi. Ayniqsa, Daniyaga qarshi saralash uchrashuvida kiritgan ajoyib “noqonuniy” emas, balki sof ijrochilik mahsuli bo‘lgan “no‘ma’lum orbitadagi” qaytma zarbasi – bu gol mamlakat xotirasida alohida sahifaga yozildi.

Ammo final bosqichida hammasi buzilib ketdi. Shimoliy Amerikadagi guruh bosqichi yana bir bor kutilganidan erta yakun topdi, McTominay ham, jamoadoshlari kabi, o‘z imkoniyatidan to‘liq foydalana olmadi.

Hendry Jahon chempionatini eslar ekan, maydondagi hissiyotdan ko‘ra tashqaridagi manzarani alohida ajratib ko‘rsatadi. Uning aytishicha, natija umidsizlik bo‘ldi, lekin Tartan Army – Shotlandiya muxlislari – butunlay boshqa darajada tarix yozdi.

Tartan Army – mag‘lubiyat fonidagi g‘alaba

Hendry ochiq gapiradi: u Jahon chempionatidagi Shotlandiya o‘yinidan norozi bo‘lgan. O‘zi o‘ynagan 1998 yil bilan ham qiyoslaydi – o‘shanda ham yakunda ko‘ngil qolgan, ayniqsa Marokashga qarshi yakuniy o‘yinda yirik mag‘lubiyatdan keyin.

2026 yilgi turnirda esa maydondagi kayfiyatga qarshi turadigan bitta yorqin nuqta bor edi – Tartan Army. Ularning Amerikadagi hikoyasi endi alohida bo‘lim. Hendry o‘ziga yaqin bo‘lgan North East Tartan Army, Peterhead tarafdorlari haqida gapiradi: ular allaqachon oktyabrda Boston tomon yana yo‘l rejalashtirib qo‘ygan, hatto qayiqgacha bron qilingan. Bu fidoyilik, bu sadoqat.

Shu fon ostida 1:0 hisobidagi Haiti mag‘lubiyati yanada og‘irroq ko‘rindi. Dastlabki o‘yin butun kampaniyani belgilab qo‘ydi. Shotlandiya uchun bu uchrashuv ruhiy zarba bo‘ldi.

Marokashga qarshi o‘yinda esa g‘alati ssenariy ishladi. Atigi 70 soniyadan so‘ng gol o‘tkazib yuborish – ko‘pchilik uchun halokat bo‘lishi mumkin edi, lekin bu safar vaziyat biroz boshqacha burildi. Marokash hisobda oldinga chiqdi, Shotlandiya esa majburan javob izlashga tushdi. Yaxshi tomoni – ikkinchi va uchinchi gol kiritilmadi, shuning o‘zi ham o‘yinni tirik saqlab turdi. Lekin baribir zarba berish, o‘yinni ag‘darish uchun butun o‘yinda vaqt bo‘lsa-da, so‘nggi nuqta qo‘yilmadi.

Hendry yana bir epizodni unutmaydi: John McGinn bilan bog‘liq vaziyat. Uning fikricha, agar bu holat jarima maydonidan tashqarida bo‘lganida, hakam albatta jarima zarbasini belgilagan bo‘lardi. Demak, ichkarida bo‘lsa – bu penalti bo‘lishi kerak edi. Berilmadi. O‘yin taqdiri ham, ehtimol, bir lahzada boshqa yo‘lga burilib ketishi mumkin edi.

Shunga qaramay, umumiy manzara o‘zgarmaydi: Shotlandiya uchun bu Jahon chempionati ham umidsizlik sifatida tarixga kirdi. Xuddi 1998 yilda bo‘lgani kabi.

McTominay – orqaga qarab emas, oldinga

Shu fon, shu bosim, shu tanqidlar orasida McTominay Neapolda o‘zini qayta yaratdi. U endi faqat “o‘z akademiyasining bolasi” emas, balki yirik sahnada o‘yinni o‘zgartira oladigan futbolchi sifatida ko‘rilmoqda.

Endi esa asosiy savol: uni yana Premier League maydonlarida ko‘ramizmi? Yoki Stadio Diego Armando Maradona uning yangi uyiga, yangi merosiga aylanadimi?

McTominayning keyingi qarori nafaqat o‘z karerasining, balki Angliya va Shotlandiya futboli uchun ham muhim burilish bo‘lishi mumkin.