Alderweireldning FIFA prezidenti taklifi: Kompany
Toby Alderweireld futbol siyosatiga og‘ir tosh tashladi. Belgiyalik sobiq himoyachi kelajakdagi FIFA prezidenti sifatida bitta nomni ko‘rsatdi – hozirda Bayernni boshqarayotgan Vincent Kompany.
Bu shunchaki do‘stona maqtov emas. Bu – futbolni futbolchilar qo‘liga qaytarish haqidagi ochiq chaqiriq.
Mening prezidentim – Kompany
Alderweireld va Kompany Belgiya terma jamoasi safida yonma-yon 47 o‘yin o‘tkazgan. Ular birga mudofaa markazida turgan, birga yirik turnirlarga chiqqan, birga bosim ostida qolgan. Endi esa sobiq Tottenham markaziy himoyachisi o‘sha safdoshini butun futbol olamining boshiga ko‘tarishga tayyor.
“Keyngi FIFA prezidenti sifatida kimni tanlardim? Vincent Kompany,” – deydi u Hajper bilan suhbatda. – “U doim futbolni o‘zgartirish missiyasi haqida gapirardi. Balki bu uning futbolni himoya qilish missiyasidir. U mening prezidentim bo‘lardi, har doim.”
Kompany hozir Germaniyada, Bayern bosh murabbiyi sifatida ketma-ket ikki marta Bundesliga chempionligini qo‘lga kiritgan. 40 yoshida u allaqachon ikki karra chempion murabbiy va sobiq yulduz himoyachi sifatida ikki tomonlama obro‘ga ega: Angliya va Belgiya klublarida sovrinlarni to‘plagan, sardorlik bog‘ichini taqqan, katta libosning og‘irligini his qilgan.
Alderweireld aytishicha, Kompanyning futbol maydonidan tashqarida ham ta’sir o‘tkazish istagi o‘sha paytning o‘zida sezilib turgan, garchi murabbiylik yo‘li o‘sha damlarda unchalik ravshan bo‘lmagan bo‘lsa-da.
Futbolchilar va “idoraliklar” to‘qnashuvi
Bu taklif havodan olingan emas. So‘nggi yillarda FIFA prezidenti Gianni Infantino manziliga bo‘layotgan tanqidlar fonida paydo bo‘ldi. Infantino professional futbolchi bo‘lmagan, UEFA tizimida ma’muriy zinapoyalar orqali yuqoriga ko‘tarilgan.
Alderweireldga ko‘ra, mana shu tafovut – futbolni boshqarishda eng katta muammo.
“FIFA prezidenti o‘yin o‘ynagan, o‘yinni biladigan inson bo‘lishi juda muhim,” – deydi u. – “Biz hammamiz avval muxlis bo‘lganmiz. Keyin futbolchiga aylanganmiz. Ikkala tomonni ham bilamiz.”
U bolaligidagi manzarani eslaydi: avtobusda safar, safarda o‘yinlar, tribunadagi hayajon. Uningcha, bu tajriba futbolni faqat pul topish vositasi deb biladiganlardan ajratib turadigan asosiy chiziq.
“Biz shunchaki Premier League yoki Champions League’da yaxshi pul topgan odamlarmiz, xolos, degan gap emas. Biz ham muxlismiz. O‘yin o‘ynaganmiz. Futbolchi bo‘lish qanday, muxlis bo‘lish qanday – bularni bilamiz.”
20 daqiqalik shou va an’analarning chegarasi
Alderweireldning gaplari faqat romantik nostalgiya emas. U aniq misol keltiradi – Jahon chempionati.
Uning fikricha, biznes qarorlar futbolning ruhini siqib chiqarmoqda. Ayniqsa, tomoshabinlar uchun mo‘ljallangan, lekin o‘yin ritmini buzadigan elementlar.
“Jahon chempionatiga qarang. Tanaffusda 20 daqiqalik shou? Mana shunday paytda sizga ‘yo‘q’ deyishni biladigan, futbolni tushunadigan odam kerak,” – deydi u.
Alderweireld uchun futbolning eng go‘zal tomoni – an’analari. U yangilikka qarshi emas, lekin chegara bo‘lishi shart, deydi.
“Eng chiroyli narsa – bu sportning an’analari. Yangi narsalarning ham o‘rni bor, lekin an’analarni ham himoya qilishimiz kerak. Shu sababli futbol atrofida bo‘lgan, o‘yinni his qiladigan futbolchilar, futbol odamlari zarur – ular biznesmenlarni nazorat ostida ushlab turishi uchun.”
Kompany – kelajakdagi prezidentmi yoki ramziy nomzod?
Alderweireldning Kompanyga bo‘lgan ishonchi qat’iy: u nafaqat murabbiy, nafaqat sobiq sardor, balki futbolni global miqyosda himoya qila oladigan shaxs sifatida ko‘rilmoqda. Belgiyalik himoyachi Kompanyni “missiya” so‘zi bilan ta’riflaydi – bu tasodifiy tanlov emas.
Savol esa ochiq qoladi: futbolchilar ovozi, maydonni ko‘rganlar ovozi, bir kun kelib FIFA tepasiga chiqadimi? Yoki futbol taqdirini yana uzoq yillar davomida kostyumdagi ma’murlar belgilaydimi?
