San-Sebastyandagi portlash: Bournemouthning Yevropaga kirishi

Biskay qo‘ltig‘igacha eshitildi, deyishadi. San-Sebastyanning sokin kechasi ustida birdaniga osmonga otilgan bitta yorqin chiroq – va shundan boshlab tarix o‘zgardi.

Anoeta atrofidagi eski odat shunday: mehmonlar gol urganda bitta, uy jamoasi to‘pni to‘rga joylashtirsa, ikkita signal raketasi osmonga uchadi. Shunda dengizda yurganlar ham hisobni bilib turadi. 2026-yil sentyabrining payshanba oqshomi, soat 21:41 da, Justin Kluivert to‘pni darvozaga kiritdi va Juan Iturralde ismli odam ko‘chaga yugurib chiqdi. Yana bitta chiroq osmonga ko‘tarildi. Yana bir tarixiy sahna boshlandi.

127 yillik kutish va 10 soniyalik portlash

Dorsetda ham, Anoetaning shimoli-sharqiy burchagida joylashgan 2 000 nafar Bournemouth muxlislari orasida ham hamma bilardi: bu klub hayotidagi eng maxsus oqshalardan biri edi. 127 yil kutishdi. Yevropadagi ilk o‘yin. Va birinchi gol atigi 10 daqiqa 43 soniyada keldi.

Evanilson gavdasini nafis burib, to‘pni qabul qildi va bir zumda Adrien Truffertga uzatdi. Fransuz himoyachisining uzatmasi mukammal edi – himoya chizig‘i ortiga egilib kirgan to‘pni Kluivert zarb bilan yakunladi.

Shimoli-sharqiy burchak portlab ketdi. Janubi-g‘arbda esa bayroq ko‘tarildi – ofsayd. Bir lahzalik jimlik. VAR esa ko‘p kutdirmadi: gol toza. Muxlislar yana bir bor qichqirdi, Iturralde yana ko‘chaga chopdi. Birinchi Yevropa goli ikki marta nishonlandi.

Oradan ko‘p o‘tmay, Truffert yana qanotdan uchib chiqdi. Bu safar Alex Scott sahnaga chiqdi. Uzoq masofadan uzatilgan, yoy chizig‘ida egilib tushgan, deyarli qo‘l bilan uzatilgandek nafis pas – va Rayan bosh bilan ikkinchi golni urdi. Bournemouth 20-daqiqaga kelib Anoetada 2:0 oldinda edi.

Scott o‘yinni boshqarardi. To‘p oyog‘ida bo‘lsa, hamma narsa sekinlashib, atrofida bo‘shliq paydo bo‘lgandek tuyulardi. U esa shunchaki sirg‘alib yurar, hamrohlari – ayniqsa Marcus Tavernier – tezlikni oxirigacha ko‘tarib, Real Sociedadni charchatardi.

Standart vaziyatlardan ham xavf yog‘ilardi: Evanilson bosh bilan darvoza ustuniga tekkizdi, António Silva zarbasini noaniq yo‘lladi, Orri Óskarsson esa burchak zarbasidan keyin to‘pni zo‘rg‘a qaytardi. Bournemouth burchagidan kuylangan qo‘shiqlar Anoetani to‘ldirgan norozi hushtaklar bilan aralashib ketdi.

Iraola shahrida, Iraola uslubida

Bu shahar Andoni Iraola uchun boshqacha ma’no kasb etadi. Aynan shu yerda uning futbolchi sifatidagi yo‘li boshlangan, aynan shu yerda murabbiy sifatida shakllangan. Endi esa u o‘z jamoasini Yevropa sahnasiga olib chiqib, San-Sebastyanning o‘zida g‘alaba uchun maydonga tushirdi.

Taymdan oldin hisob oshmagani uy jamoasi muxlislariga oz bo‘lsa-da nafas rostlash imkonini berdi. Shunga qaramay, ular bilardi: agar bu bosim davom etsa, uchinchi gol ham uzoq emas. Shuning uchun tanaffusdan keyin Real Sociedad o‘yinini butunlay o‘zgartirdi.

Ander Barrenetxea birinchi bo‘lib tezlikni oshirdi. Tribunalar ovozini ko‘tardi. O‘yin birdaniga boshqa ohangda davom eta boshladi.

56-daqiqada Beñat Turrientes kuchli zarba yo‘lladi – Djordje Petrovic ajoyib seyv bilan Bournemouthni saqlab qoldi. Oradan ko‘p o‘tmay, Sergio Gómez chap qanotdan keskin uzatma yo‘lladi. To‘p hamma oyoqlardan o‘tib, uzoq burchakka burilib kirib ketdi. Hisob 2:1. Anoeta uyg‘ondi.

Tanish qo‘rquv va Petrovicning kechasi

Shu paytdan boshlab o‘yin butunlay boshqacha tus oldi. Bournemouth uchun bu manzara tanish edi. Mavsum avvalidan beri Manchester City, Everton, Newcastle va Brentfordga qarshi o‘yinlarda ustunlik qo‘ldan boy berilgan, ko‘pincha oxirgi daqiqalarda. Endi esa shu voqealarning yana bir takrori bo‘lishi xavfi havoda osilib turardi.

Real Sociedad bosimi kuchayib bordi. Stadionda yangragan “Bad Moon Rising” ohangi ustiga mahalliylarning “huuy!” degan hayqiriqlari qo‘shildi – har bir xavfli zarbada, har bir keskin uzatmada. Gonçalo Guedes zarbasini Petrovic ustalik bilan ustunga yaqin burchakdan qaytardi.

Gómez o‘yin markaziga aylandi. Uning ajoyib uzatmasidan so‘ng Guedes chap tomondan darvozaga chiqib bordi, lekin zarba berish o‘rniga ichkariga burilishni tanladi. Shunda himoyachilar qaytib ulgurdi. Bo‘sh to‘p Mikel Oyarzabalga yetib bordi – uning nafis, mayin chip-zarbasi darvoza ustiga tushib, to‘r ustidan sirg‘alib o‘tdi.

Bournemouth charchayotgan edi. Har bir to‘p uchun kurash, har bir ikkinchi to‘p, har bir pressing – hammasi jon-jahdi bilan. 81-daqiqada Luka Sucic uzoqdan zarba yo‘lladi, to‘p biroz noaniq ketdi, lekin bu ham signal edi: bosim endi to‘liq ingliz klubining yarmida.

Gómez yana sahnaga chiqdi. U Óskarssonni himoyachilar orasidan zo‘r pas bilan topdi – bu deyarli aniq hisobni tenglashtiruvchi vaziyat edi. Lekin Petrovic bunga ham yo‘l qo‘ymadi. To‘pni qaytardi, raqib hujumchining ishonchini sindirdi.

So‘nggi daqiqalar esa mutlaqo dramatik o‘tdi. Islandiyalik hujumchi Óskarsson besh metr masofadan darvoza qarshisida yana bir imkoniyatga ega bo‘ldi. Butun stadion nafasini ichiga yutdi. U zarba berdi. Petrovic esa qandaydir mo‘jiza bilan yana seyv qildi. Bournemouth o‘z tarixidagi eng muhim kechalardan birida darvozabon qo‘lida tirik qoldi.

Uch marta osmonga chiqqan chiroq va yangi yo‘l boshi

Iturralde bu kecha uch marta ko‘chaga yugurdi. Birinchi marta Kluivert golida, ikkinchi marta Rayan hisobni 2:0 qilganida, uchinchi marta esa Gómez hisobni qisqartirgach, umid bilan, ishonch bilan. Balki to‘rtinchi marta ham chiqishga tayyor edi, lekin Petrovic bunga yo‘l qo‘ymadi.

Bournemouth esa Anoetadan 2:1 hisobidagi g‘alaba bilan qaytyapti. Bu shunchaki uch ochko emas. Bu klub tarixiga o‘yib yoziladigan kecha. Bir paytlar tasavvur qilib bo‘lmaydigan Yevropa safarining ilk bosqichi, Biskay qo‘ltig‘i ustida yangragan ilk signal raketasi.

Savol endi boshqacha: bu portlash bir kechalik shovqin bo‘lib qoladimi yoki Bournemouth uchun yangi Yevropa hikoyasining kirish qismigina edi?