Romero xayrlashuvi: Tottenhamdan Atletico Madridgacha
Cristian Romero uchun bu yoz nafaqat transfer oynasi, balki bob yopilgan bir hayot sahifasi bo‘ldi. Argentina markaziy himoyachisi besh yil himoya qilgan Tottenham Hotspur libosini yechib, endi La Ligaga, Atletico Madrid safiga yo‘l olmoqda. Transfer summasi – 34,2 million funt. Raqam aniq, his-tuyg‘u esa ancha murakkab.
Ko‘z yoshlar bilan tugagan oxirgi o‘yin
Romero uchun Tottenhamdagi so‘nggi daqiqa aprel oyida, Sunderlandga qarshi bahsda yozildi. O‘sha kuni u maydonni ko‘z yosh bilan tark etdi. Tizzasidagi jarohat nafaqat o‘yinini, balki butun yakuniy sprintini to‘xtatdi: u qolgan olti Premyer liga uchrashuvini o‘tkazib yubordi.
Bu o‘yinlar oddiy kalendar bandlari emasdi. Klub qulash chizig‘ida tebranib turgan, har ochko hayotiy ahamiyat kasb etayotgan pallada asosiy tayanch himoyachisiz qolish – murabbiy shtabi va muxlislar uchun og‘ir zarba bo‘ldi.
Shu fon’da yana bir mojaro paydo bo‘ldi. Jamoa omon qolish uchun kurashayotgan paytda Romero o‘zining ilk klubi Belgrano ishtirok etadigan Primera Division Apertura finalini tomosha qilish uchun Argentina tomon yo‘l olishni rejalashtirgani Spurs muxlislarini jahlini chiqardi. Relegatsiya xavfi ostida turgan klub, tizzasidan jarohat olgan, ammo ramziy bo‘lsa-da yetakchi hisoblangan futbolchi – va uning boshqa qit’adagi finalni ko‘rishga bo‘lgan istagi. Ziddiyat tayyor edi.
Bosim kuchaydi. Tanqidlar ko‘paydi. Oxir-oqibat Romero yo‘lini o‘zgartirdi va Angliyaga qaytdi. U Evertonga qarshi hal qiluvchi o‘yinni tribunadan kuzatdi. Maydonga chiqa olmadi, lekin o‘sha 1:0 hisobidagi g‘alaba Tottenhamni ketma-ket ikkinchi mavsum 17-o‘rinda ushlab qoldi. Statistikada bu faqat raqam. Klub atrofidagi kayfiyatda esa – nafas olishga imkon bergan minimal yengillik.
“Mukammal emas edim, lekin hammasini berdim”
Ketish arafasida Romero o‘zini oqlashni emas, hisobotini yozdi. U ijtimoiy tarmoqda qisqa, ammo og‘ir gaplarni qoldirdi: u o‘zini “mukammal emas” deb atadi, lekin har safar maydonga chiqqanida borini berganini, bu libosni faxr bilan himoya qilganini ta’kidladi.
Bu so‘zlar ortida besh yillik murakkab yo‘l turibdi. Romero 2021-yilda Atalanta safidan kelganida, Tottenham himoyasi qayta qurilayotgan payt edi. U tezda orqa chiziqning markaziga mixlanib, 156 o‘yin o‘tkazdi. Xatolar ham bo‘ldi, qattiq kirishgan paytlari ham, lekin u hech qachon befarq ko‘rinmadi. Aynan shu tuyg‘u – o‘zini ayamaydigan, ba’zida ortiqcha xavfga ham boradigan himoyachi obrazi – uni muxlislar orasida bahsli, lekin e’tibordan chetda qolmaydigan figuraga aylantirdi.
17 yillik qurg‘oqchilikni tugatgan tun
Tottenham tarixidagi eng yorqin satrlardan biri ham uning ishtirokisiz yozilmagan bo‘lardi. 2025-yilgi Europa League finali. Raqib – Manchester United. Klub 17 yil davomida hech qanday sovrin ko‘tarmagan, final esa butun avlod muxlislarining sabrini sinayotgan on edi.
O‘sha kechada Spurs nihoyat la’natni sindirdi. Romero himoyaning markazida turib, raqib hujumlarini sindirdi, jamoaga ishonch berdi. Natijada kubok ko‘tarildi va klub uzoq kutilgan trofeyga ega bo‘ldi. Bu uning London davridagi shubhasiz eng baland nuqtasi bo‘lib qoldi.
Romero o‘sha davrni eslab, klub tarixida iz qoldirish orzusi bilan kelganini aytdi. Bunga erishishning yagona yo‘li sifatida u mehnat, qurbonlik va eng muhimi – uzoq yillar imkonsizdek tuyulgan narsa, yana bir bor kubok ko‘tarishni ko‘rsatdi. Va ular buni uddalashdi.
Xayr emas, boshqa shakldagi davom
Endi esa u ketmoqda. Atletico Madrid yangi markaziy tayanchga ega bo‘ladi, Tottenham esa o‘zining eng hissiyotli va bahsli yetakchilaridan birisiz qoladi. Bozor tilida bu oddiy transfer. Klub tarixida esa – davr almashinuvi.
Romero ketar chog‘ida yana bir bor yuragini ochdi: klubdan ketayotganini, lekin yuragining bir bo‘lagi bu yerda qolishini yozdi. “Bir paytlar sizlardan biri edim. Bugun esa sizlardan biri bo‘lib ketaman”, degan ohangdagi so‘zlari Tottenhamdagi davrini chiroyli nuqta bilan yopdi.
Spurs endi yangi himoyani qayta qurishi kerak bo‘ladi. Relegatsiya chizig‘idan zo‘rg‘a qutulib kelayotgan klub uchun bu – faqat bitta futbolchini yo‘qotish emas, balki xarakter, tajriba va final kechalari bosimi ostida pishgan futbolchini almashtirish vazifasi.
Savol esa ochiq qoladi: London klubi 17-o‘rindan yuqoriga sakrashni Romero’siz uddalay oladimi yoki bu xayrlashuv keyingi qayta qurilishning boshlanish nuqtasiga aylanadimi?
