Preston North End: Mavsum boshidagi bosim va savollar
Preston North End uchun mavsum endi boshlandi, deyish oson. Ammo Deepdale atrofidagi kayfiyatga quloq solsangiz, bu hafta allaqachon butun kampaniya taqdirini chizib berishi mumkin bo‘lgan burilishdek ko‘rinadi.
Yozgi norozilik hali bosilmagan edi. Klub ichidagi ishlar, transferlar, stadiondagi muhit – bularning bari bo‘lajak mavsum oldidan savollarni ko‘paytirgan. Endi esa maydondagi natijalar ham bu xavotirlarni yanada chuqurlashtirdi.
Besh o‘yin. 90 daqiqada birorta g‘alaba yo‘q. Championship jadvalining eng past pog‘onasida. Hatto ochkolarini minusdan boshlagan raqib ham oldinda.
Bu raqamlar Preston North End uchun og‘riqli haqiqat.
Yagona yorug‘ nuqta – Goodison Parkdagi Huddersfield Town ustidan kechgan Liga kubogi bahsi. Unda ham 90 daqiqada zo‘rg‘a kechki tenglashtiruvchi gol, so‘ngra penaltilarda g‘alaba. Pastroq ligadagi raqib ustidan bu tarzda olingan yutuq Lilywhites muxlislarining kayfiyatini ko‘tarishga yetmadi. Aksincha, klubning maydonda ham, maydon tashqarisida ham qiynalayotgani yanada yaqqolroq sezildi.
Transfer oynasi yopilayotgan paytda Deepdale osmonida umid bilan xavotir qorishib ketdi. Barcha nigohlar stadiondagi birgina executive box tomonga qadaldi. O‘sha xonada PNE bosh ijrochi direktori Peter Ridsdale va klub rahbariyatining boshqa vakillari so‘nggi daqiqagacha kelishuvlarni yakunlashga urinayotgan edi.
Natija ma’lum: Johnny Kenny uchun taxminan 3 million funt atrofida to‘lov va Liam Gibbs uchun bir mavsumlik ijara kelishuvi. Qog‘ozda qaraganda, tarkibga qo‘shilgan yangi qon. Lekin Preston tomoni buni kutgandek qabul qilmadi.
O‘yin o‘rtasida, Bristol City bilan bo‘layotgan bahs chog‘ida, katta ekranda yangi kelganlar haqida e’lon paydo bo‘lganida, PR1 atrofidagi kayfiyat sovuqligicha qoldi. Qo‘l chappaklaridan ko‘ra, befarqlik ustun edi. Bu esa klub va muxlislar o‘rtasidagi masofa qanchalik kattalashganini ko‘rsatib turardi.
O‘sha paytda maydonda yana bir alamli manzara yuz berayotgan edi. Preston North End o‘yinda, to‘p nazoratida, momentlarda Bristol Citydan ustun ko‘rindi, lekin hisobda 1:3 mag‘lub bo‘ldi. Natija – yana bir zarba, yana bir tushkun tun.
Ko‘pchilik qaytishini orzu qilgan sobiq sardor Alan Browne esa Wearside’da, Premier League vakili Sunderland bilan qolib ketdi. Bu transfer asosan Preston nazoratidan tashqarida bo‘lgan bo‘lsa-da, ko‘ngillarda qolgan bo‘shliqni to‘ldira olmadi. Lilywhites muxlislari uchun bu ham yana bir o‘tkazib yuborilgan imkoniyatdek tuyuldi.
Endi esa kalendar Blackburn Rovers bilan Lancashire derbisini ko‘rsatmoqda. Har bir kun, har bir mashg‘ulot, har bir matbuot anjumani – barchasi shu o‘yinga qarab borayapti. Bu uchrashuv allaqachon mavsumning oddiy navbatdagi bosqichi emas, Heckingbottom va klub o‘rtasidagi ishonch sinovi bo‘lib qoldi.
Paul Heckingbottomning Preston North Enddagi statistikasiga qarasangiz, u avvalgi murabbiylar fonida alohida ajralib turmaydi. Bu mavsum starti esa uni tanqidchilar ko‘zida yanada zaiflashtirdi. Norozilarni qayta ishontirish uchun unga kuchli signal, katta sahnadagi yirik g‘alaba kerak edi. Endi esa qarshisida tarkibi jiddiy zaiflashgan, ammo baribir derbi raqibi bo‘lgan Blackburn Rovers turibdi.
Derbilarni faqat ochkolar bilan o‘lchab bo‘lmaydi. Bu – kayfiyat, obro‘, kiyinish xonasidagi ovozlar, tribunadagi ishonch haqida ham. Preston muxlislarini qayta yonib ketishga majbur qilish oson emas. Ular bir qarorga kelgan bo‘lsa, orqaga qaytishmaydi. Hozircha esa ko‘pchilikning hukmi qat’iy: shubha, sovuqlik, befarqlik.
Lilywhites tarafdorlari orasidagi loqaydlik – bu oddiy kayfiyat emas, odatda murabbiy uchun xavfli signal. Deepdale’da tarix shuni ko‘p bor ko‘rsatgan: bu befarqlik kuchaygan sari, bosh murabbiyning o‘rindig‘i tobora qattiqroq chayqaladi.
Endi savol bitta: Blackburn Roversga qarshi derbi shu jarayonni tezlashtiradimi yoki aynan shu o‘yin Preston North End uchun mavsumni qayta boshlab beradimi?
