Premer-ligada 2026/27: Murabbiylar avlodi almashuvi
Eddie Howe ketishi bilan Premer-ligada 20 ta klubdan faqat bittasi bosh murabbiyisiz qoldi. Qolgan 19 jamoaning texnik zonasi esa tajriba, ambitsiya va hikoyalar bilan to‘lib-toshgan. Bu mavsumni chizadigan chiziqlar aynan mana shu odamlarning qo‘lida.
Arteta – nihoyat toj kiygan inqilobchi
Mikel Arteta hozirgi Premer-ligadagi eng uzoq xizmat qilayotgan murabbiy. 2019-yil dekabrida Arsenal boshiga kelgan ispaniyalik London klubini qayta qurdi, mentalitetini o‘zgartirdi va nihoyat 2025/26-yilda 22 yillik chempionlik qahratonini eritdi. Shu bilan birga u ilk bor Barclays Manager of the Season sovrinini ham oldi.
Sobiq Everton va Arsenal yarim himoyachisi 2016-yilda karyerasini tugatgach, Pep Guardiola yonida Manchester Cityda uch yarim yil yordamchi bo‘lib ishladi. 2019/20 mavsum o‘rtasida Arsenalga bosh murabbiy sifatida qaytishi bilan darhol natija berdi: o‘sha yilning o‘zida FA Cupni yutdi va UEFA Europa League yo‘llanmasini ta’minladi.
Keyingi yillarda u sobiq ustoziga qarshi bir necha marta chempionlik poygasida yelkama-elka kurashdi va oxiri Manchester Cityni chempionlikdan siqib chiqdi. 2025/26 mavsumida Arsenal UEFA Champions League finaliga ham chiqdi, biroq Paris Saint-Germainga penaltilar seriyasida yutqazdi. Shunga qaramay, Arteta endi bu ligaga nafaqat ishtirokchi, balki mezon o‘rnatadigan murabbiy sifatida kirib kelgan.
Emery – “kichik klub” tushunchasini yo‘q qilayotgan ustoz
Unai Emery uchun Aston Villa Premer-ligadagi ikkinchi katta sinov bo‘ldi. 2022-yil oktyabrida u Birmingem klubini qabul qilib olganida jamoa 16-o‘rinda edi. Bugun esa Villa muntazam ravishda yuqori o‘rinlar uchun kurashadigan, ikki marta UEFA Champions League yo‘llanmasini qo‘lga kiritgan klub.
Lorca Deportiva, Valencia, Spartak Moskva, Sevilla – Emery o‘z nomini Yevropa bo‘ylab bosqichma-bosqich qurdi. Sevillada ketma-ket uchta Europa League, Paris Saint-Germain bilan Ligue 1 chempionligi, Villarreal bilan yana bir marta Yevropa taxti. Arsenaldagi murakkab davrdan so‘ng u Villa Parkda o‘zini to‘liq reabilitatsiya qildi: 2025/26-yilda beshinchi Europa League g‘alabasi – rekord.
Aston Villa endi qo‘rqoq mid-tabl emas. Emery qo‘lida u har qanday gigantni bezovta qiladigan, Yevropa xaritasida o‘z joyini qayta olgan klub.
Rose – janub qirg‘og‘iga nemischa intizom
AFC Bournemouth yozda Andoni Iraolani qo‘yib yubordi va o‘rniga Marco Rose’ni olib keldi. Bu nafaqat murabbiy almashtirish, balki butun falsafaning burilishi.
Rose o‘yinchi sifatida Mainz 05da Jurgen Klopp qo‘l ostida shakllangan. Aynan o‘sha klubda u murabbiylikka ham qadam qo‘ydi: avval ikkinchi jamoada futbolchi-yordamchi, so‘ng Lokomotive Leipzigda ilk bosh murabbiylik tajribasi. Keyin esa Avstriyadagi RB Salzburg – ketma-ket chempionliklar, ikki yil davomida uy maydonida mag‘lubiyatsiz seriya.
Germaniyaga qaytishi ham shov-shuvli bo‘ldi: Borussia Monchengladbachni Champions Leaguega olib chiqdi, Borussia Dortmund bilan Bundesliga ikkinchi o‘rni, RB Leipzig bilan DFB-Pokal g‘alabasi. Endi esa uning vazifasi – Bournemouthni “kichik klub” maqomidan chiqarish va Yevropaga qaytgan klub obro‘sini saqlab qolish.
Andrews – ichkaridan o‘sib chiqqan loyiha
Brentford bosh murabbiyi Keith Andrews – bu klub falsafasining jonli isboti. 2025-yil iyunida ichkaridan ko‘tarilgan mutaxassisga tejamkor, ammo aqlli loyihani davom ettirish topshirildi.
2015-yilda o‘yinchilik faoliyatini yakunlagan irlandiyalik avval MK Dons, so‘ng Irlandiya terma jamoasi tizimida yordamchi bo‘lib ishladi. 2024-yil yozida Brentfordga standart vaziyatlar bo‘yicha murabbiy sifatida qo‘shildi. Oradan bir yil o‘tib esa klub unga butun jamoani ishonib topshirdi.
Natija uzoq kutdirmadi: 2025/26 mavsumida Brentford o‘z tarixidagi eng yaxshi Premer-liga natijasini takrorlab, 9-o‘rinni egalladi va ilk bor Yevropaga chiqish imkoniyatini atigi bir necha ochkoga boy berdi. Endi savol bitta: bu klub shiftini Andrews buzib o‘ta oladimi?
Hurzeler – Brighton qirg‘og‘idagi 31 yoshli strateg
Fabian Hurzeler 2024-yil iyunida Brighton boshiga kelganida atigi 31 yoshda edi. U ligadagi eng yosh murabbiy sifatida tarixga kirdi, lekin yosh – bu yerda faqat raqam.
23 yoshida u allaqachon FC Pipinsriedda o‘yinchi-murabbiy bo‘lib ishlagan. 2020-yilda St Pauli’da yordamchi, keyin esa bosh murabbiy. Birinchi 10 liga o‘yinida 10 g‘alaba, 2022/23-yilda tushish zonasidan beshinchi o‘ringa sakrash. Keyingi mavsum – Bundesliga 2da dastlabki 20 uchrashuvda mag‘lubiyatsiz seriya va chempion sifatida yuqori ligaga chiqish.
Brightonda u Roberto De Zerbi o‘rnini egalladi va 2024/25-yilda jamoani 61 ochko bilan 8-o‘ringa olib chiqdi – klub rekordidan atigi bir ochkoga kam. Keyingi mavsumda ham 8-o‘rin, bu safar esa UEFA Conference League yo‘llanmasi bilan. Brighton tarixida atigi ikkinchi marta Yevropaga chiqqan bo‘lsa, bu tasodif emas. Hurzeler endi bu klubni yanada balandroqqa ko‘tara oladimi, degan savol tobora jiddiyroq yangrayapti.
Alonso – Stamford Bridgeda katta ismlar soyasi
Xabi Alonso 2026-yil iyulida Chelsea bosh murabbiyiga aylandi. Uning o‘yinchi sifatidagi rezyumesi haqida ortiqcha gap kerak emas: Liverpool bilan Champions League va FA Cup, Real Madrid va Bayern Munich bilan ichki chempionliklar, yana bir Champions League. Ispaniya bilan esa 2008–2012 yillar oralig‘ida ikki marta Yevropa chempioni va bir marta jahon chempioni.
Murabbiylik yo‘li Real Madrid U-14dan boshlandi, 2019-yilda Real Sociedad B bilan 59 yillik tanaffusdan so‘ng Segunda Division yo‘llanmasi. Keyin esa Bayer Leverkusen – 2023/24 mavsumida tarixiy, mag‘lubiyatsiz ichki dubl: ilk Bundesliga chempionligi va DFB-Pokal.
Shu sakrash uni Real Madrid bosh murabbiyligiga olib keldi, biroq 2025-yil yozida kelgan tajriba sakkiz oydan kam davom etdi. Qisqa tanaffusdan so‘ng Alonso Londonni tanladi. Endi u Stamford Bridgeda o‘yinchi sifatida qo‘lga kiritgan obro‘sini murabbiy sifatida ham tasdiqlashi kerak bo‘ladi.
Lampard – Coventry bilan qaytish yo‘li
Frank Lampard uchun Coventry City – yana bir imkoniyat, balki so‘nggi katta sahna. 2024-yil noyabrida u klubni qabul qilib oldi va ilk to‘liq mavsumidayoq Premer-ligaga olib chiqdi.
West Ham United tarbiyalanuvchisi bo‘lgan Lampard, Chelsea bilan 13 yil ichida uchta Premer-liga, to‘rtta FA Cup va bir Champions League yutdi, klubning eng yaxshi to‘purari bo‘lib tarixga kirdi – 211 gol. Murabbiylik karyerasi 2018-yilda Derby Countyda boshlandi: Championship pley-off finali, ammo Aston Villaga mag‘lubiyat.
Keyin Chelsea – ilk mavsumdayoq to‘rtinchi o‘rin va FA Cup finali. Evertonda esa u klubni tushishdan saqlab qoldi. 2023-yilda qisqa muddatga Chelsea’ga qaytib, vaqtinchalik murabbiy bo‘lib ishladi. Endi esa uning qo‘lida yangicha sahna bor: Premer-ligaga qaytgan Coventry. Bu safar u o‘zini uzoq muddatli loyiha murabbiyi sifatida ko‘rsata oladimi?
Sage – akademiyadan Selhurst Parkgacha
Crystal Palace yozda Pierre Sage’ni ishga oldi va bu qaror London klubining yo‘nalishini aniq belgilab qo‘ydi. Sage hech qachon professional futbol o‘ynamagan, lekin Lyon akademiyasida rahbar sifatida tezda nom chiqardi. 2023-yilda akademiya direktori bo‘ldi, oradan ko‘p o‘tmay esa birinchi jamoaga vaqtinchalik bosh murabbiy etib tayinlandi.
U bu imkoniyatni qo‘ldan boy bermadi: jamoani UEFA Europa Leaguega olib chiqdi va doimiy shartnomaga sazovor bo‘ldi. 2025-yil yanvarida klubni tark etgach, yozda RC Lensni qabul qildi. U yerda atigi bir mavsumda Coupe de France kubogi va Champions League yo‘llanmasi – klub tarixidagi katta burilish.
Shunday fon bilan u Selhurst Parkka kelmoqda. Oliver Glasner ketganidan keyin Palace yana qayta qurilish yo‘liga tushdi. Sage esa akademiya va yuqori darajadagi futbolni birlashtirish bo‘yicha mutaxassis sifatida bu jarayonning markazida turadi.
Moyes – Goodison Parkdagi ikkinchi hayot
David Moyes 2025-yil yanvarida Evertonga qaytdi. Bu safar – tajribali, sovrin yutgan, lekin hanuz o‘zini isbotlashni davom ettirayotgan murabbiy sifatida.
Preston North Enddagi ilk ishidan so‘ng u 2002-yilda Evertonni qabul qilib, 11 yil davomida klubni Yevropa maydonlariga qaytardi. 2005-yilda to‘rtinchi o‘rin va Champions League saralashi – klubning Premer-liga davridagi eng yuqori natijasi.
2013/14 mavsumda u Sir Alex Ferguson o‘rniga Manchester United bosh murabbiyi bo‘ldi, biroq mavsum yakuniga yetmasdan ketdi. Keyin Real Sociedad, Sunderland va ikki bor West Ham. Aynan London klubida u o‘zini yana ko‘rsatdi: avval tushishdan saqlab qoldi, so‘ng 2023-yil iyunida Fiorentina ustidan Conference League finalida g‘alaba qozonib, klubning 43 yillik sovrinsiz davriga yakun yasadi.
West Hamdagi besh yillik muvaffaqiyatdan so‘ng u yana Evertonga qaytdi. Endi vazifa yanada murakkab: tarixiy klubni nafaqat saqlab qolish, balki yana raqobatbardosh kuchga aylantirish.
Arbeloa – Fulham uchun yangi sahifa
Alvaro Arbeloa 2026-yil iyulida Fulham bosh murabbiyi bo‘lib Premer-ligaga qaytdi. O‘yinchi sifatida u Real Madrid akademiyasidan Deportivo La Coruna orqali Liverpoolga kelib, 2007-yilda Champions League finaligacha yetib borgan jamoaning bir qismi bo‘ldi.
2009-yilda Madridga qaytgach, LaLiga, ikki marta Copa del Rey va ikki marta Champions League yutdi. Ispaniya terma jamoasi bilan esa 2010-yilgi jahon chempionati va 2008 hamda 2012-yillardagi Yevropa chempionatlarida g‘olib bo‘ldi.
2017-yilda West Hamdagi qisqa davrdan so‘ng karyerasini yakunladi va Real Madrid U-19, keyin B jamoasini boshqardi. 2026-yil yanvarida u vaqtinchalik tarzda asosiy jamoa boshiga chiqdi: Champions League chorak finali va LaLiga ikkinchi o‘rni. Mavsum oxirida o‘zi lavozimni tark etdi.
Endi esa u Craven Cottageda. Fulham uchun bu katta riskmi yoki katta imkoniyatmi – bunga javobni Arbeloaning ilk to‘liq Premer-liga mavsumi beradi.
Jakirovic – Hull bilan yo‘ldan kelganlar hikoyasi
Sergej Jakirovic 2025-yil yozida Hull City bosh murabbiyi bo‘lib tayinlandi va birinchi mavsumidayoq klubni Premer-ligaga olib chiqdi. 20 yil davom etgan, besh mamlakatni qamrab olgan o‘yinchilik karyerasidan so‘ng u 2017-yilda murabbiylikka o‘tdi.
Sesvete va Gorica bilan boshlanib, Sloveniyadagi Maribor bilan davom etgan yo‘l uni Bosniyadagi Zrinjski Mostarga olib keldi. U yerda 2021/22 mavsumida liga chempionligini qo‘lga kiritdi. Keyin esa Rijeka, undan so‘ng Dinamo Zagreb – liga va kubok dubliga erishgan mavsum.
Turkiyadagi Kayserispor tajribasidan so‘ng Jakirovic Angliyaga, Hullga keldi va jamoani pley-off orqali yuqoriga ko‘tardi. Endi esa u o‘zining eng katta sinovi oldida: Premer-ligada qolish va klubni bu darajaga moslashtirish.
O’Neil – Ipswich uchun qattiq futbol maktabi
Gary O’Neil 2026-yil iyunida Ipswich Town bosh murabbiyi bo‘ldi. Kieran McKenna jamoani Premer-ligaga qaytarganidan ko‘p o‘tmay ketdi va klubni yangi qo‘lga topshirdi.
O’Neilning o‘yinchilik davri ham bu liga bilan chambarchas bog‘liq: Portsmouth, Middlesbrough, West Ham, Norwich City – 214 dan ortiq uchrashuv. 2019-yilda butsa ilib qo‘yilgach, u Liverpool U-23 jamoasini boshqardi, 2021-yilda esa Bournemouthga birinchi jamoa murabbiyi sifatida qo‘shildi.
Scott Parker ketgach, u bosh murabbiy bo‘lib, 2022/23 mavsumida jamoani 15-o‘rinda saqlab qoldi. 2023-yilda Wolverhampton Wanderersni qabul qilib, 2023/24 mavsumini 14-o‘rinda yakunladi. 2024-yil dekabrida klubni tark etib, Strasbourgni boshqardi va u bilan Conference League yarim finaliga chiqdi.
Endi Ipswich bilan uning vazifasi aniq: qaytgan klubni bu safar Premer-ligada ushlab qolish va o‘zining pragmatik, lekin samarali uslubini yangi darajaga olib chiqish.
Farke – yuz ochkolik Leeds loyihasi
Daniel Farke 2023-yil iyulida Leeds United boshiga keldi. Germaniyaning past ligalarida hujumchi sifatida o‘ynab, 31 yoshida butunlay sport direktoriga aylangan mutaxassis keyinchalik Borussia Dortmund zaxira jamoasini boshqardi.
2017-yilda u Norwich Cityga keldi va klubni ikki marta – 2018/19 hamda 2020/21 mavsumlarida Championship chempioni sifatida Premer-ligaga olib chiqdi, o‘rtada esa bir marta tushish achchiqligini tatib ko‘rdi. Keyin Borussia Monchengladbach, so‘ng Leeds.
Elland Roadda u 100 ochko bilan Championship chempionligini qo‘lga kiritdi va klubni Premer-ligaga qaytardi. Birinchi mavsumda esa jamoani ligada ushlab qoldi. Endi esa Farke oldida yangi bosqich – Leedsni yana o‘sha shovqinli, yuqori pog‘onalar uchun kurashadigan klubga aylantirish vazifasi turibdi.
Iraola – Anfieldda bosim ostidagi pressing
Andoni Iraola 2026-yil iyunida Liverpool bosh murabbiyi bo‘ldi va Arne Slot o‘rnini egalladi. Uch yil davomida Bournemouthni boshqargan bask murabbiy endi Anfielddagi ulkan bosimga yuzlanadi.
O‘yinchi sifatida u Athletic Bilbao bilan 500 dan ortiq uchrashuv o‘tkazdi, ikki marta Copa del Rey finali va 2012-yilda Europa League finaligacha yetib bordi, karyerasini esa New York City FCda yakunladi. Murabbiy sifatida AEK Larnaca va Mirandesda “gigant qotili” sifatida nom chiqardi.
2020-yil avgustida Rayo Vallecano boshiga kelib, ilk mavsumidayoq jamoani LaLigaga qaytardi. 2023-yil yozida Bournemouthni qabul qildi va klub tarixidagi ilk Yevropa yo‘llanmasiga yetakladi. Endi esa uning yuqori pressing va agressiv futbolga asoslangan falsafasi Anfieldda sinovdan o‘tadi.
Maresca – Pep soyasidan chiqqan voris
Enzo Maresca Manchester Cityda Pep Guardiola o‘rnini egalladi. Bu – faqat lavozim almashinuvi emas, balki butun davrning davomiyligi yoki tugashi haqida savol.
O‘yinchi sifatida u AC Milan, West Bromwich Albion, Juventus, Sevilla va boshqa klublarda to‘p surdi. Murabbiylikni esa City Elite Development Squad bilan boshladi va Premier League 2 chempionligini qo‘lga kiritdi. Keyin Parma, so‘ng 2022-yilda yana Cityga – bu safar Guardiola yordamchisi sifatida qaytdi.
Leicester City bosh murabbiyi sifatida u klubni Pre-mer-ligaga qaytardi. 2024-yilda esa Chelsea boshiga kelib, UEFA Conference League va FIFA Club World Cupni yutdi, jamoani Champions Leaguega olib chiqdi. Keyingi mavsum o‘rtasida klubni tark etishi esa savollar qoldirdi.
Endi u Etihadda. Maresca uchun bu – falsafasini to‘liq namoyish etish, City uchun esa Pepdan keyingi hayot qanday bo‘lishini aniqlash fursati.
Carrick – Old Traffordda ichkaridan kelgan rahbar
Michael Carrick 2026-yil 13-yanvardan beri Manchester United bosh murabbiyi. West Ham, Spurs va Man Utd safida yuksak darajadagi yarim himoyachi sifatida tanilgan u 12 mavsumda 464 uchrashuv o‘tkazib, besh Premer-liga, bir Champions League va bir FA Cupni qo‘lga kiritdi.
2018-yilda karyerasini yakunlab, darhol Jose Mourinho va Ole Gunnar Solskjaer shtabiga qo‘shildi. 2021-yil noyabrida qisqa muddatga vaqtinchalik bosh murabbiy bo‘lib ishladi. To‘liq murabbiylik roli esa Middlesbroughda boshlandi: 2022/23 mavsumida pley-off, keyingi yili EFL Cup yarim finali. 2025-yil iyunida klubni tark etdi.
Ruben Amorim ketgach, Carrick Old Traffordga qaytdi va 2025/26 mavsumida jamoani uchinchi o‘ringa olib chiqdi. Shundan so‘ng u doimiy shartnomaga sazovor bo‘ldi. Endi uning qo‘lida klubni uzoq yillik yo‘qotilgan identitetini qaytarish imkoniyati bor.
Glasner – Forest uchun sovrin ko‘rgan murabbiy
Oliver Glasner 2026-yil iyulida Nottingham Forest bosh murabbiyi bo‘ldi. Avstriyalik murabbiy 19 yil davomida Riedda himoyachi sifatida o‘ynagan, lekin haqiqiy nomini murabbiy sifatida qo‘lga kiritdi.
Wolfsburg bilan Champions League yo‘llanmasi, Eintracht Frankfurt bilan esa Europa League g‘alabasi – uning Yevropadagi vizit kartasi. 2024-yil fevralida Crystal Palace boshiga kelib, ketma-ket ikki mavsumda klub tarixidagi ilk yirik sovrinlarni olib keldi: avval FA Cup, keyin Conference League.
Endi u City Groundda. Nottingham Forest tarixida Yevropa kuboklari, afsonaviy murabbiylar bor, lekin so‘nggi yillarda klub ko‘proq tushish zonasida kurashdi. Glasner bu an’anani o‘zgartirish uchun kelgan.
Le Bris – Sunderlandning jim inqilobi
Regis Le Bris 2024-yil iyunidan beri Sunderland bosh murabbiyi. 27 yoshida murabbiylikka o‘tgan fransuz mutaxassisi Rennes akademiyasida tezda porladi: mamlakatdagi FA Youth Cup ekvivalentini va U-18 chempionligini qo‘lga kiritdi.
2022-yilda u asosiy jamoa boshiga ko‘tarildi va ilk 10 uchrashuvda sakkiz g‘alaba bilan 10-o‘rinni ta’minladi. Keyin esa Angliyaga yo‘l oldi. Sunderlandda u 2024/25 mavsumida dramatik tarzda Premer-ligaga chiqdi: Wembleyda Sheffield United ustidan 2:1 hisobidagi qaytish bilan Championship pley-off finalida g‘alaba.
Top-ligadagi ilk mavsumida u klubni yettinchi o‘ringa olib chiqdi va 53 yildan keyin ilk bor Yevropa yo‘llanmasini taqdim etdi. Sunderland uchun bu nafaqat qaytish, balki yangi davr boshlanishi bo‘lishi mumkin.
De Zerbi – Spursni oxirgi kun chizig‘idan qaytargan murabbiy
Roberto De Zerbi 2025/26 mavsum yakunida Tottenham Hotspur boshiga keldi. Klub uni birinchi navbatda tushishdan qutqarish uchun chaqirdi – va u bu vazifani chempionatning so‘nggi kunida uddaladi.
O‘yinchi sifatida u asosan Italiya past ligalarida o‘ynagan, Napoli bilan yuqori ligaga ko‘tarilgan, Ruminiyada CFR Cluj bilan ikki ichki sovrin va Ruminiya Kubogini yutgan. Murabbiylikda esa Italiyadagi bir qator klublar orqali shakllandi, Shakhtar Donetsk bilan Ukraina Superkubogini qo‘lga kiritdi.
2022-yil sentabrida Brighton boshiga kelib, 2022/23 mavsumida klub tarixidagi eng yaxshi natija – oltinchi o‘rin va ilk Yevropa yo‘llanmasini taqdim etdi. Keyingi mavsumda 11-o‘rin bilan cheklangach, u Marseillega yo‘l oldi va Ligue 1da ikkinchi o‘rinni egallab, klubni yana Champions Leaguega qaytardi.
Endi esa u London shimolida. Tottenhamni tushish chizig‘idan tortib chiqargan murabbiy endi klubni qayta qurish, uslub va natijani bir chiziqqa keltirish vazifasi bilan yuzma-yuz turibdi.
Bu 19 murabbiy – turli yo‘llar, turli falsafalar, turli xarakterlar. Ularning ba’zilari allaqachon chempionlikni tatib ko‘rgan, boshqalari esa endi o‘zini bu sahnada isbotlamoqchi. Savol oddiy: 2026/27 mavsum yakunida qaysi biri haqiqiy iz qoldiradi, qaysi biri esa bu bosqichni faqat orqaga qarab eslash uchun o‘tadi?
