Pochettino va AQSh terma jamoasi: Futbolning yangi davri

Ikki oy oldin halokatli tarzda yakunlangan jahon chempionati ortidan AQSh terma jamoasi hali o‘ziga kelib ulgurmagan bo‘lishi mumkin. Ammo bosh murabbiy Mauricio Pochettino allaqachon ish stoliga qaytib bo‘ldi.

2024 yilda kelganida u ko‘pchilik nazarida qisqa muddatli yechim edi. Birinchi marta o‘zi mezbonlik qilgan jahon chempionatidan unumli foydalanish uchun jalb etilgan murabbiy, xolos. Ammo turnir davomida va undan keyingi oylar ichida vaziyat o‘zgardi: Pochettino va federatsiya bir-biriga ko‘nikdi, hamkorlik chuqurlashdi, avgust oyida esa yangi shartnoma imzolandi.

Endi bu shunchaki texnik zona yonida turadigan murabbiy haqida emas. Bu — butun tizimni qayta chizishga urinayotgan odam haqida.

Pochettinoning kengaygan vakolati

Pochettino qolishni tanlar ekan, bu qarorni “bizni shu qadar iliq kutib olgan mamlakat futboliga uzoq muddatli ta’sir ko‘rsatish imkoniyati” sifatida ko‘rishini aytib o‘tdi. Gap faqat natijalar haqida emas. U maydon chizig‘idan tashqariga ham chiqmoqda.

AQSh federatsiyasi shartnoma uzaytirilganini e’lon qilarkan, bir muhim bandni alohida ta’kidladi: argentinalik endi yoshlar futboli rivoji, murabbiylar tayyorgarligi, professional ligalar bilan hamkorlik yo‘nalishlarida asosiy yo‘nalishni belgilashda faol ishtirok etadi. Boshqa sohalarda ham maslahat berishi ko‘zda tutilgan.

Xalqaro futbol olamida bu mutlaqo noodatiy tajriba emas, lekin AQSh miqyosida — inqilobiy qadam. Bu paytgacha birorta murabbiy dastur taqdirini bunday darajada shakllantirish vakolatiga ega bo‘lmagan.

Federatsiya ayni damda erkaklar va ayollar, katta va yoshlar dasturlari uchun ikki yangi direktor lavozimini joriy etish bilan shug‘ullanmoqda. Pochettino bu jarayonda yordam berishga tayyorligini aytdi, lekin bitta shart bilan: hammasi uning “odami” bo‘lishi shart emas.

“Bu — USA futbolining kelajagi”, — dedi u. “Biz jahon chempionatida yaxshi o‘yin ko‘rsatmoqchimiz, muxlislar bilan birga nimanidir alohida yaratmoqchimiz. Endi esa federatsiya orzu qilayotgan merosning bir qismiga aylanish vaqti keldi — futbol bo‘yicha eng qudratli mamlakatlardan biriga aylanish. Bu orzu, to‘g‘rimi? Bu ajoyib. Agar bunga hissa qo‘sha olsak, juda hayajondamiz, juda baxtlimiz”.

Oldinda to‘rt o‘rtoqlik uchrashuvi turibdi: Peru, Chile, Mexico va Canada bilan sentyabr–oktabr oralig‘ida o‘ynaladigan bahslar murabbiyning ish stolida yotgan vazifalar ro‘yxatida faqat bir bo‘lim xolos. Asosiy maqsad aniq: 2030 yilgi jahon chempionati yo‘llanmasi. Ammo Pochettino va federatsiya ko‘zlagan manzil bundan ancha balandroq.

AQSh 2028 yilda Los Angelesdagi Olimpiadada ham maydonga tushadi, shu yozda Copa América turnirida ishtirok etishi mumkinligi haqida ham keng tarqalgan xabarlar bor. Demak, bu loyihaning vaqt chegarasi ham, mas’uliyati ham kattalashib bormoqda.

Folarin Balogun: so‘nggi daqiqadagi uzilgan transfer va murabbiy yelkasidagi qo‘l

Yozgi transfer oynasi AQSh terma jamoasi futbolchilari uchun unchalik shov-shuvli bo‘lmadi. Gio Reyna’ning Strasbourgga o‘tishi, Sebastian Berhalter’ning Middlesbroughga ko‘chishi, Zavier Gozo’ning MLSdan Crystal Palace safiga sakrashi — e’tiborga molik, lekin son jihatidan kam harakatlar.

Eng ko‘p gap-so‘z bo‘lgan nomlardan biri — Monaco hujumchisi Folarin Balogun. Jahon chempionatidagi yorqin o‘yinlardan so‘ng u katta pul evaziga Angliyaga qaytadigandek ko‘ringandi. Everton bilan kelishuv deyarli yakuniy bosqichga yetdi. So‘ng… hammasi qulab tushdi.

Angliya klubi tibbiy ko‘rikdagi ehtimoliy muammo sabab transferdan voz kechgani aytildi. Monaco ham, futbolchining o‘zi ham bunga rozi bo‘lmadi, lekin eshik yopildi. Balogun uchun bu og‘ir zarba. Transfer oynasining so‘nggi kunida bunday holatni ko‘rgan futbolchi ko‘p, ammo bu uning og‘rig‘ini yengillatmaydi.

Pochettino esa o‘z futbolchisini yolg‘iz qoldirmoqchi emas.

“Ha, bu qiyin, chunki sen o‘sha qarorga ta’sir qila olmaysan”, — dedi u. “Qaror qabul qilayotgan odamlarga ishongan holda ularning qilayotgan ishini qo‘llab-quvvatlashing kerak. Flo kabi alohida holatlarda esa men yaqin kunlarda o‘zim qo‘ng‘iroq qilaman. Everton bilan bo‘lgan vaziyatdan keyin unga biroz nafas rostlash imkonini bermoqchi edim. Nima bo‘lganini o‘zidan eshitmoqchiman. Biz har doim unga tayanchmiz, xolos. U biz uchun muhim futbolchi, jahon chempionatida ham shunday bo‘ldi. Umid qilamanki, u Monaco safida bo‘ladimi, boshqa joydami, o‘zini eng yaxshi ko‘rsatishi mumkin bo‘lgan muhitni topadi”.

Bu so‘zlar ortida bir narsa aniq ko‘rinadi: Pochettino uchun futbolchi — faqat taktika doskasidagi raqam emas. Ayniqsa, jahon chempionati bosimi va transfer bozorining zo‘riqishini boshidan kechirganlar uchun.

Ikki pasport, bitta qaror: dual fuqarolar uchun kurash

Pochettino bu oynadagi 26 nafar futbolchidan iborat ro‘yxat haqida deyarli og‘iz ochmadi. Lekin bitta nom aniq yo‘qligi ma’lum: Augsburg markaziy himoyachisi Noahkai Banks.

Germaniya va AQSh fuqaroligiga ega 19 yoshli himoyachi hali qaysi terma jamoani tanlashga qaror qilgani yo‘q. Shu sabab bu safar AQSh lagerida bo‘lmaydi. U o‘zi “keyingi xalqaro tanaffusgacha, bo‘lmasa undan keyingisi oxirigacha” qaror qabul qilishni istashini aytgan. Germaniya matbuoti esa yangi bosh murabbiy Jürgen Klopp uni shaxsan kuzatgani haqida xabar bermoqda.

Pochettino bu mavzuda qisqa, lekin aniq fikr bildirdi.

“Biz barcha potentsial dual fuqarolar bilan aloqadamiz”, — dedi u. “Bu biz uchun juda muhim, chunki insoniy aloqa juda zarur. Noki holatida bo‘lgani kabi, agar u hali qaror qilmagan bo‘lsa, fikrini o‘zgartirmagan bo‘lsa, albatta, keyingi yig‘inga uni chaqira olmaymiz… Lekin tashkilot barcha dual fuqarolar, qaror qabul qilish imkoniyati bor futbolchilar bilan ishlayapti. O‘sha insoniy aloqa muhim, chunki bir kun kelib ular o‘zini bizning terma jamoamizni himoya qilishga, bu jamoa uchun kurashishga tayyor his qilsa… Albatta, agar bunga munosib bo‘lsa, biz ularni chaqiramiz”.

Bu so‘zlar ortida global maydonda o‘tkazilayotgan yashirin kurash yotibdi. AQSh, Germaniya va boshqa yirik terma jamoalar bir xil toifali futbolchilar uchun raqobatlashmoqda. Kim yaxshiroq loyiha taklif qilsa, kim ko‘proq ishonch uyg‘otsa, yutadi.

Pochettino esa bu kurashni faqat pasportlar darajasida emas, futbolchilarning yuragi va ongida yutish kerakligini yaxshi biladi.

Oldinda turgan manzara

AQSh terma jamoasi yaqin haftalarda Peru, Chile, Mexico va Canada bilan o‘rtoqlik uchrashuvlariga chiqadi. Natijalar statistika sahifalarida qolib ketishi mumkin. Lekin Pochettino uchun bu uchrashuvlar — yangi davrning birinchi chizgilari.

2030 yilgi jahon chempionati yo‘llanmasi, 2028 yilgi Los Angeles Olimpiadasi, ehtimoliy Copa América ishtiroki, dual fuqarolar uchun global kurash, ichki tizimni tubdan o‘zgartirish… Bu reja qog‘ozda juda ulkan ko‘rinadi.

Savol bitta: Pochettino va AQSh futboli bu orzuni real kuchga aylantira oladimi yoki bu loyiha ham navbatdagi “yaxshi niyatli” davr sifatida tarix sahifalariga ko‘milib ketadimi?