Pep Guardiola: G‘alabaga o‘rganib qolgan murabbiy to‘xtashni o‘rganmoqda
55 yosh. O‘n yil davomida Etihaddagi o‘yin qoidalarini butunlay o‘zgartirgan, Angliya futbolining me’yorlarini yangidan yozgan murabbiy. Endi esa u o‘zini shu savol bilan qiynayapti: yana murabbiylikka qaytishga ichki kuch qolganmi?
Amazon’ning “A Beautiful Obsession” hujjatli filmida Pep Guardiola nihoyat Manchester yillarining ruhiy narxi haqida ochiq gapirdi. U odatdagidek taktik sxemalar yoki rekordlar haqida emas, o‘zining charchagan ruhiyati haqida to‘xtaldi.
“Men o‘zim ham bilmayman, keyin nima qilaman, – deydi u. – Bugun o‘zimni qaytish qiyin bo‘ladigandek his qilyapman. Shaxsiy hayotimda bo‘lib o‘tgan ko‘p narsalarni yangilashim kerak.”
Bu so‘zlar ortida statistikalar ko‘rinmaydi, lekin bosim og‘irligi aniq seziladi.
Cheksiz yutuqlarning yashirin narxi
Guardiola Etihadni misli ko‘rilmagan muvaffaqiyatlar fonida tark etdi. Premier League’ni yillab hukmronlik ostida ushlab turish – bu faqat taktik dahoga emas, tan va ongni so‘rib oladigan marafonga ham o‘xshaydi.
Uning o‘zi ham shu aylanishni tan oladi: yuqori darajadagi murabbiylik – bu adrenalindan iborat uzluksiz oqim. To‘satdan to‘xtash esa oson emas.
Pep g‘alaba hissini “giyohvandlikka o‘xshash” deb tasvirlaydi: lazzat ham, la’nat ham.
“Bu – jamoamni chiroyli o‘ynayotganini ko‘rishdagi quvonch va zavq, – deydi u. – Har kuni uyg‘onganimda shiorim va maqsadim shu bo‘ladi. Bu juda o‘rganib qoladigan holat, yoshi katta murabbiylar nafaqaga chiqadi, keyin yana qaytishni xohlaydi, yana va yana. Bunsiz yashay olishmaydi.”
Uning gaplari oddiy shikoyat emas. Bu – o‘zini to‘xtata olmaydigan, biroq shu aylanishdan ham charchagan insonning iqroridek eshitiladi.
“Men boshqa narsalarda o‘zimni qayta topishim kerak, – deydi Guardiola. – Biroz o‘tirib, hammasidan uzilishim kerak. Bu asosiy maqsadlardan biri.”
Txiki Begiristainning ogohlantirishi
Guardiola bilan yillar davomida yonma-yon ishlagan Txiki Begiristain ham do‘stining ruhiy og‘irligini yaqinidan ko‘rganlardan. Manchester City sport direktori bo‘lib ishlagan mutaxassis 2025 yil yozida klubni tark etdi, lekin Pep bilan muloqotni uzmadi.
U Pepga bitta narsani tushuntirishga urinadi: hayot 3:0 hisobidagi mag‘lubiyatdan keyin ham davom etadi.
“Men Pepga shuni tushuntirmoqchi bo‘ldim – 3:0 hisobida yutqazishing mumkin, lekin hayot baribir davom etadi, va do‘stlaring bilan yashashing mumkin bo‘lgan ajoyib lahzalar bor”, – deydi u.
Begiristainning fikricha, Guardiola faqat futbol odamlari davrasida qolsa, yana o‘sha eski attraksionga – bosim va stressning cheksiz “rollercoaster”iga qaytib qoladi.
“Agar u faqat futbolchilar, murabbiylar bilan uchrashsa va hayotini faqat futboldan iborat deb bilsa, yana o‘sha aylanishda qoladi. Unga vaqt kerak – tashqariga chiqish va chinakamiga chiqib ketish uchun.”
Bu so‘zlar, aslida, do‘stona maslahat emas, balki ogohlantirishga yaqin: Pepga endi taktika doskasi emas, sokinlik kerak.
Italiya terma jamoasi – rad etilgan vasvasa
Qiziq tomoni shundaki, bu ichki kurash fonida uning oldiga ulkan imkoniyat ham kelgan. Qorong‘ilikdan emas, yuksak sahnadan.
Italiya futbol federatsiyasi – FIGC – Pepni xalqaro maydonga olib chiqish uchun jiddiy urinish qildi. O‘sha paytda texnik direktor sifatida ishlagan afsonaviy himoyachi Paolo Maldini uchrashuv tafsilotlarini ochiqladi: Barcelona shahridagi uchrashuvda Guardiola Italiya terma jamoasi bo‘yicha sxemalar chizishni boshlab yuborgan.
Tasavvur qilish qiyin emas: Maldini, Guardiola, stol ustida taktika doskasi, oq qog‘ozda yangi “Azzurri”ning chizgilari. Demak, u chindan ham vasvasaga tushgan, ichida yana bir yirik sahna chaqirig‘ini his qilgan.
Lekin hal qiluvchi lahzada Pep boshqa yo‘lni tanladi. U Italiya terma jamoasining nufuzli taklifini rad etdi. Qisqa muddatli shon-shuhratdan ko‘ra, ruhiy tiklanishni ustun qo‘ydi. Unga hozir medallar emas, tanaffus kerakligini aniq bildi.
Futbol Pep’siz: vaqtinchalik pauzami yoki yakuniy nuqtami?
Endi esa savol hammaga bir xil ta’sir qilmoqda: bu tanaffus – tarixdagi eng yorqin murabbiylik kareralaridan birining yakuniy nuqtasimi yoki shunchaki chuqur nafas olish uchun olingan pauzami?
Futbol olami esa bir narsaga ko‘nikishi kerak: hozircha yon chiziq bo‘ylab baqirib, o‘yin ritmini boshqarib turgan, Barcelona va Bayern Munich’da ham, Manchester City’da ham butun tizimlarni qayta ixtiro qilgan Pep Guardiola yo‘q.
U taktika doskasidan uzoqlashgan. O‘rniga esa tinchlikni, o‘zini qayta topishni, g‘alabadan ham muhimroq bo‘lib qolgan ichki muvozanatni izlayapti.
Bu tanaffus qanchaga cho‘ziladi – hech kim bilmaydi. Lekin bitta savol allaqachon kun tartibida turibdi: futbol yana Pep’ni chaqirganida, u yana shu g‘alabaga o‘rganib qolgan dunyoga qaytishni istaydimi?
