Pekinda g‘alati kubok: Juventusning 2012 yilgi Superkubokdagi g‘alabasi

2012 yil yozida “Juventus” allaqachon o‘z ishini qilgandek ko‘ringan. Scudetto qo‘lda, Italiya chempionligi qaytib olingan, Turin yana qora-oq rangda nafas olayotgan payt edi. Ammo klub tarixidagi eng g‘alati sovrinlardan biri hali oldinda turgan, ustiga-ustak, jamoani o‘sha chempionlikka olib chiqqan murabbiy maydon chetidan yo‘q bo‘lgan holda.

Fon oddiy emasdi. 2011-12 mavsumida “Juventus” “Napoli”ni chempionlik poygasida ortda qoldirdi, lekin may oyida “Coppa Italia” finalida hammasi o‘zgardi: neapolliklar 2:0 hisobida g‘alaba qozonib, “Juve”ni “dubl”dan mahrum qildi. Shu sabab avgust oyidagi “Supercoppa Italiana” yana ham keskin tus oldi. Yana “Juventus” – “Napoli”. Faqat bu safar Italiyada emas, Pekinda, “Bird’s Nest” stadionida, 75 ming tomoshabin qarshisida.

Turindagilar uchun oddiygina parda ochilish o‘yini bo‘lishi kerak edi. U qadar hayajon emas, kichik revansh, yangi mavsumga ishora. Ammo yakunda bu kecha klubning o‘ziga xos sinoviga aylandi.

Conte jazosi va Carrera sinovi

Hammasi o‘yindan bir kun oldin portladi. Antonio Conte – yangi davr ramzi, mag‘lubiyatsiz chempionlik ortidagi bosh miyaning o‘zi – Siena davrida gumon qilingan kelishilgan o‘yinlar haqida xabar bermagani uchun 10 oylik diskvalifikatsiya oldi. Qaror keskin, zarba og‘ir edi.

“Juventus” birdaniga bosh murabbiydan ayrildi. Zaxira murabbiy Massimo Carrera esa o‘zini ilk bor boshqaruvda topdi. Tayyorlanish? Deyarli yo‘q. Reja? Faqat bir kecha ichida. Bunday fon bilan Superkubok finaliga chiqish – ideal ssenariy emas, yumshoq qilib aytganda.

Bosim ostida boshlangan o‘yin

Shu ruhiy zarbadan keyin ham “Napoli” o‘yinni qo‘lga oldi. Neapolliklar keskin start qildi, pressing, tezkor hujumlar, old chiziqda bosim. 27-daqiqada Edinson Cavani hisobni ochdi. Himoya chizig‘i chalg‘ib qoldi, darvoza ishg‘ol qilindi, “Juve” esa hali o‘zini topib ulgurmagan edi.

Shu payt sahnaga Kwadwo Asamoah chiqdi. 37-daqiqada uning zarbasi turinliklarni o‘yinga qaytardi. Qattiq, ishonchli, muhim gol. Ammo tanaffusga xotirjam kirish nasib qilmadi. Bo‘lim tugash arafasida Goran Pandev “Napoli”ni yana oldinga olib chiqdi. 2:1, tanaffus oldidan og‘ir zarba, zaxira murabbiy esa hali o‘zini to‘liq anglab ham ulgurmagan.

“Juventus” kiyinish xonasiga mag‘lub holda, murabbiylarsiz davrga ilk qadamni qo‘yib qaytdi. Shu pallada ko‘pchilik uchun ssenariy aniqdek ko‘ringan: tajribali Mazzarri, tayyorlangan “Napoli” va charchagan “Juve”.

Penalti va burilish

Ikkinchi bo‘limda turinliklar sekin-asta o‘yinni tortib ola boshladi. Maydon markazida kurash kuchaydi, “Juventus” to‘pni ko‘proq ushlay boshladi, “Napoli” esa orqaga chekina bordi. Bosim asta-sekin o‘sdi.

73-daqiqada o‘sha bosim natija berdi. Hakam “Juventus” foydasiga penalti belgiladi va Arturo Vidal sovuqqonlik bilan zarbani aniq amalga oshirdi. 2:2. Hisob teng, ruhiyat o‘zgardi. Endi tashabbus “Juve” tomoniga o‘ta boshladi.

Shu paytdan keyin o‘yin nafaqat texnik, balki asablar jangiga aylandi. Har bir to‘p uchun kurash, har bir qaror atrofida bahs. “Napoli”ning keskinligi asta-sekin keskinlikdan ko‘ra asabiylikka o‘xshay boshladi.

Qizil kartochkalar va parchalanish

85-daqiqada burilish yana bir bor yuz berdi. Goran Pandev qizil kartochka oldi. “Napoli” o‘n kishi bo‘lib qoldi, charchoq fonida bu juda og‘ir zarba edi. Shunga qaramay, neapolliklar o‘yinni qo‘ldan chiqarmaslikka urindi, vaqtni cho‘zdi, qarshilik ko‘rsatdi.

Ammo qo‘shimcha daqiqalarda yana bir hal qiluvchi epizod. Camilo Zúñiga ikkinchi sariq kartochkani olib, maydonni tark etdi. “Napoli” to‘qqiz kishi bo‘lib qoldi. Asablar chiday olmadi – Walter Mazzarri ham tribunaga jo‘natildi. Jamoa maydonda ham, texnik zonada ham boshini yo‘qotdi.

Qo‘shimcha bo‘limlar: o‘z darvozasiga gol va yakuniy zarba

Qo‘shimcha vaqtni to‘liq sonli va ruhiy ustunlikda boshlagan “Juventus” endi o‘zini chempionga yarasha tutdi. To‘pni aylantirdi, bo‘sh zonalarni izlab topdi, charchagan raqibni ezdi.

97-daqiqada Christian Maggio o‘z darvozasiga gol urib qo‘ydi. Himoyadagi chalkashlik, noto‘g‘ri harakat – va to‘p “Napoli” darvozasida. Bu gol nafaqat hisobni, balki butun o‘yin ruhiyatini ham sindirdi.

101-daqiqada Mirko Vučinić yakuniy zarbani berdi. Uning goli hisobni 4:2 ga olib chiqdi, sovrin taqdirini esa deyarli hal qildi. Pekindagi “Bird’s Nest” stadionida “Juventus” g‘alabani qo‘ldan chiqarmaydigan darajaga yetdi.

Murabbiysiz, ammo xarakter bilan olingan kubok

Bu Superkubok “Juventus” tarixidagi eng noodatiy sovrinlardan biri bo‘lib qoldi. Bosh murabbiy diskvalifikatsiya qilingan, zaxira murabbiy deyarli tayyorgarliksiz o‘yinga tashlangan, jamoa tanaffusga mag‘lub holda kirgan, zaxira qisqa, bosim ulkan.

Shunga qaramay, ular yo‘l topdi. Penalti, asablar sinovi, raqibning parchalanishi, qo‘shimcha bo‘limlarda sovuqqonlik – hammasi bir kechada jam bo‘ldi. Natijada Pekindagi o‘sha kubok vitrinada oddiy sovrin emas, balki xarakter, qat’iyat va betartib fon ichida ham g‘alaba topa oladigan jamoaning ramziga aylandi.

O‘sha kuni “Juventus” murabbiysiz qolgan chempion emas, murabbiyi bo‘lmasa ham o‘ziga ishonadigan chempion sifatida sinovdan o‘tdi. Savol esa shunday: aynan shunday kechalar keyngi yillarda ularning hukmronligini boshlab berganmi?