Pedro Porro: Don Benitoda tarixiy tadbir
Don Benito shahrining markazida kecha futbol emas, hayotiy yo‘l, fidoyilik va orzular nishonlandi. Mahalliy bola bo‘lib ulg‘aygan, bugun esa butun mamlakat faxriga aylangan Pedro Porro uchun uyushtirilgan tadbir ko‘ngilni larzaga keltirdi. U esa shu samimiy olqishlar orasida ham bir narsani aniq aytdi: Jahon chempionligi uning ishtahasini to‘xtatgani yo‘q.
Jahon chempioni, lekin to‘xtash niyati yo‘q
Tottenham qanot himoyachisi yaqinda Ispaniya bilan Jahon chempioniga aylandi. Finalda Argentina ustidan qo‘shimcha daqiqalarda kiritilgan yagona gol bilan kelgan g‘alaba – tarixiy. Bunday lahzadan keyin ko‘pchilik futbolchi “orzuim ushaldi” deb nafas rostlaydi.
Porro esa boshqacha fikrda.
U “Sport” nashriga bergan gapida ochiq aytdi: bu cho‘qqi emas, faqat navbatdagi bosqich.
“Men uchun hali erishadigan juda ko‘p narsa bor, – dedi u. – Men juda katta ambitsiyaga ega futbolchiman va doimo ko‘proq o‘rganishga intilaman. Meni biladiganlarning hammasi yaxshi tushunadi: men har doim yanada ko‘prog‘ini xohlayman”.
Bu so‘zlar Don Benitodagi sahnada yangradi, ammo ohangi allaqachon London, Madrid va butun Yevropa futbol olamiga yetib borgan.
Uyga qaytish – ko‘zdagi yosh, yelkadagi faxr
Tadbir Porro uchun oddiy marosim emasdi. Bu – yo‘l boshi bo‘lgan ko‘chalar, bolalikdagi maydonlar va ilk murabbiylarga qaytish edi. U olqishlar ostida so‘z olar ekan, bu g‘alabani bir kishiga emas, butun shaharga bag‘ishlaganini ta’kidladi.
U hech qachon bunday ehtiromni kutmaganini aytdi. Elita futbolga chiqish uchun qancha narsa qurbon qilingani, ayniqsa, uyidan ketishga majbur bo‘lgan paytlari esiga tushdi. Porro o‘sha og‘ir lahzalarni eslab, yo‘l-yo‘lakay yonida bo‘lganlarning barchasini tilga oldi – bu sahnada ko‘rinmagan, lekin uning chempionlik medalida ulushi bor insonlar.
Uning so‘zlariga ko‘ra, yuqori darajaga chiqish “juda ko‘p qurbonliklar” talab qilgan. Aynan shu jumla zalda hukm surgan sukunatni yanada chuqurlashtirdi.
Tottenham – bugungi manzil, Ispaniya – bir kun qaytiladigan uy
Porro kelajagi haqida gap ketganda, shubha qoldirmadi. U hozirgi klubida qoladi.
Tottenham bilan shartnoma amalda, o‘zi esa o‘sha yerda o‘zini “juda baxtli” his qilayotganini aytdi. London uning professional hayotidagi navbatdagi markazga aylangan, raqobat va bosim esa unga yoqadi. Bu – ambitsiyali futbolchi uchun tabiiy muhit.
Shu bilan birga, Ispaniyaga qaytish eshigini yopmadi. Bir kun kelib, La Liga maydonlariga qaytishi mumkinligini inkor etmadi, lekin hozircha uning butun e’tibori Angliyadagi yo‘liga qaratilgan. Hozirgi reja sodda: Tottenham bilan yuksalish, o‘sish, yanada katta sahnalar uchun o‘zini yana va yana isbotlash.
Boboga atalgan kulgu, shaharga atalgan hurmat
Tadbir faqat ko‘z yosh va xotiralar bilan cheklanib qolmadi. Sahna ortida va zalda kulgi ham yetarli bo‘ldi. Porro buni hazil bilan yumshatdi: u bu kecha aslida o‘ziniki emas, bobosi Antonio Saucedanikidek tuyulgani haqida gapirib, hammani kuldirib yubordi.
Uning aytishicha, Don Benitoda bobosining shuhrati o‘zidan ham kattaroq. Shuning uchun ham bu iliq kutib olish “asosan u kishiga” atalganini aytib, marosimga yengillik baxsh etdi. Chempionlik medali bo‘ynida, lekin yuragi hanuz o‘sha mahalliy, samimiy muhitda.
Final atrofidagi shov-shuv? Porro uchun bu fon shunchaki shovqin
Argentina tomoni va u yerdagi muxlislar orasida Jahon chempionati finali bo‘yicha bahslar, tanqidlar, hatto o‘yinni qayta o‘tkazish haqidagi talablar yangradi. Futbol olamida bu mavzu anchadan beri qizg‘in muhokama qilinmoqda.
Porro esa bu bo‘ronni tashqaridan kuzatayotgandek.
U tanqidlarga keskin javob qaytarmadi, lekin ularni jiddiy qabul qilmasligini aniq ko‘rsatdi. U bu borada hech narsa o‘qimaganini, bularning barchasini “tashqaridan aytilayotgan gaplar” sifatida ko‘rishini aytdi. Uningcha, bu gaplar shaxsiy hayoti va kayfiyatiga aloqador emas.
Final ortidan paydo bo‘lgan shov-shuvlar fonida Porro uchun muhim narsa bitta: maydonda qilgan ishi va qo‘lga kiritilgan kubok. Qolgan bahslar esa tribunadagi shovqin kabi – eshitiladi, lekin o‘yinning natijasini o‘zgartirmaydi.
Don Benitodagi shu kecha shuni yana bir bor ko‘rsatdi: Pedro Porro allaqachon tarixga yozildi. Savol endi boshqacha – u bu tarixga yana qancha sahifa qo‘shadi?
