Palmerning Erkin O‘yini: Alonso Bilan Yangi Davr
Alonso qo‘lini bo‘shatdi: Palmer nihoyat o‘zini erkin his qilmoqda
`Stamford Bridge`da bir kecha bo‘ldi – va u yerda bir futbolchi bor edi, u faqat o‘ynamadi, sahnani egallab oldi. 24 yoshli Cole Palmer uchun bu oddiy navbatdagi o‘yin emasdi, bu – eski zanjirlardan uzilish, yangi davrning e’loni edi.
Qo‘l tormozi yechilgan Palmer
Fulhamga qarshi 3:2 hisobidagi g‘alabada Palmer maydondagi deyarli hamma narsaga nuqta qo‘ydi. U gol urdi, hujumlarni boshladi, pressingda ishladi, raqibni charchatdi. Statistika ham buni tasdiqlaydi: besh zarba, besh muvaffaqiyatli dribling, o‘nta yakkakurashda g‘alaba, raqib jarima maydoni ichida to‘qqiz marta to‘pga tegish. Bu shunchaki yaxshi o‘yin emas, bu to‘liq hukmronlik edi.
Eng yorqin lahza esa gol bo‘ldi. Joao Pedro boshlab bergan hujumda Palmer qanotdan markazga, markazdan yana bo‘sh hududga siljib, maydon bo‘ylab erkin suzib bordi va epizodni yakunladi. Bu harakat tasodif emas – bu yangi bosh murabbiy Alonso bergan erkinlikning tirik isboti.
Palmerning o‘zi ham buni yashirmadi: u aytishicha, Alonso unga maydon bo‘ylab “adashishga” ruxsat bergan, avval esa bunday yo‘lga chiqish taqiqlangandek edi. U o‘z goli haqida gapirar ekan, bu kabi yugurishlar avvalgi bosh murabbiylar davrida bo‘lmasligini ochiq aytdi.
O‘tmishga nishona: eski taktik to‘siqlar
Palmerning so‘zlari Enzo Maresca, Liam Rosenior va Calum McFarlane manzillariga yo‘nalgandek tuyuldi. U ularning qo‘l ostida bu darajadagi erkinlikni his qilmaganini ochiq bildirdi. Aynan Fulhamga qarshi urilgan gol – avvalgi tizimlarda “taqiqlangan” yugurish, xavfsiz hududdan tashqariga chiqish edi.
Uning ta’kidlashicha, Alonso uni qat’iy chiziqlar ichida ushlab turmayapti, aksincha, ularni buzishga undayapti: zonalar bo‘ylab siljish, orqaga tushib to‘p olish, yarim himoyada ko‘rinish berish, yaratuvchanlikni yo‘qotmaslik. Palmer uchun bu nafaqat taktik o‘zgarish, balki ruhiy yengillik ham.
Avvalgi mavsum fonida bu o‘zgarish yanada keskinroq ko‘rinadi. O‘tgan yil uning uchun asabni yemirgan, tanani qiynagan davr bo‘ldi: chovdagi muammo sabab 11 ta uchrashuvni o‘tkazib yubordi, Premyer-ligadagi gollari esa atigi 10 taga tushib ketdi. Bu uning avvalgi 22 va 15 gollik mavsumlaridan ancha past ko‘rsatkich.
Og‘riq bilan o‘ynagan kunlar
Palmer o‘sha davrni eslab, tan oladi: u o‘ynamaslik kerak bo‘lgan paytda ham maydonga tushgan. Sabab bitta – Thomas Tuchel boshchiligidagi Angliya terma jamoasi uchun bo‘ladigan jahon chempionati ro‘yxatiga tushish umidi.
Chov jarohati uning uchun yangilik edi. U deyarli jarohat ko‘rmagan futbolchidan birdaniga doimiy og‘riq bilan yashaydigan o‘yinchiga aylandi. Shoshqaloqlik esa vaziyatni yanada murakkablashtirdi: u turli mutaxassislarga bordi, turli tashxislar eshitdi, lekin aniq yechimni tez topa olmadi.
U o‘sha paytdagi ichki kurashini yashirmaydi: o‘ynamasa – mundialga bormasligi mumkin, o‘ynasa – to‘liq kuch bilan harakat qila olmaydi. Bu “yutqazadigan” ikkita variant orasida qolgan futbolchining holati edi.
Yangi tanasi, eski iste’dodi
Bugun esa manzara boshqacha. Palmer aytishicha, u qaytgandan beri har kuni bir maqsad bilan ishlayapti: jarohat qaytmasin. Tanasi nihoyatda yengil, so‘nggi yillarda o‘zini bunchalik yaxshi sezmaganini ta’kidlaydi. Lekin u bu bilan cheklanmoqchi emas – o‘yin amaliyoti, ko‘proq daqiqalar bilan yana ham kuchayish niyatida.
Alonso qo‘l ostida u o‘zining eng yaxshi versiyasiga yaqinlashayotgandek. Erkin harakatlanadigan, raqibni chalg‘itadigan, to‘pni doim talab qiladigan, qarorlarni o‘zi qabul qiladigan Palmer – bu himoyachilar uchun bosh og‘riq, `Chelsea` uchun esa qurilishi davom etayotgan jamoaning markaziy ustunlaridan biri.
Savol endi boshqacha: agar u chindan ham qo‘l tormozisiz o‘ynayotgan bo‘lsa, bu mavsum uning chegarasi qayerda to‘xtaydi?
