O'Neillning achchiq iqrorligi: Chempionlar Ligasisiz Celticning muammolari
O'Neillning achchiq iqrorligi: “Biz Chempionlar Ligasisiz million chaqirim ortdamiz”
Celtic uchun bu faqat mag‘lubiyat emasdi. Bu eshik yopilishi edi. Ikkinchi yil ketma-ket Chempionlar Ligasi guruh bosqichidan chetda qolish — klubning sportiy ambitsiyalaridan ham ko‘ra ko‘proq, transfer bozoridagi jozibasiga urilgan zarba bo‘ldi.
Martin O'Neill buni yashirmadi. U ochiq tan oldi: Chempionlar Ligasisiz Celtic endi yuqori darajadagi futbolchilarni o‘ziga tortishda ancha qiynaladi.
Chempionlar Ligasi – endi yo‘q “magnet”
O'Neillning so‘zlari keskin, ammo aniq edi. Uning fikricha, Chempionlar Ligasi yo‘qligi klubning yozgi rejalari markaziga bolta urdi. U Chempionlar Ligasi yo‘llanmasi Celtic uchun asosiy “karta” bo‘lishiga ishongan, aynan shu turnir top-futbolchilarni ishontiradigan omil bo‘lishi kerak edi.
Endi esa bu karta stol ustidan olib qo‘yildi.
Murabbiy jamoasining ikkinchi bo‘limdagi qulashi haqida gapirar ekan, o‘zini ham ayamasdan tanqid qildi. U jamoa hali tayyor mahsulotdan juda yiroqligini ta’kidladi, bu fikrni baribir avvaldan his qilib yurganini ham qo‘shib o‘tdi. Biroq Chempionlar Ligasiga chiqish bu kamchiliklarni fon sifatida yashirishi, eng muhimi, yangi futbolchilarni ishontirishi mumkin edi. Endi bunday imkoniyat yo‘q.
Statistikalar ayovsiz
Maydonda esa manzara yanada og‘irroq ko‘rindi. LASK Celticni butun o‘yin davomida bosim ostida ushlab, raqib darvozasi tomon 40 ta zarba yo‘lladi. Raqibning xG ko‘rsatkichi 4.8 bo‘ldi, bu raqamlar bo‘sh gap emas, mutlaq ustunlikning raqamli isboti edi. 10 ta aniq golli vaziyat yaratildi, Celtic esa bu dovulga deyarli javob qaytara olmadi.
Shotlandiya klubi 120 daqiqa ichida atigi 8 ta zarba bilan cheklangani, umumiy xG atigi 0.5 bo‘lgani — bu darajadagi o‘yinda nafaqat yetarli emas, balki xavotirli signal. Jamoa na ritm topdi, na qarshi hujumlarda tish ko‘rsatdi. Bu faqat taktik mag‘lubiyat emasdi, ruhiy sinish ham edi.
“Bu safar javobgarlik meniki”
O'Neill uchrashuvdan keyin hech kim ortiga yashirinishni tanlamadi. U mas’uliyatni to‘liq o‘z zimmasiga oldi. U 2003-yildagi UEFA Cup finalini esladi — o‘sha mag‘lubiyatni yillar davomida unutolmagani, ammo bugungi qulashi ham o‘zgacha og‘riq berganini aytib o‘tdi.
O‘sha final — tarixiy imkoniyat, katta sahnadagi oltin sahifa bo‘lishi mumkin edi. Bu safargi o‘yin esa “shunchaki” saralash edi, lekin murabbiy nazarida, Celtic bunday to‘siqni bemalol yengib o‘tishi kerak bo‘lgan. Aynan shu “kerak edi” tuyg‘usi bugungi mag‘lubiyatni yanada og‘irlashtirdi.
Celtic endi nafaqat Chempionlar Ligasiz qolgan klub. U o‘zini qayta qurishi, o‘zini bozorga qayta tanishtirishi kerak bo‘lgan klub. Savol esa keskin: bu yoz va kelasi mavsumda klub nomi futbolchilar uchun yetarlicha kuchli dalil bo‘la oladimi, yoki Chempionlar Ligasiz Celtic endi chindan ham “million chaqirim” ortda qolganmi?
