NHL Salary Cap Reytinglari 2023: Eng Yaxshi Klublar

NHL’da lagerlar ochilib, mavsumoldi o‘yinlar eshik tagida turgan bir paytda, klublar nihoyat haqiqiy raqib bilan emas, raqamlar bilan jangni yakunlab boryapti. Cheklangan huquqli yoshlar imzolanmoqda, bo‘sh agentlar bozorining oxirgi donalari terib olinmoqda, va shu bilan birga ligadagi haqiqiy “salary cap” manzarasi to‘liq ko‘rinib qoldi.

Daily Faceoff’ning yillik “cap” reytinglari ham aynan shunda ma’noga kiradi. Murakkab model, o‘nlab parametrlar, lekin bitta savol: qaysi klub pulini eng aqlli sarflayapti?

Bu safar navbat eng zo‘r sakkizlikka keldi.

8-o‘rin. Dallas Stars – barqaror “cap” sulolasi

O‘tgan yil: 4-o‘rin
Shartnoma reytingi: 3-o‘rin
No-trade / no-move bandlari soni: 12-o‘rin (bo‘lishilgan)
“Dead cap”: 22-o‘rin
Yadro shartnomalar sifati: 4-o‘rin
Cap va jamoa kuchi farqi: 13-o‘rin (bo‘lishilgan)

Dallas bir narsani isbotlab bo‘ldi: bu klub “cap” davrida tasodifan yuqorida emas. Besh yillik reytinglarning barchasida ilk o‘ntalikda bo‘lgan yagona jamoa – Stars. Bu deyarli sulola.

Ular bu safar ham yuqoriroqda bo‘lishi mumkin edi. Jamie Benn va Justin Hryckowian bonuslaridan kelib chiqqan 2,08 million “dead cap” bo‘lmaganda, Dallas reytingda yanada yuqoriga sakrashi tayin edi.

Model bo‘yicha Stars ham shartnoma sifatida, ham yadro tuzilmasida ilk beshlikda. Ya’ni ular ikki narsani juda yaxshi qilishadi: kimga qancha berishni bilishadi va kimni uzoq muddatga bog‘lash kerakligini aniq ajratishadi. Miro Heiskanen va Jason Robertson bundan mustasno, qolgan asosiy o‘yinchilarning aksariyati bozor qiymatiga yaqin, uzoq muddatli bitimlarda. Atrofini esa ikki yo‘l bilan to‘ldirishadi: hali katta shartnomaga chiqmagan yoshlar (Oskar Back, Lian Bichsel, Nils Lundkvist, Hryckowian) va minimal “cap hit”ga kelgan veteranlar (Jamie Benn, Colin Blackwell, Casey DeSmith, Joel Kiviranta).

Eng qiziq tomoni – ular Texasning soliqdan bo‘sh shtatida yashab, baribir shartnomalarga qulflab qo‘yish bilan haddan oshmayapti. Tizimda atigi to‘qqiz nafar o‘yinchi no-move bandiga ega, Thomas Harley va Wyatt Johnston RFA davridan chiqqach, ularga ham navbat keladi. “Cap” deyarli to‘lib bo‘lsa ham, model Dallasni “to‘lib ishlashga arziydigan” kam sonli jamoalardan biri sifatida ko‘rsatadi. Bu esa muz ustidagi barqarorlikning moliyaviy soyasi.

7-o‘rin. Tampa Bay Lightning – xatolarni tozalab qaytgan gigant

O‘tgan yil: 7-o‘rin
Shartnoma reytingi: 2-o‘rin
No-trade / no-move bandlari soni: 29-o‘rin (bo‘lishilgan, ya’ni juda ko‘p)
“Dead cap”: 1-o‘rin (bo‘lishilgan)
Yadro shartnomalar sifati: 17-o‘rin
Cap va jamoa kuchi farqi: 5-o‘rin (bo‘lishilgan)

Bir paytlar Tampa chempionliklardan keyingi “sodiqlik uchun haddan ortiq to‘lash” tuzog‘iga tushgan edi. O‘shanda ular bu reytinglarda doim o‘rta guruhda aylanardi: yomon emas, lekin elita ham emas. Endi esa manzara o‘zgardi.

So‘nggi ikki-uch mavsumda Lightning eski xatolarni tozalab, yangi shartnomalarda juda ehtiyotkor bo‘ldi. Natijada, hozir ularning balansida deyarli yomon bitim qolmagan. O‘tmishdagi ortiqcha saxiylikdan faqat Erik Cernak esdalik sifatida turibdi. Qolgan “muammo”lar – Jonas Johansson, Jeffrey Viel va Brayden Point. Ayniqsa Point: o‘tgan mavsumdagi qiynalishlari va doimiy himoyaviy kamchiliklari fonida uning shartnomasi model ko‘zida salbiyroq ko‘rinadi.

Shu bilan birga, klub Maxwell Crozier, Charle-Edouard D’astous, Dennis Hildeby, Dominic James, Jakob Pelletier kabi pozitsiyasiga nisbatan juda arzon va samarali bitimlarni topa oldi. Shu tufayli shartnoma reytingida ikkinchi o‘ringa chiqib oldi.

Kamchiliklar ham bor. Birinchisi – tizimdagi shartnomalarga qo‘yilgan bandlar soni. No-soliq shtatida yashashning “narxi” shu: o‘yinchi o‘rtacha maoshga rozi bo‘lsa, o‘zini himoya qilish uchun no-trade yoki no-move talab qiladi. Ikkinchi masala – yadro sifati. Model bo‘yicha Victor Hedman, Nikita Kucherov, Ryan McDonagh, Andrei Vasilevskiy kabi ustunlar to‘rt yillik minimal chegaraga to‘liq tushmaydi, shu bois “yadro” ko‘rsatkichi o‘rtacha chiqadi. Bu kelajakdagi qayta qurilish chizig‘ini biroz xira qiladi, lekin Tampa hozircha bu ko‘prikka yetgani yo‘q. Hozircha ular yana bir bor sovrin uchun kurashadigan darajada tartibga keltirilgan.

6-o‘rin. Columbus Blue Jackets – Fantilli soyasidagi sakrash

O‘tgan yil: 25-o‘rin
Shartnoma reytingi: 21-o‘rin
No-trade / no-move bandlari soni: 17-o‘rin (bo‘lishilgan)
“Dead cap”: 1-o‘rin (bo‘lishilgan)
Yadro shartnomalar sifati: 10-o‘rin
Cap va jamoa kuchi farqi: 4-o‘rin

Columbus nihoyat reyting devorini yorib o‘tdi. Besh yillik tahlil davrida ilk bor nafaqat ilk yigirmatalik, balki ilk o‘ntalik. Lekin bu muvaffaqiyatning o‘rtasida bitta katta savol turibdi: Adam Fantilli.

Hozirgi holatda Blue Jackets’ning “cap” ko‘rinishi juda chiroyli: bo‘sh joy ko‘p, yadro yomon emas, ko‘rsatkichlar ijobiy. Ammo Fantilli bilan shartnoma imzolanmagan. Model taxminiy ssenariy sifatida unga 14 millionlik “cap hit” qo‘ysa, shartnoma reytingida -412 ballga tushadi – forvardlar orasidagi eng yomon ko‘rsatkichlardan biri. Bu, albatta, Fantillining salohiyatiga emas, hozirgacha ko‘rsatgan real darajasiga asoslangan hisob-kitob. Lekin raqamlar shuni ko‘rsatadiki, uning bitimi Columbusning umumiy bahosini keskin o‘zgartirishi mumkin.

Hozircha esa manzara shunday: Conor Garland, Jet Greaves, Kent Johnson, Kirill Marchenko, Denton Mateychuk kabi juda yaxshi qiymatdagi shartnomalar bor. Qarshi tomonda – Erik Gudbranson, Ryan Lomberg, Isac Lundestrom, Elvis Merzlikins, Ivan Provorov, Cole Sillinger, Miles Wood kabi model ko‘zida yomon bitimlar. Ustiga-ustak, Marchenko va Zach Werenski oxirgi yillariga kirib boryapti, ularning kelajagi borasida ham savollar ko‘p.

Hammasi joyida ko‘ringan “cap” bir-ikki noto‘g‘ri burilish bilan portlab ketadigan holatda. Fantilli shartnomasi bu portlash tugmasiga aylanishi mumkin.

5-o‘rin. Pittsburgh Penguins – Dubasning ikkinchi hayoti

O‘tgan yil: 12-o‘rin
Shartnoma reytingi: 9-o‘rin
No-trade / no-move bandlari soni: 8-o‘rin (bo‘lishilgan)
“Dead cap”: 13-o‘rin
Yadro shartnomalar sifati: 19-o‘rin
Cap va jamoa kuchi farqi: 2-o‘rin (bo‘lishilgan)

Kyle Dubas nomi “cap” boshqaruvi bilan yonma-yon yuradi. U Toronto Maple Leafs davrida ham shunday edi, Pittsburgh’da ham shu. Boshlanishi g‘alati bo‘ldi, lekin hozir u Washington uslubidagi formulani qo‘llayapti: qarib borayotgan yadro atrofida ikkinchi hayotni yosh, arzon, yuqori potentsialga ega o‘yinchilar hisobiga topish.

Natija – plef-offga qaytish va “cap”da tozalangan maydon. Dubas meros qilib olgan yoki o‘zi imzolagan yomon bitimlarning aksariyatidan qutuldi. Faqat Ryan Graves va Kris Letang shu toifada qolgan. Arturs Silovs shartnomasi ham modelga ko‘ra yomon ko‘rinadi, lekin u atigi bir yillik. Yana bir qator yosh, yuqori potentsialga ega o‘yinchilarning (Declan Carlile, Ville Koivunen) bitimlari “cap” oshgani sari juda foydali ko‘rinishi mumkin.

Justin Brazeau, Kaedan Korczak, Thomas Novak kabi juda yaxshi qiymatdagi shartnomalar bu rasmni yanada chiroyli qiladi. Eng muhimi – Penguins hozir taxminan 11 million atrofida “cap space” saqlab turibdi. Pley-off uchun kurashadigan jamoa uchun bu – ulkan qulaylik, model ham shuning uchun cap va jamoa kuchi farqini ligadagi eng yaxshi ko‘rsatkichlardan biri sifatida belgilagan.

Yadro esa qarib boryapti, bu haqiqatni yashirib bo‘lmaydi. Lekin Dubas eng katta xatodan qochdi: u bu bo‘shliqni uzoq muddatli, haddan tashqari shartnomalar bilan berkitmadi. Pittsburgh ligada eng kam to‘rt yil va undan ko‘proq muddatli shartnomalarga ega jamoalardan biri. Atigi uchta: Koivunen, Korczak va Novak. Ularning barchasi – asosli tavakkal. Yadro sifati reytingda pastroq bo‘lsa ham, kelajak yo‘li to‘sib qo‘yilmagan. Bu esa veteran yulduzlar sahnadan ketayotgan paytda juda qimmatli.

4-o‘rin. Washington Capitals – Ovechkin davridan keyingi poydevor

O‘tgan yil: 1-o‘rin
Shartnoma reytingi: 4-o‘rin
No-trade / no-move bandlari soni: 12-o‘rin (bo‘lishilgan)
“Dead cap”: 1-o‘rin (bo‘lishilgan, ya’ni yo‘q)
Yadro shartnomalar sifati: 11-o‘rin
Cap va jamoa kuchi farqi: 21-o‘rin

Kyle Dubas qanday modeldan foydalansa, o‘sha yo‘lni Washington bir necha yil oldin boshlab qo‘ygan. Alex Ovechkin karyerasining so‘nggi boblari yozilayotgan bir paytda Capitals o‘zini qayta ixtiro qilib bo‘ldi.

Martin Fehervary, Aliaksei Protas kabi muvaffaqiyatli draft tanlovlari, Rasmus Sandin, Dylan Strome, Logan Thompson kabi past narxda olingan, ammo yuqori potentsialga ega yoshlar – bularning barchasi Ovechkin atrofida raqobatbardosh jamoa yaratish imkonini berdi. Ular endi biroz qimmatroq shartnomalarga o‘tgan bo‘lsa ham, klub yana Cole Hutson, Ryan Leonard, Ilya Protas, Jordan Kyrou, Justin Sourdif kabi yangi to‘lqinni o‘z vaqtida va arzon narxda tizimga qo‘shdi.

Albatta, hammasi ideal emas. Yozda berilgan Vincent Desharnais va Alex Tuch shartnomalarini model biroz ortiqcha to‘lov deb baholaydi. Muddat ham qo‘shilgani uchun, bu bitimlar yakuniga borib yomonlashishi mumkin. Natijada Capitals model bo‘yicha ligadagi uchinchi eng ko‘p sarflayotgan jamoa bo‘lsa-da, kuch bo‘yicha oltinchi. Ya’ni biroz ortiqcha xarajat bor, lekin bu Chris Patrick ishidagi kam sonli dog‘lardan biri, xolos.

Desharnais va Tuch’ning salbiy tomoni esa boshqa o‘nlab ajoyib shartnomalar bilan yuviladi. Sourdif, Thompson, Hutson, Protas birodarlarining qiymati – model nazarida juda yuqori. Eng qizig‘i, ligadagi eng ko‘p to‘rt yil va undan ortiq muddatli shartnomalardan biriga ega bo‘lishiga qaramay, bu bitimlarning aksariyati yuqori sifatli hisoblanadi. Minimal “dead cap”, cheklangan miqdordagi bandlar va kelajakni yopib qo‘ymagan yadro – Washington Ovechkinsiz davrga ham tayyorlanayotganini ko‘rsatadi. Savol faqat bitta: bu o‘tish jarayoni qanchalik og‘riqsiz bo‘ladi?

3-o‘rin. Ottawa Senators – Melnyk davridan keyingi uyg‘onish

O‘tgan yil: 10-o‘rin
Shartnoma reytingi: 13-o‘rin
No-trade / no-move bandlari soni: 3-o‘rin (bo‘lishilgan, ya’ni juda kam)
“Dead cap”: 21-o‘rin
Yadro shartnomalar sifati: 3-o‘rin
Cap va jamoa kuchi farqi: 5-o‘rin (bo‘lishilgan)

Eugene Melnyk davrida Ottawa ko‘p yillar davomida “cap floor” atrofida yashagan, kam sarflaydigan, lekin barqaror raqobatni ham qura olmaydigan klub sifatida tanilgan edi. Pul kam bo‘lsa ham, to‘g‘ri boshqaruv bilan bu holatdan chiqish mumkin edi – ammo to‘g‘ri boshqaruv bo‘lmadi.

Michael Andlauer kelishi bilan manzara o‘zgardi. Moliyaviy qo‘l kengaydi, Steve Staios esa bu imkoniyatni hozircha juda oqilona ishlatyapti. Qizig‘i, Senators reytingidagi yagona “yomon” toifa – “dead cap” – to‘liq Pierre Dorion davridan qolgan meros: Colin White’ning sotib olingan shartnomasi va Joonas Korpisalo bo‘yicha ushlab turilgan maosh. Aynan shu Korpisalo kontraktini Linus Ullmark’ga almashtirish – alohida mo‘’jiza. Nihoyat darvozada barqarorlik umidi paydo bo‘ldi.

Faqat bitta nozik nuqta bor: tizimda atigi olti nafar o‘yinchi shartnomada bandga ega. Kichik bozorli klub uchun bu savol tug‘diradi – o‘yinchilar bu yerga uzoq muddatli sodiqlik bilan qarayaptimi? Ayniqsa Brady Tkachuk ketganidan keyin.

Shunga qaramay, Staiosning asosiy kuchi boshqa joyda: u yadroni juda aniq tanladi va uni vaqtida bog‘ladi. Tim Stutzle, Jake Sanderson, Drake Batherson allaqachon jamoa yuragi. Dylan Cozens, Shane Pinto, Jordan Spence ham bosh guruhga qo‘shilishi mumkin – hammasi boshqariladigan “cap hit” bilan. Michael Amadio, Warren Foegele, Claude Giroux kabi shartnomalar ham model nazarida juda foydali.

Yomon bitimlar bormi? Bor, lekin ularning aksariyati ikki yil ichida tugaydi. Bu esa Senators’ga nafaqat hozirgi yadro atrofida, balki kelajakda ham tarkibni qayta shakllantirish imkonini beradi. Tkachuk bo‘lmasa ham, bu jamoaning “shift” oralig‘i keng. Savol – ular bu oynadan qanday foydalanishadi?

2-o‘rin. Detroit Red Wings – Edvinsson savoliga qadar

O‘tgan yil: 8-o‘rin
Shartnoma reytingi: 22-o‘rin
No-trade / no-move bandlari soni: 11-o‘rin
“Dead cap”: 1-o‘rin (bo‘lishilgan, ya’ni yo‘q)
Yadro shartnomalar sifati: 1-o‘rin
Cap va jamoa kuchi farqi: 10-o‘rin (bo‘lishilgan)

Columbus singari Detroit atrofida ham bitta katta “agar” aylanib yuribdi: Simon Edvinsson. U bilan kelishuv hozircha raqamlar bazasida yo‘q, bu esa Red Wings’ning haqiqiy “cap” holatini biroz niqoblaydi.

Edvinsson qo‘shilganda, Detroitning yadro sifati reytingi birinchi o‘rindan tushmaydi, lekin ustunlik darajasi 7,07 balldan 2,3 ballgacha qisqaradi. Baribir yetakchilik, lekin raqiblar bilan masofa ancha torayadi. Bu klubning bugungi strategiyasini ochib beradi: ular endi kimga muddat berishni juda ehtiyotkorlik bilan tanlashyapti. Hozirgi vaqtda atigi uch o‘yinchi – Dylan Larkin, Mason Raymond, Moritz Seider – haqiqiy uzoq muddatli “yadro klubi”ga kiradi. Larkin ulardan eng zaifi sifatida ko‘riladi va u ham tez orada ketishi mumkin. Bu esa yadro reytingini yanada yaxshilashi ehtimoli borligini anglatadi.

Ammo bir narsani unutmaslik kerak: umumiy shartnoma reytingi atigi 22-o‘rin. Ya’ni Detroit elita “cap” boshqaruvchisiga emas, ko‘proq o‘rtacha darajadagi jamoaga o‘xshaydi. Sabab aniq: bir tomonda Emmitt Finnie, Marco Kasper, Jacob Bryson, Wilmer Skoog kabi arzon va foydali shartnomalar, ikkinchi tomonda esa Mason Appleton, Ben Chiarot, J.T. Compher, Andrew Copp, Justin Faulk, Keegan Kolesar, Michael Rasmussen va yana bir nechta ortiqcha to‘langan bitimlar.

Edvinsson shartnomasi hali kirmagan, “dead cap” yo‘q, bandlar nisbatan kam – shular hisobiga Detroit reytingda yuqoriga ko‘tarilib turibdi. Lekin model ogohlantiradi: bir yirik shartnoma bu muvozanatni buzishi mumkin. Anaheim Ducks Cutter Gauthier bilan imzo chekkanidan keyin qanday qilib ilk beshlikdan 13-o‘ringa tushib ketganini eslash kifoya. Detroit ham shu xavfni his qilayaptimi?

1-o‘rin. Carolina Hurricanes – chempionlik ortidagi sovuqqon hisob-kitob

O‘tgan yil: 2-o‘rin
Shartnoma reytingi: 1-o‘rin
No-trade / no-move bandlari soni: 29-o‘rin (bo‘lishilgan, juda ko‘p)
“Dead cap”: 1-o‘rin (ya’ni umuman yo‘q)
Yadro shartnomalar sifati: 2-o‘rin
Cap va jamoa kuchi farqi: 1-o‘rin

Stanley Cup chempioni reytingda yuqorida turishi – tasodif emas, tizimning sog‘lom ishlayotganidan darak. So‘nggi yillarda g‘olib chiqqan jamoalar deyarli har doim shu turkumning yuqori qismida paydo bo‘lgan. Colorado Avalanche 2022 yilda birinchi bo‘lib, endi esa Carolina Hurricanes bu ro‘yxat tepasiga chiqdi.

Aslida, bu yo‘l bir kunda bosib o‘tilmadi. Carolina so‘nggi uch yil davomida ham doim ilk o‘ntalikda edi. Eric Tulsky qo‘l ostida esa bu strategiya yangi bosqichga ko‘tarildi. Hozirgi kunda Hurricanes model bo‘yicha uchta toifada birinchi, yana bittasida ikkinchi o‘rinda turibdi.

Ularda “dead cap” yo‘q – bu allaqachon kamdan-kam uchraydigan holat. Model bo‘yicha ligadagi eng kuchli tarkibga ega bo‘lishiga qaramay, “cap” bo‘yicha 11-o‘rindagi bo‘shliqni saqlab turishayapti. Alexander Nikishin bilan shartnoma imzolansa, bu raqamlar biroz o‘zgarishi mumkin, lekin hozircha Carolina raqiblaridan ham muz ustida, ham jadvalda ustun.

Yadro sifati bo‘yicha ikkinchi o‘rin – alohida e’tiborga loyiq. Chunki jamoada kamida to‘rt yilga imzolangan 10 nafar o‘yinchi bor. Bunday holatda odatda bir-ikki og‘ir, bo‘g‘uvchi kontrakt paydo bo‘ladi. Carolina’da esa Jesperi Kotkaniemi bundan istisno sifatida ajralib turadi, xolos. Qolganlarning barchasi o‘z pozitsiyasida yuqori 20 foizlik qatlamga kiradi.

Asosiy mo‘’jiza esa shartnoma reytingida. William Carrier, Shayne Gostisbehere, Mark Jankowski, Jordan Martinook, Joel Nystrom, Eric Robinson, Jordan Staal, Sean Walker – ro‘yxat davom etaveradi. Model uchun bu bitimlarning aksariyati “qiymatga nisbatan ustun” toifasida. Yomon shartnomalar deyarli yo‘q: Kotkaniemi aniq minus, Nicolas Deslauriers va Pyotr Kochetkov so‘nggi yillarda o‘z “cap hit”iga mos darajada o‘ynamadi, Andrei Svechnikov esa model nazarida himoyadagi kamchiliklari va yetarlicha portlamagan statistikasi tufayli kutilgandek baho olmayapti. Xolos.

Qolganlarning har bir dollari qog‘ozdagi qiymatiga arziydi. Chempionlik – bugunning mukofoti. Ammo Carolina uchun bu raqamlar yana bir narsani aytib turibdi: bu jamoa hali cho‘qqidan tushishni rejalashtirgani yo‘q. Savol endi boshqacha – raqiblar “cap” bozorida bunday sovuqqonlikka javob topa oladimi?