Mourinhoning eng go‘zal mag‘lubiyati: tarixiy mo‘’jiza Camp Nouda
2010 yil 28 aprel. “Camp Nou”ning shovqin-suroni, tribunadagi ishonchga to‘la ispancha hayqiriqlar va o‘sha kechani futbol tarixiga mixlab qo‘ygan portugaliyalik murabbiy — Jose Mourinho.
U bu o‘yinni keyinroq “hayotimdagi eng go‘zal mag‘lubiyat” va “tarixiy mo‘’jiza” deb ataydi. Sababi bor edi.
“Camp Nou”dagi devorga aylangan Inter
Sakkiz kun avval “Inter” o‘z uyida amaldagi chempion, hamma nazarida mutlaq favorit bo‘lgan “Barcelona”ni 3:1 hisobida yengib, ikkinchi uchrashuvga qulay ustunlik bilan chiqdi. Ammo bu hali hech narsani hal qilmaganini hamma bilardi. Ayniqsa, raqib tomonida Pep Guardiola va Lionel Messi bo‘lsa.
“Camp Nou”dagi javob o‘yinida vaziyat tezda murakkablashdi. Thiago Motta maydondan chetlatilgach, “Inter” 60 daqiqa davomida bir kishi kam bo‘lib o‘ynashga majbur bo‘ldi. “Barcelona” to‘pni bosim ostida aylantirdi, hujumlar to‘lqini to‘lqinga ulanib bordi, lekin Mourinho rejasi aniq edi: Messi o‘yinini bo‘g‘ish, ritmni sindirish, himoyani betonlash.
Natija? Kataloniyaliklar faqat 1:0 hisobidagi g‘alabaga erishdi. Bu esa ikki o‘yin yakuniga ko‘ra “Inter”ga final yo‘llanmasini taqdim etadigan natija edi. Stadiondagi ko‘pchilik uchun bu tushunarsiz, hatto adolatsizdek ko‘ringan bo‘lishi mumkin. Mourinho uchun esa bu rejaning so‘zsiz g‘alabasi edi.
Bitta barmoq va yoqilgan purkagichlar
Yakunda chindan ham tarixiy manzara yuzaga keldi. Hushtak chalingach, Mourinho barmog‘ini osmonga ko‘targancha maydonga otilib chiqdi. “Inter” futbolchilari bilan birga “Camp Nou” gazonida quvonchdan sakrab, yarim finalni g‘alaba kabi nishonladi.
Bu holat barcha kataloniyaliklarga yoqavermadi. Provokatsiya sifatida qabul qilingan shodiyonalar ortidan stadiondagi purkagichlar ishga tushdi. Go‘yoki suv purkash orqali “Inter” bayramini tezroq tugatish, Mourinhoni va uning jamoasini maydondan quvib chiqarish istagi bor edi. Ammo o‘sha nam gazon, o‘sha sovuq suv ostida ham “Inter”ning yuzidagi tabassumni o‘chirib bo‘lmadi.
Bir necha haftadan so‘ng bu yo‘l yakuniga yetdi: “Inter” finalda Louis van Gaal boshqarayotgan “Bayern Munich”ni 2:0 hisobida mag‘lub etib, Yevropa cho‘qqisini zabt etdi. O‘sha mavsum – Mourinhoning “trebl” yili, “Inter” tarixining eng yorqin sahifalaridan biri sifatida qoldi.
“Imkonsiz missiya” va kichik sovg‘a
Yillar o‘tdi, ammo o‘sha kecha, o‘sha mag‘lubiyat hanuz futbol olamida tilga olinadi. Shunday fon ostida jurnalist Tancredi Palmeri bir kuni Mourinhoga o‘sha tarixiy lahzani eslatadigan sovg‘a berishni maqsad qiladi. U mobil telefonidagi videoda shunday deydi:
“Missiya juda qiyin. Bu yerda Mourinhoga sovg‘a yetkazish deyarli imkonsiz. Juda qiyin, lekin urinib ko‘ramiz”.
Urinish samara berdi. Mourinho xursand bo‘ldi, sovg‘ani qabul qildi, Palmeri bilan qo‘l siqishdi. Madriddagi matbuot anjumanidan u bu safar tabassum bilan chiqib ketdi. O‘sha “go‘zal mag‘lubiyat” xotirasi yana bir bor yuziga kulgi olib kelgandi.
Yangi bosqich: Real va eski muhabbat Inter
Endi esa sahnaga yangi voqea chiqmoqda. Dushanba emas, seshanba kutilmoqda – va bu kun Mourinho uchun alohida bo‘ladi. Uning hozirgi klubi Real yana bir bor uning sobiq jamoasi Interga qarshi maydonga tushadi. Bu safar – Champions League guruh bosqichining ochilish kuni.
Mourinho “Inter” bilan Yevropa tojini bosib o‘tgan, ammo Madridda hali bu ishni uddalay olgani yo‘q. 2010 yilda u Milan shon-shuhratini ortda qoldirib, Realga o‘tdi va 2013 yilgacha bu yerda ishladi. Bu yoz esa, Ispaniya rekord chempioniga ikkinchi bor qaytdi.
Endi savol bitta: “Camp Nou”dagi o‘sha “eng go‘zal mag‘lubiyat”dan keyin o‘tgan yillar, Inter bilan yozilgan tarix va Real bilan qaytgan yo‘l — bularning barchasi uni nihoyat Madridda ham Yevropa taxtiga olib chiqadimi?
