Montreal Canadiens yangi mavsum rejasi: Kreider, Suzuki va Caufield uchligi
BROSSARD, Kvebek — Mashg‘ulotlar lagerining ilk kuni odatda murabbiylar uchun shunchaki chizma-taxtadagi mashq, muxlislar uchun esa sabrsizlik bilan kutilgan bashorat o‘yini bo‘ladi. Martin St. Louis chiziqlar haqida hozircha xotirjam gapirmoqchi, ammo muz ustidagi birinchi kombinatsiyalar “Montreal Canadiens”ning yangi mavsum rejasi haqida anchagina narsa aytib qo‘ydi.
Eng avvalo, yuqori ikki uchlik. Ular mantiqan joyiga tushdi.
Uchinchi chiziqda Brett Berardning Alex Newhook va Jake Evans bilan birga 29-sentabrga qadar yetib borishi ehtimoli past — bu joy uchun Zachary Bolduc yoki Alex Texier ancha real nomzodlar. Florian Xhekaj esa to‘rtinchi chiziqda Phillip Danault va Josh Anderson yonida qolish uchun kurashadi, lekin u hamon Kirby Dach yoki uchinchi chiziqdan tushadigan Bolduc/Texierdan o‘rin tortib olishi kerak bo‘lgan autsayder.
Ammo eng katta surat allaqachon chizildi: Chris Kreider ilk bor “Montreal Canadiens” libosida Cole Caufield va Nick Suzuki yonida uchlikni boshdan kechirdi. Bu deyarli kutilgan edi. Xuddi shuningdek, Juraj Slafkovsky’ni yana Oliver Kapanen va Ivan Demidov bilan birlashtirish qarori ham ajablanarli emas — bu uchlik o‘tgan mavsumdayoq o‘zini isbot qilgan.
Kreider – Suzuki – Caufield: tabiiy sintez
Caufield va Suzuki bir-birini ko‘r-ko‘rona his qiladigan darajadagi tandemdilar. Har bir yangi xujumchi ularning videolarini bir-ikki marta ko‘rgan bo‘lsa ham, qayerga yugurish, qayerda bo‘sh joy ochish kerakligini taxmin qila oladi. Kreider esa buni faqat videodan bilmaydi — u yillar davomida ularga qarshi o‘ynab, yetarlicha ko‘rgan.
Caufieldning so‘zlari qisqa, lekin aniq: Kreider og‘ir, kurashlarda yutadi, darvoza oldini egallaydi, chuqurlik qo‘shadi va tajribasi bilan butun tarkibga suyanish nuqtasi bo‘la oladi. U butun NHL bo‘ylab 958 o‘yin davomida aynan shuni qilib kelgan.
Kreider ko‘p yillardan beri chiziqni harakatga keltiradigan kuch bo‘lsa-da, u hech qachon “bitta yulduz” sifatida ko‘rilmagan. 2021-22-yilgi mavsumda “New York Rangers” safida 52 gol urganida ham u asosan Mika Zibanejad va turli davrlarda Alexis Lafreniere, Kappo Kakko, Frank Vatrano yoki Barclay Goodrow’ni to‘ldirgan futbolchi edi. Boshqa mavsumlarda Zibanejad va Pavel Buchnevich bilan ham xuddi shunday rolni bajardi, o‘tgan mavsumning katta qismini esa “Anaheim Ducks”da Leo Carlsson va Troy Terry bilan o‘tkazdi.
Endi esa u Caufield va Suzuki bilan birga. Ism-familiyalar o‘zgargan, lekin rol deyarli o‘sha-o‘sha: kuch, tezlik, darvoza oldida ish, bo‘shliq ochish. 193 santimetr, 105 kilogrammli “power forward” uchun bu yangi tajriba emas, faqat yangi sahna.
Bu uchlikning shakllanishi St. Louisga yana bir eshikni ochdi: Slafkovsky – Kapanen – Demidov uchligini hech ikkilanmay qayta tiklash.
Slafkovsky – Kapanen – Demidov: ikkinchi chiziq, katta mas’uliyat
Bu uchlik o‘tgan mavsumda deyarli yarim yil davomida “Montreal”ning ikkinchi chizig‘i sifatida juda muhim rol o‘ynadi. 5x5 o‘yinda birga deyarli 364 daqiqa maydonda bo‘lib, 25 gol urishdi va atigi 18 ta gol o‘tkazishdi. Statistika oddiy ko‘rinishi mumkin, lekin bu raqamlar yosh va tajribasiz uchlik uchun juda qadrli.
Ha, Corsi va kutilgan gollar bo‘yicha ulush atigi 46 foiz atrofida bo‘ldi — qog‘ozda bu ideal emas. Biroq bu hammasidan ko‘ra Kapanen va Demidovning NHLga moslashayotgan yangi futbolchilar bo‘lgani bilan bog‘liq edi. Endi esa ular bir yilga ulg‘ayishdi, bir mavsumlik xatolarni ko‘rishdi, tana va bosh bilan ligani his qilishdi.
Kapanen va Demidov o‘zaro kimyo endi yanada kuchayishiga ishongan. Demidovning ta’rifi sodda: har kim o‘z rolini biladi va sherigining qayerda bo‘lishini oldindan sezadi. Shuning uchun bu uchlik ishlaydi.
St. Louis chorshanba kuni ideal ikkinchi chiziq markaziga qo‘yiladigan talablarni aytib o‘tgandi: markaz “yaxshi kompyuter”ga ega bo‘lishi, sheriklarini to‘ldira olishi, balansli o‘yin ko‘rsatishi, muz ustida deyarli hamma ishni bajara olishi kerak. Bu ta’rifga Kapanen o‘tgan mavsumning katta qismida aynan mos tushdi.
23 yoshli fin xokkeychisi ilk to‘liq 82 o‘yinlik NHL taqvimini, ustiga-ustak Olimpiadaga borib kelganini tanasida his qildi. Aprelga kelib u charchoq devoriga urildi, may oyidagi pley-off uchrashuvlarini tomosha qilib o‘tirish esa alamli bo‘ldi. Lekin bu yakuniy hissiyotlar oktyabrdan martgacha bo‘lgan yutuqlarni yopib ketmasligi kerak: u yangi mavsumida 22 gol va 39 ochko jamg‘arganini unutmaslik lozim.
Kapanen ham aynan shuni esdan chiqarmagan. U oxirgi oylar istagidek o‘tmaganini tan oladi, lekin umuman olganda o‘z yilidan mamnun. Endi esa nima kutishni biladi, yozni Finlyandiyada “zo‘r yoz” deb atagan tayyorgarlik bilan o‘tkazdi va shu bilan birga xatolardan saboq olib, muvaffaqiyatlarni ko‘paytirishga hozir.
Demidov esa 62 ochko bilan barcha yangi futbolchilar ichida eng samaradori bo‘ldi. Kamchiliklari deyarli ko‘rinmadi, ammo u ham o‘tgan mavsumni katta dars sifatida qabul qilgan. 20 yoshli rossiyalik yozgi mashg‘ulotlarni boshqacha tashkil etdi: avgustga emas, sentabrga tayyor bo‘lishga e’tibor qaratdi, dam va ish o‘rtasidagi nisbatni yaxshiroq boshqardi, bo‘sh vaqtda esa konkida sirpanish texnikasi va shaybani nazorat qilishdagi mayda detallar ustida ishladi.
Uning yuqori darajadagi mahoratini shu doimiy elementlar bilan birlashtirish Kapanen va 2022-yilda “Canadiens” tomonidan birinchi raqam ostida tanlangan, so‘nggi yillarda katta sakrash qilgan Slafkovsky’ni ham ko‘tarib yuborishi mumkin. Reja shunday.
Yuqori oltitalikning yangi ko‘rinishi
Reja Kreider uchun ham aniq: uning tajribasi va o‘yin uslubi Suzuki va Caufieldni NHL elitasida ushlab turishi kerak. Suzuki o‘tgan mavsumda 101 ochko to‘pladi va liga bo‘yicha eng yaxshi himoyaviy hujumchi sifatida Selke Trophyni qo‘lga kiritdi, Caufield esa 51 gol urdi. Ularning yoniga o‘tgan mavsumda 22 gol va 50 ochko jamg‘argan xujumchini qo‘yish – bu xavf emas, mantiq.
Bu kombinatsiya bilan ular yanada yuqoriga sakrashi mumkin. Yuqori oltitalikka qarab, ikki chiziq bir-birini nafaqat raqobat bilan, balki bosimni bo‘lishib olish bilan ham tortib turishini tasavvur qilish qiyin emas. Raqiblar e’tibori bir vaqtning o‘zida ikkita xavfli uchlikka bo‘linadi, bu esa pastki ikki chiziqqa bo‘shroq muz va ko‘proq imkoniyat degani.
Slafkovsky va Kreider o‘rinlarini almashtirsa ham, ehtimol bu tuzilma ishlashda davom etardi. Lekin hozircha bunday stsenariy stol ustida emasdek ko‘rinadi.
St. Louis buni “hali erta” deb atashi mumkin, ammo hozirgi pallada u chiziqlarni titkilashga shoshilmaydi. Kreider shanba kuni shaharni endi-endi o‘rganayotgani, yashash masalalari, kundalik hayotini yo‘lga qo‘yishi kerakligi ham hisobga olinadi. Caufield ham shunga ishora qildi: yangi kelgan xujumchini ikki-uch mashg‘ulotdan keyin boshqa chiziqqa uloqtirishning mantiqi yo‘q.
Kreider yuqori chiziqda o‘z o‘rnini topayotgan bir paytda, Slafkovsky, Kapanen va Demidov ikkinchi chiziqda yana bir bor o‘zlarini isbotlashga hozirlanmoqda. Agar bu ikki uchlik kutilgan darajada ishlasa, “Montreal Canadiens” mavsumni nafaqat yangi kombinatsiyalar bilan, balki haqiqiy yuqori darajadagi hujum potensiali bilan boshlaydi. Savol bitta: bu potensial nihoyat natijaga aylanishi uchun yana qancha vaqt kerak bo‘ladi?
