Milos Kerkez: Liverpoolda yangi imkoniyatlar va mas'uliyatlar
Bu yoz Milos Kerkez uchun tinch dam olish fasliga o‘xshamadi. Serbiyadagi uy, Montenegro va Ispaniyadagi ta’til, bir kuni ertalab yotoqxona eshigini vahima bilan taqillatib, Arne Slot ishdan bo‘shatilganini aytishgani, oradan ko‘p o‘tmay Andoni Iraola bilan kutilmagan “qayta uchrashuv”, tug‘ilib o‘sgan Vrbas shahrida kelinni cherkovga kuzatayotgan paytda tushgan suratidan keyin esa minglab tabriklar.
Biz suhbatni ham o‘sha “to‘y”dan boshlaymiz. Kerkez darrov jilmayib, qo‘lini ko‘taradi.
“Yo‘q! Bu noto‘g‘ri, hamma adashayapti!” – deya qichqiradi u. “Bu mening eng katta akam edi. Serbiyada kichik birodarlar kelinni cherkovga olib borishi odatiy hol. Men shuni qildim, xolos, endi hamma meni uylanibdi, deb o‘ylayapti. Uylangan Rade, men emas. Uch akamiz bor – Rade eng kattasi, men eng kichigiman, Marko o‘rtanchasi. Hamma joyda tushuntirishimga to‘g‘ri kelayapti, men uylanmaganman. Klubga qaytganimizda hamma meni tabriklayapti. Men esa: ‘Yo‘q, bunga hali tayyor emasman!’ – deyman.”
Shu tarzda muz eriydi. To‘y emas, lekin mas’uliyat Kerkez hayotida tobora kattalashmoqda. U hazilkash, quvnoq, lekin ayni paytda kuchli energiya manbai. Endi uning oldida aniq vazifa turibdi: Andy Robertson soyasidan chiqish va Liverpool tarkibida haqiqiy asosiy figura bo‘lish.
Chicago issig‘ida yangi rol
Chicago Fire bazasidagi mashg‘ulot lagerida bir narsa darrov ko‘zga tashlanadi: 22 yoshli Kerkez va uning vatandoshi, hamyurti Dominik Szoboszlai yosh jamoa ichida yetakchilikni o‘z zimmasiga olayapti.
Kerkez otasining bobosi va buvisi orqali Vengriya terma jamoasida o‘ynash huquqiga ega bo‘lgan. Endi esa u Iraola davrini boshlash arafasida alohida qulay pozitsiyada turibdi. Ikki mahal og‘ir mashg‘ulotlar, Nashville shahrida Sunderland ustidan olingan nazorat o‘yini g‘alabasi – bularning barchasi yangi murabbiy talablarining ilk signallari.
Kerkez bu talablarni boshqalardan yaxshiroq biladi. U Bournemouth safida aynan Iraola qo‘l ostida ikki mavsumda £40 millionlik chap himoyachiga aylandi. Endi esa Liverpoolda ham o‘sha murabbiy bilan qayta birlashdi. Eng muhimi – yangi bosh murabbiy uni allaqachon yaxshi taniydi, ishonadi. Va Anfield’dagi og‘ir, notekis debyut mavsumidan keyin Kerkez biladiki, endi u o‘zini ochib bera oladigan murabbiy qo‘l ostida ishlayapti.
“Juda xursand bo‘ldim, rostini aytsam,” – deydi u Liverpoolning Slot o‘rniga tanlovi haqida. “U men bilan ikki yilda juda ko‘p ishladi, juda ko‘p narsani yaxshiladi. O‘zim uchun ham, jamoa uchun ham xursand bo‘ldim. Hamma uning qanday futbol o‘ynashini biladi, biz uchun ideal variant deb o‘ylayman.”
Iraola futboli haqida gap ketganda Kerkezning ko‘zlari yonadi.
“Bu intensivlik. U maydon bo‘ylab birga-bir vaziyatlardan cho‘chimaydi, yuqoridan bosim qiladi, doim oldinga intiladi. Mashg‘ulotdan keyin hammamiz yerda yotganimizni ko‘rsangiz, nimaga tayyorlayotganini tushunasiz. Uning futboli uchun oyoq kerak, jismoniy holat kerak, lekin biz uddalaymiz. Uch-to‘rt jamoaga bo‘linib o‘ynaydigan mashg‘ulotlar bor, ularni ‘consequences’ deb ataydi, yutqazgan jamoa bilan ikkinchi o‘rindagi jamoa yuguradi. Qancha yugurishimizni o‘sha paytda o‘zi hal qiladi, lekin yutqazgan jamoaga har doim yugurish bor.”
U Iraolaning xarakterini qisqa, aniq chizib beradi: “Intensiv, detallarni yaxshi ko‘radi, juda professional. Gaplashishni yoqtiradi, lekin ko‘p emas. Balki ayrim futbolchilarga juda yaqinlashishni istamas, hamma jamoada teng bo‘lishini xohlaydi. Hech kim bilan ortiqcha yaqin bo‘lishni istamaydi. Professional masofa, ko‘p mehnat.”
Slotning soyasi va erkin qanot
O‘tgan mavsumda Kerkez ba’zan Slotning orqadan pas bilan hujum boshlash, himoyachilarni ichkariga tortish g‘oyalarida o‘zini biroz siqilgandek his qildi. Aslida esa Liverpool uni Bournemouth’dagi o‘tkir reydi, chekka chiziq bo‘ylab tinimsiz yugurishi tufayli olib kelgandi. 2024-25 mavsumida Professional Footballers’ Association yil ramziy terma jamoasiga kiritilgani bejiz emas.
Endi esa uning kuchli tomonlari yana oldinga chiqishi kerak.
“Murabbiy qanot himoyachilarini ko‘proq chiziq bo‘ylab, ichkaridan ham, tashqaridan ham kesib o‘tib o‘ynatishni yoqtiradi,” – deya tushuntiradi Kerkez. “Bu Bournemouth’da men uchun juda yaxshi ishlagan, shu yerda ham shunday bo‘ladi deb o‘ylayman. U menga har doim birinchi navbatda himoya muhimligini aytardi. Sen qanot himoyachisi bo‘lsang, avval juda qattiq himoyalanishing kerak. Oldinda qiladigan hamma ishing – bonus. Shuning uchun men avval himoyaga e’tibor qaratardim, keyin esa qanot hujumchilariga yordam berish uchun oldinga yugurardim. U menga shuni ko‘rsatdiki, sen o‘z ishingni qilib bo‘lsang, keyin erkin bo‘lasan. Shunda o‘zingni erkin his qilasan.”
Shu bilan birga, Kerkez Slotga da’vo qilmaydi. Aksincha, hurmat saqlanib qolgan.
“Hayron bo‘ldim,” – deydi u niderlandiyalik murabbiyning iste’fosi haqida, u atigi 12 oy oldin Premier League chempionligini olib bergan edi. “Hech narsadan xabarim yo‘q edi. Serbiyada edim, uxlayotgan edim, akam uyg‘otdi. Eshikni taqillatib, katta yangilikni aytdi. Hech kim bilmasdi. Ishonolmadim, ‘voy’ dedim. Hozir ham u bilan aloqadamiz, bir necha xabar almashdik.”
“Bosim” so‘zini yoqtirmaydigan himoyachi
Kerkez o‘tgan mavsumni “hamma uchun og‘ir” deb ta’riflaydi. Liverpool har safar bitta muammoni hal qilsa, boshqasi paydo bo‘lgandek bo‘ldi. O‘tgan yozdagi katta transferlar to‘lqinida u boshqalarga qaraganda ko‘proq foyda keltirdi, lekin baribir narx yorlig‘i va umidlar tufayli e’tibor markazida edi.
U esa bunday gaplardan cho‘chimaydi.
“Rostini aytsam, bosimni o‘ylamayman,” – deydi u, chorshanba kuni Nyu-Yorkda Wrexhamga qarshi o‘rtoqlik uchrashuvida maydonga tushishi kutilayotgani haqida so‘zlar ekan. “Men ‘bosim’ degan gaplarni yoqtirmayman. Serbiyada biroz boshqacha ulg‘ayganmiz. Boshqacharoq tarbiya ko‘rganmiz. Balki biroz boshqacha ‘qurilganmiz’, desak bo‘ladi. Masalan, men 10 yoshimda yuk mashinasi haydashni boshlaganman.”
Jurnalistning “haqiqatanmi?” degan nigohiga Kerkez kulib javob beradi.
“Dadamlarnikida edi, – deya tushuntiradi u. – Kabinaga chiqib oldim, rulni ushladim. U pedallarga bosardi, men hali kichkina edim, pedallarga yetolmasdim.”
Bugun ham otasi Sebastijan va onasi Tijana uning yonida. Ular o‘g‘illarining Premier League’dagi hayotiga moslashishiga yordam berish uchun Angliyaga ko‘chib kelishgan. Ba’zan Sebastijan o‘g‘lini mashg‘ulot bazasiga o‘zi olib boradi.
“Ular men uchun juda muhim,” – deydi himoyachi. “Akamlar o‘z hayotiga ega, lekin ota-onam yonimda, bundan juda xursandman. Dadam ba’zan boshimdan ‘shapatilab’ turish uchun shu yerda. Ba’zi o‘yinlarda yaxshi o‘ynab qo‘ysang, biroz havolanib ketishing mumkin. Lekin dadam shu yerda, meni joyimga qaytarib qo‘yadi. Darrov yerga tushaman va yana ishga qaytaman.”
Robertson soyasi va o‘z yo‘lini tanlash
Kerkez uchun yana bir muhim figura – Andy Robertson. Klub afsonasi, Shotlandiya terma jamoasi sardori, endi esa Tottenham futbolchisi. Liverpool uni aynan Robertsonning o‘rnini bosish uchun sotib olgan. Bunday vazifa har qanday yosh himoyachini siqib qo‘yishi mumkin, lekin Kerkez bu vaziyatga boshqacha qaraydi.
O‘tgan mavsum davomida Robertson uni chetga olib, mayda, lekin muhim maslahatlar bergan. Ammo may oyida Anfield bilan xayrlashuv paytida katta, tantanali so‘nggi suhbat bo‘lmadi.
“Unga ko‘p gap yuklamoqchi bo‘lmabman,” – deydi Kerkez, o‘sha kunlarni eslab. “U juda hissiyotga berilib turgandi, hammasi tugayapti. Men ham uni ortiqcha siqmoqchi bo‘lmabman. Lekin yil davomida juda ko‘p yordam berdi. Uzatmalar haqida gaplashardik, ertaga qadar yugurishimiz uchun qanday ‘o‘pka’ kerakligi haqida gaplashardik. U shuncha mavsumni o‘tkazdi, men ham shunga yaqin bo‘lishim kerak. Oxirgi pasni qayerga berish, boshni ko‘tarish, yaxshiroq kross yo‘llash haqida ham gaplashardik.”
Kerkez Robertson merosini inkor etmaydi, lekin undan yashirinib ham yurmaydi.
“Hamma Andy klub uchun nima qilganini biladi. Men bundan qochmayman. O‘z yo‘limni o‘zim bosib o‘tmoqchiman. Qattiq ishlayman. Liverpool uchun o‘ynash nimani anglatishini bilaman. Buni o‘tgan yili biroz ko‘rsatdim, bu yil ko‘proq ko‘rsataman.”
U Axa Training Centre’ni tark etishdan oldin televideniyeda ko‘rgan bir lavhani eslab kuladi: “Mo qancha gol va assist qilgani haqida ko‘rsatuv ketayotgan edi, 380 ga yaqin narsa edi. Shunchaki chiqib ketdim. ‘Bu nima o‘zi?’ deb o‘yladim. Vaqt uchib ketadi. Yangi avlod keladi. Endi hammasi qanday bo‘lishi – bizga bog‘liq.”
Chicago tomosha uchun faqat birinchi sahna. Kerkez uchun esa bu yoz – shunchaki ta’til, adashgan “to‘y” surati yoki murabbiylar almashinuvi emas. Bu uning Liverpool chap qanotini o‘ziniki qilib olishi mumkin bo‘lgan turning nuqtasi. Endi savol bitta: u bu imkoniyatni qancha tez qo‘lga kiritadi?
