Mauricio Pochettino: AQShdagi orzular va Premyer-ligaga qaytish istagi

Mauricio Pochettino bilan uchrashuv hali ham eski tanish do‘st bilan ko‘rishgandek kechadi. Iliq quchoq, hazil, yozgi ta’tildan hikoyalar. Faqat bitta farq bor – uning yoyi biznikidan ancha keskinroq bo‘ldi.

Sobiq Tottenham bosh murabbiyi AQSh terma jamoasini Jahon chempionatining nimchorak finaliga olib bordi. Mezbon mamlakatning orzulari Belgiyaga qarshi o‘yinda chilparchin bo‘ldi, lekin bu faqat sarlavha qismi. Haqiqiy hikoya – bir necha hafta ichida argentinalik murabbiy boshidan kechirgan futbol, siyosat va shov-shuvlarning g‘aroyib aralashmasida.

Donald Trump, FIFA, Folarin Balogun atrofidagi mojarolar, kiyinish xonasidagi nutqlar, ijtimoiy tarmoqlarda trendga chiqqan uslub… Pochettino bu yozda faqat murabbiy emas, balki siyosiy bo‘ron markazidagi shaxs va kutilmaganda moda ikonkasiga aylangan odam sifatida ham yashadi.

Keyin esa yana bir katta xabar: u AQSh bilan shartnomasini yana to‘rt yilga uzaytirdi. Ko‘pchilikni hayratga solgan qaror.

Mundial saboqlari: “Biz endi ancha yaxshi murabbiymiz”

Pochettino Jahon chempionati haqida gapira boshlaganida, ovozidagi ishonch darhol seziladi.

“Biz hozir ancha yaxshi murabbiymiz”, – deydi u o‘zini va uzoq yillik yordamchisi Jesus Perezni nazarda tutib.

Mundial unga yana bir bor detallar qanchalik muhimligini eslatgan. Milliy terma jamoa – klub emas. O‘yinchilar birga juda kam vaqt o‘tkazadi, g‘oyani singdirish, qarorlarni yetkazish, maydonga ko‘chirish ancha murakkab. U har bir mayda detaldan tortib, qarorlarning og‘irligigacha gapirar ekan, bitta jumlaga qayta-qayta urg‘u beradi: “Hamma narsa mukammal bo‘lishi kerak”.

Uy mundiali esa bu bosimni yanada oshirdi. Oddiy Jahon chempionatida ishlash bor, bir ham, prezidenti sahnani yaxshi ko‘radigan mamlakatda, o‘z maydonida ishlash bor. Pochettino Trump haqida gapirganda ehtiyotkor, lekin aniq: u yordam va qo‘llab-quvvatlashni alohida ta’kidlaydi.

Balogun, FIFA va siyosiy bosim

Belgiyaga qarshi o‘yin arafasida futbol sahnasini siyosat bosib ketdi. Folarin Balogun atrofidagi “diskvalifikatsiyaning bekor qilinishi” mojarosi Pochettinoni ham siyosiy o‘yinning markaziga tortdi.

O‘shanda u “siyosat va manipulyatsiya” o‘yindan ko‘ra ko‘proq gap bo‘lib qolganini tan olgan edi. U g‘azabni tushungan, lekin o‘z rolini sodda tariflaydi: “Agar shovqinga e’tibor bersangiz, aqldan ozasiz”.

FIFA Balogunga o‘ynashga ruxsat berdi. “O‘yindan bir kun oldin Balogun o‘ynashi mumkinligi tasdiqlangan xat kelganida, qaror juda oddiy bo‘ldi”, – deydi u.

Balogun nomi yaqinda yana sarlavhalarga chiqdi – Monaco’dan Everton’ga o‘tishi transfer oynasining so‘nggi kunida barbod bo‘ldi. Pochettino hali u bilan gaplashmagan. Ataylab unga biroz masofa bergan, chunki bu vaziyatning og‘irligini biladi. U Balogunni Premyer-ligada ko‘rishni istaganini yashirmaydi. Hozircha hujumchi Monaco’da qoladi, Pochettino esa uning ruhiy va sport holati tiklanishiga umid bog‘laydi.

Moda, Wayne Rooney va “navy” ansambl

Bu yoz Pochettino uchun faqat taktika va siyosat emasdi. Uning chiziq bo‘yidagi “navy” uslubdagi kiyimi alohida trendga aylandi. U har doim uslubga e’tibor bergan, lekin bu safar bo‘lib o‘tganini o‘zi ham kutmagan bo‘lsa kerak.

Wayne Rooney xuddi shunday libos sotib olgani haqidagi xabarlar alohida e’tibor tortdi. Pochettino buni eslab kuladi: “Uni ko‘rdim. Juda yarashibdi, haqiqiy top-murabbiyga o‘xshardi”, – deya hazillashadi.

Bir yozda hammasi jam bo‘ldi: futbol, siyosat, moda, transferlar, bosim.

To‘rt yillik reja va Premyer-ligaga qaytish orzusi

Jahon chempionatidan keyin Pochettinoni klub futboliga qaytarish haqida mish-mishlar tez paydo bo‘ldi. Lekin ular tezda so‘ndi – AQSh bilan 2030 yilgacha shartnoma uzaytirilgani e’lon qilindi.

Olti yil klub futbolidan uzoqda bo‘lish – murabbiy uchun katta tanaffus. Bu uning Premyer-ligadagi hikoyasi tugaganini anglatadimi? U bunga qat’iy qarshi.

“Men ambitsiyaga egaman, – deydi u. – Hozirgi orzuim – AQSh bilan to‘rt yil ishlash. Keyin esa, nega yo‘q? Biz hanuz yoshmiz. Qaytish – mening maqsadim. Premyer-ligada bo‘lish, Premyer-ligani yutish va g‘alaba qozonish imkoniyati bo‘lgan loyiha qurish”.

U Angliyadagi futbolga bo‘lgan mehrini yashirmaydi: bu liga unga hanuz eng yuqori cho‘qqi sifatida ko‘rinadi. “Bu yerga yana qaytish imkoniyatiga ega bo‘lish – tilaklarimdan biri. Umid qilaman, bu sodir bo‘ladi”, – deydi u.

Tottenham: yarimta hikoya va qaytish savoli

Pochettino bilan suhbat Tottenham’ga qaytish mavzusini chetlab o‘tmaydi. Taxminan 18 oy avval u bilan bo‘lgan suhbatda ham u bir kun Spurs’ga qaytish istagini aytgandi.

O‘sha paytda klub Ange Postecoglou qo‘lida qiynalayotgandi. Keyin Postecoglou ketdi, Thomas Frank va Igor Tudor kelib-ketdi, klub esa tushib ketish chizig‘iga xavfli darajada yaqinlashdi. Shunday paytda “Poch’ni qaytarishadimi?” degan savol yana ko‘tarildi.

Shu qo‘ng‘iroq bo‘ldimi? U odatdagi javobini takrorlaydi: “Har doim aytaman, bir kun, nega yo‘q?”

Ammo bu safar haqiqiy variant bo‘lganmi? “Odamlar gapiradi, balki qandaydir yondashuv bo‘lgandir, lekin hech qachon juda yaqin bo‘lmagan”, – deydi u. Bu safar emas.

AC Milan va boshqalar: yopiq eshiklar

Bir paytlar uning nomi AC Milan bilan ham bog‘langan edi. Pochettino esa Jahon chempionati chog‘ida klub variantlarini ko‘rib chiqishga ochiq bo‘lmaganini aytadi.

“Jahon chempionati vaqtida qiziqqan klublar bilan gaplashishga ochiq bo‘lmadik”, – deydi u.

Qiziqqanlar bo‘lganmi? “Ha, har doim”, – deya yelka qisadi. U uchun bu odatiy holga o‘xshaydi. “Har doim turli variantlar bo‘ladi”, – deya jilmayadi.

Qaysidir biri jiddiyroq bo‘ldimi, e’tiborini tortdimi? “Biz hech qachon eshikni shunchaki ochiq qoldirmadik, yaqinlashishidan oldin yopdik”, – deydi u. U tanlovini qilgan: to‘liq diqqat – AQSh terma jamoasida.

Tottenham va Chelsea: eski klublar, yangi yo‘nalishlar

Suhbat yana London tomon buriladi. Pochettino uchun Tottenham hech qachon oddiy klub bo‘lmagan. U bu yerda deyarli hech qanday katta xarajatsiz jamoani Angliya va Yevropa cho‘qqisiga yaqinlashtirgan.

Bugungi Spurs esa boshqa yo‘lni tanlagan. “Ular boshqa klublar kabi sarmoya kiritishyapti”, – deydi u. Klub endi Premyer-ligani biladigan, tayyor futbolchilarga katta pul tikmoqda. Pochettino esa ichida bir savolni yashirmaymiz: u o‘sha paytda 300 million funtga ega bo‘lganida, nimalar bo‘lardi?

U bu haqda eshitganda shunchaki hazil bilan javob beradi, go‘yoki 300 million nima ekanini “tushunmagandek” ko‘rinadi. Lekin mazmun aniq: bugungi Tottenham butunlay boshqa kalibrda xarajat qilmoqda.

Yangi strategiya ishlaydimi? “Hech qachon oldindan bilib bo‘lmaydi”, – deydi u. “Vaqt kerak. Har qanday qaror, murabbiy qarori kabi, yaxshi ham bo‘lishi mumkin, yomon ham. Bu boshqa strategiya, boshqa ishlash usuli. Tottenham’ga har doim eng yaxshisini tilayman, chunki u mening yuragimda”.

Chelsea’da ham yo‘nalish keskin o‘zgardi. Pochettino ikki yil avval bu yerda bosh murabbiy bo‘lgandi, endi esa lavozim nomi ham, transfer siyosati ham o‘zgargan. Klub endi “loyiha” futbolchilar emas, Premyer-ligaga tayyor yulduzlarni olib kelmoqda, Xabi Alonso qo‘l ostida.

Pochettino bevosita taqqoslashdan qochadi, lekin ikkala klubdagi ambitsiya o‘xshashligini ko‘radi. “Bunday futbolchilarni sotib olayotganingizda, sizdan Premyer-liga uchun kurashish, chempionlikka da’vogar bo‘lish kutiladi”, – deya tan oladi u.

Chelsea’ning Arsenal’dan ko‘rgan mag‘lubiyati esa erta ogohlantirish bo‘ldi. Pochettino Alonso uchun sabr so‘raydi: “Albatta, Arsenal’ga qarshi mag‘lubiyatdan keyin ular xafa. Lekin Xabi uchun vaqt kerak, bu uning Premyer-ligadagi ilk mavsumi, uchta o‘yindan keyin xulosa qilish erta”.

U xuddi shu fikrni Tottenham uchun ham takrorlaydi: vaqt, sabr, tizimni shakllantirish.

Arteta va Arsenal: hozirgi mezon

Pochettino uchun bugungi Premyer-ligada bir jamoa alohida ajralib turadi.

“Bugun Mikel Arteta – Premyer-ligadagi eng yaxshi murabbiy”, – deydi u. “U nima qilishi kerakligini juda yaxshi biladi, ularni yengish juda qiyin bo‘ladi”.

Bu gaplar Pochettino ruhiyatini ham ochib beradi. U raqibni e’tirof etadi, lekin bu e’tirofning ichida yashirin chaqiriq bor: qaytgan kuni u aynan shunday murabbiylar bilan chempionlik uchun olishmoqchi.

Hozircha esa u AQSh bilan to‘rt yillik rejaga yopishgan. Mundial bosimi, siyosiy shovqin, moda trendlari, transfer dramalari – hammasi ortda emas, davom etayotgan hikoyaning faqat bir bobigina. Savol esa ochiq qoladi: 2030 yilda Pochettino qaysi klubning chizig‘i bo‘yida yana Premyer-liga kubogi uchun kurashayotgan bo‘ladi?