Martinelli transferi: haqiqat va shovqin o'rtasidagi farq
Arsenal yozgi transfer oynasida Gabriel Martinelli bo‘yicha qarorini qattiq tanqidlar ostida qoldirdi. Ayrim ingliz nashrlari esa bu vaziyatni yanida keskinlashtirib, Mikel Arteta va futbolchilar o‘rtasida “bo‘linish” borligi haqida yozishga shoshildi. Ammo faktlarga diqqat bilan qaralsa, manzara bunchalik dramatik emas.
50 millionlik savol
Daily Mirror sharhlovchisi John Cross bitta savolni o‘rtaga tashladi: nega Arsenal Martinelli uchun ko‘proq pul ololmayapti?
Savol sodda: agar Savinho Tottenhamga 85 million funt evaziga o‘tayotgan bo‘lsa, nega Martinelli 50 million atrofida baholanmoqda?
Bozor raqamlariga qaralsa, Savinho transferi bozordagi umumiy narxlar shishgan fonida ko‘rinadi, uning qiymati ham ma’lum darajada boshqa bitimlar, xususan Omar Marmoush bilan bog‘liq “sun’iy” balanslarga ulanib ketgan. Martinelli esa ancha sovuq raqamlar bilan kelmoqda: o‘tgan mavsumda atigi bitta gol va to‘rtta golli uzatma. Chempionlikka da’vogar jamoa uchun bu ko‘rsatkichlar kamtar.
Uning shartnomasi rasmiy ravishda bir yilga yetarli, ustiga-ustak yana 12 oylik opsiya bor. Shunday fon’da 50 million funt — bozor realiga yaqin taklif. Ha, Chelsea yoki Manchester City o‘xshash darajadagi futbolchidan ko‘proq qiymat chiqarib olishi mumkin edi, lekin ular yillar davomida aynan shunday “savdo modeli”ga moslashgan klublar.
Martinelli statistikasi “Yildiz” bilan solishtirildi. Ammo u yerda ham tafovut katta: Yildiz to‘rt yoshga yoshroq, o‘tgan mavsumda Serie A’da 10 gol va 7 assist bilan o‘ynadi. Bu boshqa polka, boshqa bozor.
Asl savol shunday shakllanadi: Martinelli so‘nggi ikki mavsumda haqiqatan ham yangi bosqichga ko‘tarildimi? Javob qisqa: yo‘q. Shunda 50 million funt mantiqiy chegaraga aylanadi.
“Arsenal yulduzlari Martinelli tomonida”mi?
Shu bilan birga, vaziyat atrofida yana bir front ochildi: kiyinish xonasi kayfiyati. Daily Mirror, Daily Star va Goal.com sarlavhalari bir-biriga o‘xshash: Arsenal futbolchilari go‘yoki Martinelli tarafida, Arteta esa uni jamoadan siqib chiqarmoqda.
Ularning barchasi ESPN Brasil materialiga tayangan. Ammo “bo‘linish” deb talqin qilinayotgan butun “ma’lumot” aslida bitta tarjima qilingan jumlaga borib taqaladi:
mavsum boshida Martinelli umuman matchday ro‘yxatiga kiritilmagani, Manchester City ustidan 3:0 hisobida qozonilgan English Super Cup finalidan so‘ng medal olmagani va bu holat jamoa ichida “ma’lum bir noqulaylik” tug‘dirgani aytilgan xolos.
Shu 12 ta so‘z atrofida “squad unhappy”, “side with Martinelli”, “Arteta pushes him out” kabi keskin sarlavhalar paydo bo‘ldi. Bir kunlik eski xabarning pastki qismidagi kichik jumla birdaniga “Arsenal ichidagi inqilob”ga aylantirildi.
Aslida esa yetti yil klubda bo‘lgan futbolchi sotuv arafasida chetga surilsa, uning sheriklari unga hamdard bo‘lishi — tabiiy holat. Aksincha bo‘lsa, g‘alati bo‘lardi: Gabriel Magalhães yoki Declan Rice bu vaziyatdan xursand bo‘lishi tasavvur qilish qiyin.
Bu yerda gap Arteta va jamoa o‘rtasidagi ochiq mojaro haqida emas, balki insoniy munosabat va transfer siyosatining sovuq tomoni haqida ketmoqda.
Artetaning “bitta sharti”
Arsenal bo‘yicha yana bir yo‘nalish — kelish ehtimoli tilga olinayotgan Julian Alvarez. Daily Mirror xabariga ko‘ra, klub 130 million funtlik taklifga tayyor, Arteta esa “bitta shart” qo‘ymoqda.
Sarlavha keskin, mazmun esa oddiy: Arteta Alvarezning o‘zi Arsenalga o‘tishni xohlashiga aniq kafolat istaydi. Bu transfer bozorida “shart” emas, har qanday katta bitimning oddiy boshlang‘ich nuqtasi. 130 millionlik futbolchini, u o‘zi istamagan joyga olib kelish mumkin emas — bu elementar mantiq.
Shu bois bu yerda yangilikdan ko‘ra, sarlavha o‘yinini ko‘proq ko‘ramiz. Bozor qizib turgan paytda bunday “bitta shart”li hikoyalar har doim yaxshi o‘qiladi.
Jaissle, penalti va “vaqt yutish” bahsi
Daily Mail sharhlovchisi Ian Ladyman esa Premier League’ning yangi yuzlaridan biri Matthias Jaissle haqida fikr bildirdi. Newcastle murabbiyi Liverpoolga qarshi o‘yinda kech berilgan penalti uchun hakam Stuart Attwellni aybladi, lekin Ladyman bunga qo‘shilmaydi.
Uningcha, Lewis Hall tomonidan Victor Munozga qarshi sodir etilgan kontakt aniq bo‘lgan. Yana bir nuqta: bu epizod o‘sha “ortiqcha” o‘rinbosar tufayli qo‘shib berilgan vaqtda yuz berdi.
Jaissle so‘nggi daqiqalarda Yoane Wissa o‘rniga Fabian Scharni tushirdi. Bu qaror, Ladyman talqinida, vaqtni cho‘zish uchun qilingan. Hakam esa qo‘shimcha 30 soniya qo‘shdi, penalti esa aynan shu oraliqda keldi.
Yangi yo‘riqnomalar bo‘yicha o‘yinchi raqami ko‘tarilganidan keyin 10 soniya ichida maydonni tark etishi kerak, aks holda ogohlantirish olishi mumkin. Shunday sharoitda “vaqt yutish” maqsadidagi o‘rinbosarlar o‘z kuchini yo‘qotmoqda.
Shu bilan birga, bitta savol ochiq qoladi: hujumchini himoyachiga almashtirishni faqat vaqtni cho‘zish deb talqin qilish to‘g‘rimi? Uchrashuvning yakuniy daqiqalarida hisobni saqlab qolish uchun taktik o‘zgarish qilish ham murabbiylikning eng oddiy vositalaridan biri.
“Transfer rejasi”mi yoki kechikkan qarorlar zanjiri?
Manchester Evening News esa Manchester United haqida “transfer rejasi ish berdi” degan sarlavha bilan chiqdi. Gap Carlos Baleba atrofida ketadi: o‘tgan yozda u taxminan 115 million funt turishi mumkin edi, hozir esa 70 million atrofida.
Qog‘ozda qaralganda, klub “45 million tejadi”. Ammo bu jarayonni “rejali g‘alaba” sifatida taqdim etish bahsli. Chunki bir yil avval haddan tashqari katta pul sarflamaslik — bu albatta oqilona, lekin o‘sha futbolchini keyinroq hamon juda yuqori narxda olish, ustiga-ustak orada bir mavsumlik sust o‘yin fonida, unchalik ham strategik yutuq bo‘lib ko‘rinmaydi.
Bundan tashqari, klub yozgi oynada avval Elliot Anderson, Mateus Fernandes yoki ehtimol Sandro Tonali variantlarini ham ko‘rib chiqqani haqida ma’lumotlar bo‘lgan. Demak, bu jarayon oldindan puxta chizilgan “reja”dan ko‘ra, yo‘l-yo‘lakay o‘zgarib borgan qarorlar zanjiriga o‘xshaydi.
Natija esa maydonda ko‘rinib turibdi: mavsumni Hullga qarshi mag‘lubiyat bilan boshlash, markaziy chiziqda Youri Tielemansning tezlik yetishmovchiligi bilan bog‘liq muammolar — bularning bari “rejani kutish” evaziga yo‘qotilgan ochkolar sifatida qayd etilmoqda.
Yozgi bozor, har doimgidek, shovqinli. Sarlavhalar Arteta bilan kiyinish xonasi o‘rtasida jarlik chizadi, Martinelli narxini “haqsiz” deb e’lon qiladi, Alvarezni allaqachon London ko‘chalarida tasavvur qiladi. Ammo raqamlar, shartnomalar muddati, maydondagi statistika va yangi reglamentlar — hammasi boshqacha hikoya gapirmoqda.
Savol esa ochiq qoladi: bu shovqin ichida klub rahbarlari va murabbiylar sovuqqon hisob-kitobni saqlab qola oladimi yoki sarlavhalar oxir-oqibat o‘z ta’sirini o‘tkazadimi?
