Manchester United himoyasi xavotirli holatda

“Manchester United” so‘nggi ikki turda nihoyat gol topishni eslab oldi. “Ipswich Town” darvozasiga beshta, “Everton”ga ikkita – jami yetti gol. Old chiziqda ritm bor, o‘yinchilar ishtiyoq bilan hujum qilmoqda. Ammo Michael Carrick uchun hozir eng katta savol boshqa chiziqda: bu jamoa qachon himoyalanishni boshlaydi?

Uch o‘yin – har safar ikkita gol o‘tkazib yuborilgan

Mavsum “Hull City” mehmonida 0:2 hisobidagi mag‘lubiyat bilan boshlandi. Oradan ko‘p o‘tmay, “Ipswich”ga qarshi 5:2 hisobidagi g‘alaba kelgandek bo‘ldi – hujum chiroyli, natija ishonchli. Lekin raqib ikkita gol urishga muvaffaq bo‘ldi, bu esa zaif nuqtalarni yana bir bor ochib berdi.

Yakshanba kuni esa “Everton” bilan o‘yin. 96-daqiqaga qadar uch ochko qo‘lday tuyuldi, ammo yakunda 2:2. Yana ikki gol o‘tkazib yuborildi, yana yo‘qotilgan ochkolar, yana bir xil xato hissi.

Shu tariqa, “United” Premyer-ligadagi dastlabki uchta o‘yinning har birida kamida ikkita gol o‘tkazib yubordi. Klub tarixida bunday start juda kam uchraydi. Bunga oxirgi marta 2020–21 yilgi mavsumda duch kelishgan edi – o‘shanda Ole Gunnar Solskjær jamoasi dastlabki uch turda 11 ta gol o‘tkazib yuborgan: “Crystal Palace”ga 1:3, “Brighton & Hove Albion”ni 3:2 hisobida yengib, so‘ng “Tottenham Hotspur”dan 1:6 hisobida qaqshatqich zarba qabul qilgandi.

Shunga yaqin holatni topish uchun keyin yarim asrdan ortiq orqaga qaytish kerak bo‘ladi.

1970-yillar xotirasi: og‘ir davrlar soyasi

“United”ning dastlabki uchta liga o‘yinida har safar kamida ikki tadan gol o‘tkazib yuborgan keyingi eng yaqin davri – 1972–73 yilgi mavsum. O‘sha paytda klub 1968 yildagi Yevropa Chempionlar Kubogi g‘alabasidan atigi to‘rt yil o‘tgan bo‘lsa-da, ikki yil o‘tib tushib ketadigan jarlikka tobora yaqinlashayotgan edi.

Mavsum uchta ketma-ket mag‘lubiyat bilan boshlangandi: “Ipswich Town”ga 1:2, “Liverpool”ga 0:2, “Everton”ga 0:2. Bu – afsonaviy Bobby Charlton va Denis Law uchun so‘nggi mavsum, George Best uchun esa tugayotgan davr edi. Murabbiy Frank O’Farrell esa atigi to‘rt oy o‘tib ishsiz qoldi.

Shunday fon bilan bugungi himoyadagi beqarorlik tasodif bo‘lib ko‘rinmaydi. Klub tarixida orqa chiziq bunchalik “teshik” bo‘lib qolishi juda kam uchraydi. 1960-yillarda va undan avvalroq, murabbiylar ko‘proq hujumchilar bilan o‘ynab, 3-2-5 kabi sxemalarni qo‘llagan davrda bunday ko‘rinish odatiy edi. Matt Busby boshchiligidagi 1964–65 yilgi mavsumda ham “United” dastlabki uch o‘yinda kamida ikki tadan gol o‘tkazib yuborgan – bitta mag‘lubiyat, ikkita durang. Lekin o‘sha jamoa oxir-oqibat chempion bo‘la olgan.

Bugungi holat esa boshqacha. Raqobat keskinroq, xatolarga esa narx balandroq.

Raqamlar ogohlantiradi

So‘nggi besh mavsumdagi boshlang‘ich uch o‘yinning kesimida:

• 2026–27: “Hull” – “United” 2:0; “United” – “Ipswich” 5:2; “Everton” – “United” 2:2
• 2020–21: “United” – “Palace” 1:3; “Brighton” – “United” 2:3; “United” – “Tottenham” 1:6
• 1972–73: “United” – “Ipswich” 1:2; “Liverpool” – “United” 2:0; “Everton” – “United” 2:0
• 1969–70: “Palace” – “United” 2:2; “Everton” – “United” 2:0; “Southampton” – “United” 4:1
• 1964–65: “United” – “West Brom” 2:2; “West Ham” – “United” 3:1; “Leicester” – “United” 2:2

Tarix shuni ko‘rsatadiki, sust boshlanish doimo halokat degani emas. Lekin bugungi Premyer-ligada bunday tavakkal juda qimmatga tushadi. Ayniqsa, chempionlik haqida gap ketayotgan bo‘lsa.

O‘tgan mavsumda “United” hujumda deyarli “Arsenal” bilan teng natija ko‘rsatgan – 69 golga 71. Biroq o‘tkazib yuborilgan gollar bo‘yicha farq dahshatli: “Arsenal” 27, “United” esa 50 gol o‘tkazib yuborgan. Yakunda bu 14 ochkolik tafovutga aylangan.

Gollar o‘yinlarni yutadi. Himoya esa chempionliklarni.

Carrick: kichik lahzalar, katta oqibatlar

Carrick bugungi muammoni “kichik lahzalar” bilan izohlaydi – o‘sha mayda epizodlar, lekin katta natija beradigan onlar.

“Hull”ga qarshi o‘yinda bu, avvalo, standart vaziyatlar edi. Belgilangan zarbalar, burchak to‘plar, ikkinchi tempdagi to‘plar – hammasida chiziqlar orasidagi masofa, e’tibor, joy tanlash xatolari ko‘rinib qoldi. “Everton”ga qarshi bahsda esa uzoq masofadan yo‘lga qo‘yilgan zarbalar jazoga aylandi. Carrickning o‘zi tan oladi: bunday zarbalar har doim ham “to‘rni yirtmaydi”, lekin jamoa ularni ko‘proq bloklashni, pressingni aniqroq bajarishini o‘rganishi kerak.

Hozircha u mentalitetdan norozi emas. Jamoa oldinga intilmoqda, hujumchilar o‘z vazifasini bajaryapti. Ammo har uchrashuvda kamida ikki marta darvozani ishg‘ol ettirish – bu hujum chizig‘iga adolatsiz yuk. Har safar raqibdan ko‘proq urish shart bo‘lgan jamoa uzoq masofaga yugurib bora olmaydi.

Carrickning o‘zi ham buni aniq aytib qo‘ydi: kamroq gol o‘tkazib yubormas ekan, g‘alabalar sonini oshirish qiyin bo‘ladi. Bu alohida bir himoyachi yoki bitta sxema muammosi emas. Bu – butun jamoaning mas’uliyati.

Savol endi bitta: “Manchester United” bu safar 1964–65 yilgi kabi notekis startdan chempionlik sari sakrab o‘ta oladimi yoki 1970-yillardagi kabi og‘ir davrlar yana qaytadimi? Carrick uchun javobni kechiktirishga vaqt qolmayapti.