Lincoln City qaytishi va Portsmouthning g'alabasi
Sincil Bank’ga qaytish bayram bo‘lishi kerak edi. 65 yildan keyin ikkinchi pog‘onaga qaytgan Lincoln City uchun bu kun taqvimda qizil bilan belgilangan edi. Stadion to‘la, yangi nom – ProAmpac Stadium, tribunalarda hayajon, tarix, faxr. Ammo sahnaga birinchi bo‘lib chiqqan va ohirgi so‘zni aytgan jamoa Portsmouth bo‘ldi.
Ron Fowler – bir paytlar San Diego Padres’ni boshqargan amerikalik investor – 10 545 tomoshabin bilan birga o‘rinidan turib qarshi oldi bu uchrashuvni. Klubni uchinchi pog‘onadan yuqoriga ko‘targan yo‘l aynan uning pul va ishonchi bilan mustahkamlangandi. Ammo katta sahnaga qaytish sinovi shu qadar shafqatsiz bo‘lishini ko‘pchilik tasavvur ham qilmagandi.
Kavuma-McQueen: 17 yosh, birinchi zarba – tarixga yozildi
Lincoln uchrashuvni vahshiyona bosim bilan boshladi. Adam Reach jarima zarbasi bilan darvozani sinadi – Nicholas Schmid zarbani panjalarida ushlab, ustunga chiqarib yubordi. Oradan bir necha daqiqa o‘tmay, Ben House bir-biriga tikilgan 10 mingdan ortiq ko‘zlar ostida darvozabon bilan yakkama-yakka chiqdi. Yana Schmid. Yana najot.
Shu daqiqalar Lincoln uchun ogohlantirish emas, hukm bo‘lib chiqdi.
Birinchi jiddiy hujumida Portsmouth zarba berdi. 17 yoshli, Chelsea’dan ijaraga olingan Ryan Kavuma-McQueen jarima maydoni ichida bo‘sh joy topdi, to‘pni past burchakka silliq yo‘lladi va katta futbolga ilk golini kiritdi. Birinchi imkoniyat – birinchi zarba, birinchi gol. Lincolnning shovqin-suron bilan boshlagan kechasi birdaniga sovib qoldi.
Segecic zarbasi, ikki baravar zarba
Zarba ustiga zarba. Lincoln hali o‘zini o‘nglab ulgurmasidan, Portsmouth ikkinchi golni qidira boshladi. Abu Kamara jarima maydoni tashqarisida yiqitildi, to‘p yon chiziq bo‘ylab to‘xtadi. Adrian Segecic to‘p ortiga bordi, nafaslar ichga yutilgan.
Zarbasi kuchli, pastga, yo‘nalishi aniq. Yo‘lda biroz teginish, biroz yo‘nalish o‘zgarishi – Schmid yana cho‘zildi, ammo bu safar yetib bormadi. To‘p to‘rda, hisob 0:2. ProAmpac Stadium’dagi quvonchli shovqin o‘rnini g‘amgin shivir-shivir egalladi.
Hackett umidni qaytardi
Lincoln bu mavsumga osonlikcha taslim bo‘ladigan jamoa sifatida qadam qo‘ymagan. Chris Cohen va Tom Shaw boshchiligidagi murabbiylar shtabi Middlesbroughga qarshi mag‘lubiyatdan so‘ng tarkibni o‘zgartirdi, hujumga ko‘proq kuch tashladi. Bu yondashuv o‘zini oqladi.
Bir hujumda Adam Reach zarba berdi, Zak Swanson to‘p yo‘lini to‘smoqchi bo‘lib qo‘lda tegizib qo‘ydi. Hakam nuqtani ko‘rsatdi. Oq-qizil tribunalar jonlandi – bu qaytish imkoniyati edi.
Reeco Hackett to‘pni qo‘ydi, yugurib keldi va sovuqqonlik bilan burchakka joyladi. Darvozabon bir tomonga, to‘p boshqa tomonga. 1:2. O‘yin yana tirildi, stadion yana ovoz topdi.
Lincoln o‘zining so‘nggi 10 oydagi uy uchrashuvlarida liga bo‘yicha mag‘lub bo‘lmagandi. Bu ruh, bu ishonch maydonga ham tushib turgandi. Hujumlar tezlashdi, pressing kuchaydi, Portsmouth esa vaqtincha mudofaa rejimiga o‘tdi.
Adamsning 25 yardlik zarbasi – zarba va hukm
Ikkinchi bo‘lim boshida Lincoln bosimi yana oshdi. Qanotlar ishladi, Reach va House bo‘shliqlar izlab yugurdi, tribuna har bir pressingni olqishladi. Shunday pallada, o‘yin mezbonlar tomon og‘ayotgandek tuyulgan bir paytda, o‘rinbosar sahnaga chiqdi.
Ebou Adams maydonga tushdi va ko‘p o‘tmay uchrashuv taqdirini hal qildi. U 25 yardlar atrofida to‘pni qabul qildi, qarshisida bo‘sh joyni ko‘rdi va ikkilanmadi. Zarba – kuchli, pastga, to‘g‘ri burchakka. Darvozabon cho‘zildi, ammo bu zarbaga qarshi dorining o‘zi yo‘q edi.
To‘p tarmoqni chayqatdi, Portsmouth futbolchilari burchak tomonga yugurdi, Lincoln futbolchilari esa bir zumga toshday qotib qoldi. 1:3 – bu nafaqat hisob, bu kayfiyatni ham sindiradigan raqam edi.
Oxirgi daqiqalardagi chiyillagan to‘sin
Shunga qaramay, Lincoln oxirigacha urindi. Ular bu tarixiy kunda kamida dramatik yakun istashdi. Uzoq to‘plar, qanotdan uzatmalar, jarima maydoni ichidagi kurashlar – hammasi bir maqsad uchun: yana bir gol, yana bir umid.
Stoppaj daqiqalarida Rob Street zarba berdi. To‘p raqibdan tegib, osmonga ko‘tarilib, sekinlik bilan darvoza tomon uchdi. ProAmpac Stadium nafasini ichiga yutdi. To‘p to‘singa tegdi, chiyillagan ovoz eshitildi, so‘ng maydonga qaytdi.
Mana shu lahza, mana shu bir necha soniya Lincolnning butun kechasini ramziy tarzda ifodalab berdi: yaqin, juda yaqin, lekin yetarli emas.
Tarix, oy va yangi bosqich
Lincoln City oxirgi marta bu darajadagi uchrashuvni 1961 yilda o‘tkazganida, insoniyat hali Oyga qadam qo‘yishdan sakkiz yil narida edi. Klub esa o‘sha paytdan beri Angliya futbol piramidasining chekka qavatlarida adashib yurdi: past ligalar, non-liga, moliyaviy inqirozlar, 2002 yilda muxlislar tomonidan qutqarib qolingan kunlar.
O‘n yil avval ular hanuz non-liga botqog‘idan chiqishga urinayotgan edi. Bugun esa – Championship. Bu sakrash kichik byudjet, lekin katta orzular bilan amalga oshdi.
Yozda klub tarixida ilk bor transfer uchun 1 million funtdan ortiq pul to‘lab, ruminiyalik Andrei Coubis’ni olib keldi. Endi esa shved klubi Vasteras SK’dan daniyalik hujumchi Mikkel Ladefoged uchun yana klub rekordini yangilashi kutilmoqda. Bu – klubning niyat darajasini ko‘rsatadigan ishora.
Ammo bu kecha shuni eslatdi: yuqori pog‘onada na tarix, na chiroyli hikoyalar hisobga ishlaydi. Bu yerda har bir xato, har bir o‘tkazib yuborilgan imkoniyat narxini darhol to‘lattiradi.
Portsmouth Sincil Bank’dagi bayramni buzdi. Ammo mavsum endi boshlandi. Savol shunday: Lincoln bu zarbani og‘ir nokaut sifatida qabul qiladimi yoki aynan shu mag‘lubiyat ularni Championship haqiqatiga moslashishga majbur qiladigan burilish nuqtasiga aylanadimi?
