Arconte shovqini: “Millwall”ning “Norwich” ustidan g‘alabasi
“Millwall” Chempionship mavsumini xatosiz boshlashni davom ettirdi. “The Den”da 10 kishilik “Norwich City” ustidan yirik va ishonchli g‘alaba, sahnada esa bitta bosh qahramon: Tairyk Arconte.
Aleks Neil jamoasi o‘tgan mavsum pley-off yarim finalida to‘xtab qolganidan beri bu darajada hukmronlik qilmagan bo‘lishi mumkin. Bugun esa maydonda ham, tribunada ham faqat bitta kayfiyat bor edi – tajovuzkor, ishonchli, bosim ostida bo‘lmagan “Millwall”.
Bosim, qaytgan to‘p va Arcontening ilk zarbasi
Mezbonlar o‘yinni ilk daqiqalardanoq o‘z qo‘liga oldi. Har bir ikkinchi to‘p, har bir kurash – deyarli hammasi “Millwall” foydasiga. Shu ritm oxiri darvozaga ham yetib bordi.
Josh Coburn zarbasi Vladan Kovacevic tomonidan qaytarildi, ammo darvozabonning qutqaruvi faqat bir necha soniyaga yetdi. To‘pga hammadan tez Tairyk Arconte yetib bordi va hisobni ochdi. Instinkt, tezlik, sovuqqonlik – barchasi bitta epizodda jam bo‘ldi.
Bu gol “Norwich”ni hushyorlantirishi kerak edi. Aksincha bo‘ldi. Mehmonlar chiziqlar orasida cho‘zilib ketdi, pressingdan chiqolmay qoldi, markazda yutqazilgan duellar soni esa murabbiylar shtabini yanada jahli chiqargan bo‘lishi aniq.
Standart vaziyat, Cooperning pasidan dubl
Bosim susmadi. “Millwall” har bir standartni imkoniyatga aylantirishga urinib, mehmonlar jarima maydoni atrofida tobora ko‘proq paydo bo‘ldi. Oxiri bu ham o‘z so‘zini aytdi.
Tezda ijro etilgan standart. Jarima maydoniga yo‘llangan to‘p. Jake Cooper boshi bilan to‘pni yerga tushirib, sherigiga ideal pas uzatdi. Arconte esa yana to‘g‘ri joyda paydo bo‘ldi. Ikkinchi zarba, ikkinchi gol. “The Den” portlab ketgandek bo‘ldi.
Shu paytga kelib, kuchlar nisbatidan ko‘ra, kayfiyatlar farqi ko‘proq sezilardi. “Millwall” o‘z o‘yinidan zavq olayotgandek ko‘rindi, “Norwich” esa faqat zarbani yumshatishga urinayotgan jamoaga o‘xshardi.
Qizil kartochka va “Norwich”ning qulash nuqtasi
Ikkinchi bo‘lim boshida mehmonlar ozgina jonlanishga urindi. Markazda to‘pni biroz ko‘proq ushlashdi, pressingda ham biroz tartib paydo bo‘ldi. Lekin bu umid uzoq davom etmadi.
Soat chizig‘i bir soatdan o‘tganda, Jose Cordoba ikkinchi sariqni oldi va maydonni tark etdi. “Norwich” uchun o‘yin shu yerda yakunlangandek bo‘ldi. 10 kishi bilan bu sur’atga dosh berish – deyarli imkonsiz vazifa.
“Millwall” esa raqibni ayamasdi. Ular tempni pasaytirmadi, aksincha, bo‘sh hududlardan foydalanib, hujumlarni kenglikka yoydi. Oxiri o‘rinbosar Luke Cundle ham o‘z so‘zini aytdi. Uchinchi gol, yakuniy nuqta.
Hisob allaqachon hammasini aytib turgan bo‘lsa-da, o‘yinning ohangi bundan ham ko‘proq narsani ko‘rsatdi: bu yerda bir jamoa o‘ynadi, boshqasi esa chidadi.
Neil: to‘liq ijro va munosib hurmat
Aleks Neil o‘yindan keyingi bahosida bejiz “eng to‘liq ijrolardan biri” deb atamadi. U jamoasining pressingini, to‘p bilan qurilish sifatini, raqibga yaratilgan muammolar sonini alohida ta’kidladi. Ayniqsa, “Norwich” markaziy himoyachilarining erta ogohlantirilishi “Millwall” uchun yana bir taktik ustunlikka aylandi – mezbonlar bu zaiflik ustida o‘ynashni davom ettirdi.
Bugungi kun “Millwall” tarixidagi muhim nomlardan biri – Kenny Jackett xotirasiga bag‘ishlangan edi. Neilning “mos tushadigan ijro” degan gapi shu fon bilan yanada chuqurroq eshitildi. Stadiondagi kayfiyat, maydondagi intizom va agressiya – bularning barchasi eski ruhga hurmat ramzidek ko‘rindi.
Clement va “Norwich”: kurashda yutqazilgan kun
“Norwich City” bosh murabbiyi Phillipe Clement uchun bu o‘yin og‘riqli dars bo‘ldi. Uning so‘zlari ham keskin, ham aniq edi: jamoa deyarli har bir duel, har bir ikkinchi to‘pda yutqazdi. Ayniqsa, birinchi bo‘limda.
Tana tili hammasini ko‘rsatib turardi. O‘yinchilarning o‘ziga ishonchi pasaygan, pressingga javob yo‘q, to‘p bilan qarorlar sust. Tana jihatdan ham, ruhiy jihatdan ham “Norwich” “Millwall” bosimiga tayyor emasdi.
Ikkinchi bo‘limdagi qisqa muddatli jonlanish qizil kartochka bilan bo‘g‘ildi. Shundan keyin Clement jamoasi faqat zararni cheklash haqida o‘ylashga majbur bo‘ldi. Bu esa Chempionship marafonida xavotirli signal: bunday intensivlikdagi o‘yinlarga tayyorgarlik yetarli emasmi?
“Millwall”ning bayonoti – bu faqat boshlanishmi?
Uch o‘yinda uch g‘alaba, kuchli raqib ustidan to‘liq ustunlik, yulduzga aylanish yo‘lida dadil qadam tashlayotgan Tairyk Arconte, zaxiradan kirib gol urayotgan Luke Cundle – “Millwall” hozircha mavsum startini nafaqat natija, balki o‘yin sifati bilan ham bezayapti.
Savol endi shunda: bu portlovchi start uzoq marafonda saqlanib qoladimi yoki bugungi kabi to‘liq ustunlikdagi kechalar hali oldinda ham ko‘p bo‘ladimi?
