Leclerc Ferrari bilan kelajagini bog‘ladi: orzular va ishonch
Charles Leclerc 2026-yil startidagi notekis natijalarga qaramay, o‘z kelajagini yana Ferrari bilan bog‘ladi. Uning aytishicha, bu qarorning markazida bitta ism turibdi: Fred Vasseur.
Monakolik haydovchi mavsumning ilk uchta bosqichida ikki marta poygani yakunlay olmadi, Monakoda esa atigi sakkizinchi bo‘ldi. Shunday paytda, shov-shuvli fon ostida Ferrari bilan yangi, ko‘p yillik shartnoma e’lon qilindi. Leclerc esa bu tanlovni yuragi bilan qilganini yashirmayapti.
“Bu yerda o‘zimni uyimdagidek his qilaman,” deydi u. “Hozircha mening joyim shu. Bu jamoani shunchalik yaxshi ko‘ramanki, aynan shu yerda eng katta motivatsiyani topaman.”
U 2019-yildan beri Formula 1’da Ferrari ranglarini himoya qiladi, lekin “Ferrari oilasi”ga a’zoligi bundan ham avval boshlangan. Shu bois uning eng katta orzusi ham o‘zgarmagan: jahon chempionligini aynan shu jamoa bilan qo‘lga kiritish.
“Men loyihaga ishonaman, jamoaning har bir odamiga ishonaman. Bu yil biz yangilik ko‘rsatdik, ishlab chiqarish rejasi va olib kelayotgan yangilanishlarda juda agressivmiz. Bu menga kelajak uchun katta umid beradi,” deydi Leclerc.
Vasseur – shartnoma ortidagi asosiy figura
Leclerc qarorining ikkinchi, balki eng ta’sirchan sababi – Fred Vasseur bilan aloqasi.
“Fred yana shartnoma imzolashimning katta sababi,” deya tan oladi u. “Men Fredga 200 foiz ishonaman. Biz ko‘p yillardan beri bir-birimizni bilamiz, va men doimo sevib kelgan jamoada u bilan birga ishlash – bu imtiyoz.”
Leclerc Vasseur bilan ilk suhbatlardanoq o‘ziga xos kimyo paydo bo‘lganini ta’kidlaydi. Uning ta’rificha, bu oddiy ish yoki biznes munosabatidan ancha chuqurroq bog‘lanish.
“U bilan gaplashganingda, go‘yo uni azaldan biladigandek bo‘lasan. Buni oxirigacha tushuntirib bo‘lmaydi, lekin qadriyatlar, dunyoqarash mos tushadi. Dastlabki suhbatlardanoq shunday bo‘lgan,” deydi u.
Shu ishonch Leclercni shubhasiz qarorga olib keldi: Ferrari bilan qolish – ayni damda uning uchun yagona yo‘l.
Hamilton uchib ketgan paytda, Leclerc izlagan yo‘l
Mavsumning birinchi yarmi Leclerc uchun og‘ir o‘tdi, ayni paytda jamoadosh Lewis Hamilton Ferrari bilan uchishga ulgurdi: Kanadada va Monakoda ikkinchi o‘rin, Barcelonada esa ilk g‘alaba.
Natijalar taqqoslanganda, savol tabiiy tug‘iladi: Leclerc nimani noto‘g‘ri qildi? U esa javobni ikki yo‘lda ko‘rdi – yoki mashina sozlamalarini o‘zgartirish, yoki o‘z haydash uslubini moslashtirish.
“Bu shunchaki: ‘Lewis shunday qilayapti, men ham shunday qilaman,’ deyish bilan bo‘lmaydi,” deydi Leclerc. “Lewis aql bovar qilmas darajada iqtidorli, uning tabiiy haydash uslubi bor, va u aynan o‘sha uslubda dunyodagi eng yaxshisi. Uni nusxalash juda qiyin.”
Leclerc shuning uchun ma’lumotlarni titkilab, mashinani o‘ziga moslab olishga urinadi. Ba’zi parametrlar umuman ishlamayotganini ko‘rgan.
“Formula 1’da hamma narsa qora-oq emas. Kompyuter oldiga o‘tib, ma’lumotlarga qarab, ‘mana, bu bir yarim o‘nlik, buni o‘zgartiraylik’ deyish bilan ish bitmaydi. Bu – sezgi, ichki tuyg‘u. ‘Mashinada nimadir meni noqulay qilayapti, agar shu hisni yaxshilasam, tezlik o‘zi keladi’, degan o‘y,” – deya tushuntiradi u.
Burilish Silverstone’da keldi. O‘sha hafta oxirida u mashina ustida muhim o‘zgarishlar qildi va yakunda g‘alabani qo‘lga kiritdi. Leclerc bu yo‘nalish “to‘g‘ri tomonga” ketganini his qildi va o‘shandan beri bir narsaga qat’iy yopishgan: ortiqcha o‘ylamaslik.
“Mashina doim o‘zgarib turadi, Melbourndagi o‘sha hisni aynan o‘sha holicha qaytarib bo‘lmaydi. Lekin maqsadim bir: rulga o‘tirganimda o‘ylab qolmaslik,” deydi u.
Uning fikricha, ortiqcha tahlil tezlikni o‘ldiradi.
“Bizning sportda hammasi oldindan sezish va mashinani his qilish bilan bog‘liq. Burilishga kirayotganimda mashina qanday tutishini aniq bilishim kerak, shunda miyam chalg‘imaydi. O‘ylab qolganingda, vaqt yo‘qotasiz. Hammasi o‘zi oqib kelayotgan holat – o‘sha mashhur ‘flow’ – aynan shunda potentsialingning 100 foizidan foydalangan bo‘lasan. O‘ylashga majbur bo‘lsang, hammasi ancha murakkablashadi.”
Mercedes bilan jang: orzu, raqamlar va yangilanishlar
Ferrari hozircha Konstruktorlar chempionatida ikkinchi o‘rinni ushlab turibdi, lekin Mercedesdan 87 ochkoga ortda. Bu farqni yopish oson emas, ayniqsa hozirgi reglamentda poygani nafaqat trekda, balki shamol tunnelida ham yutish kerak bo‘lgan paytda.
Leclerc bo‘lajak poygalar fonida katta hisob-kitoblarga berilishni istamaydi.
“Bu haqda juda ko‘p o‘ylashga energiya sarflamoqchi emasman,” deydi u. “Bu chempionat yangilanishlar bilan yutiladi. Bu mashinalarda yangilanishlar nihoyatda kuchli ta’sir qiladi.”
Hozirgi texnik qoidalar aerodinamikani keskin cheklab qo‘ygan, shuning uchun har bir qo‘shimcha bosim kuchi trekda ancha sezilarli ustunlikka aylanadi.
“Avvalgiga qaraganda pastroq bosim kuchiga egamiz, shuning uchun har bir qo‘shilgan nuqta mashinaning trekdagi xatti-harakatiga ancha kuchli ta’sir qiladi. Kuchlar nisbati bir zumda o‘zgarib ketishi mumkin,” deydi Leclerc.
Shu bois u katta rasmga emas, har bir poygaga alohida yondashmoqda.
“Men poymadan poygaga yashayapman, uzoq muddatli hisob-kitoblar bilan o‘zimni band qilmayapman. Chempionlikka haqiqiy imkonimiz bormi-yo‘qmi – buni vaqt ko‘rsatadi. Lekin hammasi tugamaguncha, men bunga ishonishda davom etaman,” deydi u.
Uning orzusi esa aniq va yillar davomida o‘zgarmagan: bir kuni jahon chempionligini Ferrari bilan rasmiylashtirish.
“Bu – yillar davomida orzu qilib kelganim. Qizil jamoa bilan chempion bo‘lish – bolaligimdan beri ko‘nglimda. Yaqinlashib kelayotgandekmiz. Qachon bo‘ladi? Bilmayman. Imkon qadar erta bo‘lishini istayman,” deydi Leclerc.
Savol endi bitta: Ferrari va Leclerc yangilanishlar poygasida Mercedesni ushlab qolishga ulguradimi yoki bu mavsum ham orzu sifatida qog‘ozda qoladimi?
