Lacroixning Chelsea’ga o'tishi: eng yaxshi klubga yangi himoyachi
Maxence Lacroix nihoyat qarorini qildi. Crystal Palace’dagi barqaror mavqe, Bundesligadagi to‘rt yillik pishib yetilish ortidan u o‘zini futbol olamining eng keskin bosqichlaridan biriga tashladi: Chelsea mudofaasi markaziga.
Taxminan 52 million funt atrofidagi kelishuv yakuniga yetdi, hujumkor bozor yozida yana bir katta sarlavha. 26 yoshli fransuz himoyachi Stamford Bridge’da olti yillik shartnomaga imzo chekdi va Xabi Alonso davrining uchinchi yangi futbolchisiga aylandi. Undan oldin Marco Palestra va Morgan Rogers kelgan bo‘lsa, Emmanuel Emegha, Geovany Quenda va Dastan Satpayev bo‘yicha oldindan kelishilgan bitimlar allaqachon kuchga kirgan.
Bu safar Chelsea nafaqat kelajakni sotib olyapti. Bu transfer – darhol maydonga tashlanadigan, tayyor futbolchi uchun.
“Dunyoning eng yaxshi klubi” – yangi markaz himoyachining tanlovi
Morgan Rogers yaqinda klubni “London’dagi eng katta” deb atagan edi. Lacroix esa chegarani yanada kengaytirdi. Uning so‘zlari aniq, ikkilanishsiz.
U klub matbuot xizmatiga bergan ilk suhbatidayoq o‘z pozitsiyasini yashirmadi: bu bosqichni nafaqat to‘g‘ri, balki eng to‘g‘ri qadam deb baholadi. U Chelsea’ni “dunyoning eng yaxshi klubi” deb atadi va bu qarorga qanday kelganini ochiq aytib berdi.
U avval telefonni qo‘liga oldi. Malo Gusto bilan gaplashdi. Trevoh Chalobah bilan fikr almashdi. Benoît Badiashile bilan suhbatlashdi. Ularning barchasi bir xil manzarani chizdi: katta tarix, yuqori darajadagi muhit, ambitsiya. Lacroix uchun bu yetarli signal edi.
Keyin navbat bosh murabbiyga keldi. Xabi Alonso bilan telefon orqali suhbat – taktika, o‘yin falsafasi, maydondagi qarashlar. Himoyachi uchun bu oddiy tanishuv emas edi, balki yo‘nalishlar to‘qnashuvi emas, mos kelishi bo‘ldi. U o‘zini murabbiy bilan bir yo‘nalishda ko‘rdi: klub uchun istak ham, talablarga yondashuv ham bir xil.
Milliy jamoadagi tanishlaridan ham xuddi shunday javobni eshitdi. Chelsea safida o‘ynayotgan hamyurtlari unga bu klubni eng yaxshi manzil sifatida ta’rifladi. Shundan keyin ichki savollar tezda yo‘qoldi. Uning o‘zi aytganidek, ko‘p o‘ylashga hojat qolmadi – bu bosqichni u “eng yaxshi keyingi qadam” deb qabul qildi.
Chelsea nega aynan Lacroix’ni oldi?
Bu savolning ildizi o‘tgan mavsumga borib taqaladi. Chelsea’da markaziy himoya mavzusi nozik nuqtaga aylangan paytlar bo‘ldi. Levi Colwill yozda ACL jarohatini olganida, o‘sha bo‘shliqni kim to‘ldirishi haqida savol keskin turardi. O‘sha paytdagi bosh murabbiy Enzo Maresca ochiqchasiga yangi markaz himoyachisini so‘radi, lekin bu istak bajarilmadi. Natija? Ichki taranglik, qarashlar to‘qnashuvi va yakunda murabbiyning yanvarda klubni tark etishi.
Colwill qaytgan bo‘lsa-da, London klubi bu yozga aniq rejalar bilan keldi: orqa chiziqni kuchaytirish shart edi. Tanlov tezda Lacroix’da to‘xtadi. Wolfsburg safida Bundesligada to‘rt mavsumlik ishonchli o‘yin, so‘ngra Crystal Palace’da qisqa muddatda yetakchiga aylanish – bu profil aynan Chelsea izlayotgan turdagi himoyachi edi.
Eng muhim jihat – u allaqachon Premer-liga ritmini his qilgan, moslashish davri ortda qolgan futbolchi. Bu yozda klub ustuvor vazifalaridan biri ham shu: tayyor, liga talablarini biladigan futbolchilarni jalb etish. Bunga parallel ravishda 35 yoshli hujumchi Danny Welbeck va 36 yoshli yarim himoyachi Jordan Henderson bilan ham kelishuv yakuniga yaqinlashayotgani klub transfer siyosatida keskin burilishni ko‘rsatib turibdi. Yoshlarga tayangan, uzoq muddatli loyihalardan tajribali, zudlik bilan natija bera oladigan futbolchilarga o‘tish.
Lacroix faqat tajribasi uchun emas, rolining og‘irligi uchun ham olib kelinyapti. U Alonso qo‘l ostida kelasi mavsumda asosiy figuralardan biri bo‘lishi kutilmoqda. Ayniqsa, hozirgi markaziy himoyachilarning bir nechtasi transferga qo‘yilgan bir paytda.
Himoyada tozalash va qayta qurish
Chelsea’da markaziy himoya endi shunchaki raqobat emas, balki seleksiya maydoniga aylanmoqda. Klub Trevoh Chalobah uchun takliflarni ko‘rib chiqishga tayyor – u o‘tgan mavsum Premer-ligada klubdagi barcha markaziy himoyachilar orasida eng ko‘p daqiqa o‘ynagan bo‘lsa ham.
Benoît Badiashile va Axel Disasi ham transfer bozorida mavjud futbolchilar qatorida tilga olinmoqda. Bu esa Lacroix atrofida yangi tuzilayotgan orqa chiziqning markazi shakllanayotganini anglatadi.
Yoshlar ham xavfsiz hududda emas. Mamadou Sarr va Aarón Anselmino ijaraga berilishi mumkin bo‘lgan nomzodlar sifatida ko‘rilmoqda. Hatto Wesley Fofana va Josh Acheampong atrofida ham kelajak borasida savollar paydo bo‘lgan.
Shu fon’da Lacroix kelishi boshqacha ma’no kasb etadi. Bu oddiy raqobat kuchayishi emas, balki butun mudofaa falsafasini yangilashga urinish. Alonso uchun esa bu – o‘zining birinchi to‘liq mavsumida tayangan ustunlardan birini topish imkoniyati.
Endi savol bitta: Chelsea “dunyoning eng yaxshi klubi” degan ta’rifga mos keladigan darajada Lacroix atrofida haqiqiy temir devor quradimi yoki bu transfer ham London’dagi navbatdagi katta qayta qurishning faqat boshlanishi bo‘lib qoladimi?
