Kilmarnock: Hampden orzusi va McCannning maqsadlari
Kilmarnock bosh murabbiyi McCann oldida bitta aniq manzil turibdi – Hampden. U buni ochiq aytadi, yashirmaydi, yumshatmaydi. Har bir o‘yin g‘alaba uchun, har bir turnir esa imkoniyat uchun.
“Biz jamoani har bir uchrashuvni yutish uchun maydonga tushiramiz va agressiv bo‘lishni xohlaymiz,” deydi u. Kubok esa bu rejaga boshqa ohang qo‘shadi – bu yerda xato kechirilmaydi. Bu – nokaut turniri. Bir marta yiqilsang, hammasi tugaydi.
Hampden sari yo‘l va “Old Firm” soyasi
Chorak finalda Old Firm to‘qnashuvi turnirni butunlay ochib yubordi. McCann buni juda sodda qilib tushuntiradi: “Bu ikkitasi musobaqadagi eng katta yigitlar – boyliklari, tajribasi, yutish odati bilan. Ular bir-birini mag‘lub etganida, qolganlar uchun so‘nggi bosqichlarga yo‘l ko‘rinadi.”
Raqiblarning og‘irligi Kilmarnockni cho‘chitmayapti, aksincha, rag‘batlantiryapti. Gap faqat tarixda emas, imkoniyatda. Kimdir gigantni yiqitishi kerak. Nega bu ishni Killie qilmasligi kerak?
McCann uchun esa bu yo‘l faqat stadionlar va kuboklar haqida emas. U Hampden safarini avvalo odamlar uchun xohlaydi. Tribunadagi muxlislar uchun. Klub egasi Billy Bowie uchun. Va, eng avvalo, kiyinish xonasidagi futbolchilar uchun.
“Biz kelganimizdan beri ajoyib qo‘llab-quvvatlashga ega bo‘ldik, – deydi u. – Bolalarning bu mavsumda beradiganlari juda ko‘p. Yarim finalga chiqish – muxlislarimiz uchun sehr, Billy Bowie va butun kengash uchun sehr. Lekin hozir men uchun eng muhimi – bu pastda, kiyinish xonasidagi bolalar uchun sehr. Chunki ular har kuni o‘zlarini o‘sha ritmga kiritish uchun mehnat qilishyapti – biz biladigan, ochko olib turadigan ritmga.”
Nihoyat “nol” saqlangan himoya – boshlanish nuqtasi
O‘tgan hafta ligadagi ilk “quruq” o‘yin. Oddiy statistik raqam emas, McCann uchun bu – poydevor.
“Bu yaxshi boshlang‘ich nuqta edi,” deydi u. “Tuzilish bo‘yicha biz yaxshi holatda edik. Hujumda ham xavf tug‘dira oldik, faqat yakunlovchi, o‘sha so‘nggi jilosi yetishmadi.”
Bu so‘zlarda yengillik ham, talabchanlik ham bor. Himoya nihoyat tartibga tushmoqda, lekin murabbiy ko‘zi oldida hali ham to‘liq ishlamagan mexanizm turibdi. U biladi: agar struktura saqlansa, gollar keladi. Oqibatda – ochkolar ham.
Og‘ir start, og‘ir savollar va aniq javob
Killie ligani yaxshi boshlamadi. Tribunadagi hafsalasi pir bo‘lganlar soni oshdi. McCann bundan qochmaydi, bahona qidirmaydi.
“Mening bu yerga kelganimdagi maqsadim – Billy Dodds bilan birga jamoani barqarorlashtirish, tarkibni tinchlantirish va tushib ketishdan qutqarish edi,” deydi u. Reallik shafqatsiz bo‘ldi: moliyaviy resurslarning katta qismi klub kelajagini himoya qiladigan infratuzilmalarga, mashg‘ulot bazalariga yo‘naltirildi. Maqsadlar shunga yarasha o‘zgardi.
“Albatta, ko‘p narsalarda nigohimizni qayta sozlashimizga to‘g‘ri keldi, – deydi u. – Chunki klub kelajagini himoyalash uchun mashg‘ulot inshootlariga juda ko‘p mablag‘ kiritildi.”
Bu – bahona emas, kontekst. Maydondagi natijalar esa baribir baholanadi. Tribunadagi norozilik ham shundan.
Tomoshabop futbol – “aniq maqsad”
McCann o‘zini faqat natijaga yopishib olgan pragmatik murabbiy sifatida ko‘rmaydi. U muxlis uchun ham o‘ynashni istaydi.
U buni “aniq maqsad” deb ataydi: tomoshabop futbol. “Biz bunga erishish uchun qattiq ishlayapmiz, lekin natijalar hozircha o‘zimiz kutgan va xohlagan darajada emas, – deydi u. – Muxlislar haqli ravishda hafsalasi pir bo‘ldi. Lekin umid qilamanki, shanba kungi natija bilan… bu faqat bitta ochko, faqat bitta ochko, lekin o‘yinning o‘zidan olish mumkin bo‘lgan juda ko‘p narsa bor.”
Bir ochko. Qog‘ozda arzimasdek ko‘rinadi. Lekin McCann uchun bu – yo‘lning ilk burilishi, kayfiyat o‘zgarishi, kiyinish xonasida ko‘tarilgan boshlar.
Endi esa navbat kubokka. Nokaut bosqichida xatolar kechirilmaydi, lekin jasorat mukofotlanadi. Kilmarnock uchun savol bitta: bu mehnat va bu ishonch ularni chindan ham Hampden sari ko‘tara oladimi?
