Keith Andrews: Brentford murabbiyi Yevropa eshigiga olib kelmoqda

Keith Andrews nomi uzoq yillar davomida Premyer-ligada maydon markazida kurashgan yarim himoyachi sifatida eslab kelinardi. Blackburn va West Brom safidagi o‘yinlari, Irlandiya terma jamoasi bilan 35 ta o‘yin – shular uning futbolchi sifatidagi vizit kartasi edi. Endi esa u boshqa rolda, chiziq ortida, lekin shovqin bundan kam emas.

Set-piece murabbiydan bosh murabbiygacha

Andrews murabbiylikka sakrashni shoshilmay, poydevorini puxta qo‘ygan holda boshladi. U Karl Robinson yonida MK Donsda ilk tajribasini to‘pladi, so‘ngra Stephen Kenny qo‘l ostida Irlandiya U21 va keyin kattalar terma jamoasida yordamchi bo‘lib ishladi. Klub futbolida esa Chris Wilder bilan birga Sheffield Unitedda ishlashi unga Angliya futbolining murakkab ritmini chuqurroq his qilish imkonini berdi.

2023 yilda u Brentford shtabiga set-piece bo‘yicha mutaxassis sifatida qo‘shilganida, bu qaror ichki bozorni yaxshi ko‘radigan klub falsafasiga juda mos tushgandi. Ammo yozgi tanaffus 2025 yilda sodir bo‘lgan hodisa ko‘pchilikni hayratda qoldirdi: Tottenham tomon yo‘l olgan Thomas Frank o‘rniga aynan shu irlandiyalik mutaxassis bosh murabbiy etib tayinlandi. Klub ichidan bunday tayinlov – ko‘plab savollar, ko‘plab shubhalar.

Shubhalar tezda jim bo‘ldi

Andrews esa bunga javobni maydonda berdi. Relegatsiya haqida gap-so‘zlar mavsum boshidayoq aylanib yurgan bir pallada u jamoani tezda tartibga soldi, xavotirlarni o‘chirib, natijalarni gapirtirdi. Oxir-oqibat Brentford mavsumni to‘qqizinchi o‘rinda yakunladi. Yevropa yo‘llanmasi juda oz farq bilan qo‘ldan chiqdi, lekin yo‘l aniq ko‘rinib qoldi: 2026-27 mavsumida o‘sha o‘rinlar yana nishonga olingan.

Brentford rahbariyati ham bu yo‘lni tasodifiy deb hisoblamaydi. Andrews 2032 yilgacha mo‘ljallangan uzoq muddatli shartnoma asosida ishlamoqda. Savol esa boshqa: u shu tempda davom etsa, Premyer-ligadagi “og‘ir vazn” egalari qachon eshik qoqadi?

Morrison: “Ajoyib, ajoyib, ajoyib”

Klub sobiq hujumchisi, hozir tahlilchi sifatida faoliyat yuritayotgan Morrison ham aynan shu savol ustida o‘ylanmoqda. U Brentforddagi yaqin do‘sti Andrews ishini baholarkan, uning ishiga tan berishini yashirmaydi. Uning fikricha, klub hatto joriy mavsumdayoq Yevropaning “tashqi” yo‘llanmalari uchun kurashishi, hatto kubok yutishi ham mumkin.

Morrison Birmingham – Brentford uchrashuvida murabbiy bilan yaqinda suhbatlashganini aytadi va bugungi jamoani bir so‘z bilan ta’riflaydi: raqobat. Devor-devor bo‘lib turadigan, har pozitsiyada kamida ikki futbolchi raqobatlashadigan tarkib.

Transferlar: har pozitsiyada bosim

Brentford yozgi bozorni jim o‘tkazmadi. Mamadou Sangare transferi bunga yaqqol misol. Morrisonning ta’kidlashicha, bu futbolchi bemalol “top-4” jamoalaridan biriga borishi mumkin edi. Ammo u Brentfordni tanladi – loyiha yoqdi, istiqbol ishontirdi. Klub esa o‘z navbatida katta iste’dodga ega bo‘lgan o‘yinchini qo‘lga kiritdi.

Hujum chizig‘ida Callum Wilsonning kelishi Thiago uchun bevosita bosim demak. Yana bir qanot hujumchisi – Burnleydan kelgan Jaidon Anthony mavsumni yaxshi boshladi va Dango Ouattara hamda Kevin Schade uchun jiddiy raqobat yaratdi. Hech kimning o‘rni kafolatlangan emas, aynan shunday muhitni Andrews xohlagan edi.

Eng yirik transferlardan biri – El Hadji Malick Diouf. West Hamdan 40 millionga kelgan bu futbolchi hozircha asosiy tarkibga kira olmayapti. Bu esa tarkib chuqurligining darajasini ko‘rsatadi: qimmat transfer ham zaxiradan joy olishga majbur bo‘layotgan jamoa haqida gap ketmoqda.

Shu fon’da Keane Lewis-Potter alohida ajralib turibdi. U so‘nggi davrda ayniqsa yorqin o‘yin ko‘rsatib, murabbiy ishonchini to‘liq oqlamoqda. Brentford safida sifatli futbolchilar ko‘p, lekin formasini topgan Lewis-Potter ularning orasida ham ko‘zga tashlanadi.

Relegatsiya o‘rniga ambitsiya

O‘tgan mavsum oldidan prognozlar unchalik xushxabar emasdi. Thomas Frank ketdi, asosiy futbolchilardan ayrilishdi, ko‘pchilik Brentfordni quyi ligaga tushishi mumkin bo‘lgan jamoalar qatoriga qo‘shdi. Andrews esa shu bosim ostida ish boshladi va qisqa muddat ichida narrativni butunlay o‘zgartirdi.

Bugun u boshqacha kontekstda tilga olinmoqda. Jamoa mavsumni yana juda ishonchli boshladi, o‘yin strukturalashgan, pressing tizimli, standart vaziyatlar esa hanuz jamoaning kuchli quroli. Klub atrofidagi kayfiyat ham o‘zgargan: xavotir o‘rnini umid va ambitsiya egallagan.

Morrison ham aynan shuni urg‘ulaydi: o‘tgan mavsumdagi yo‘qotishlarga, murabbiy almashishiga qaramay, Andrews hammasini boshqatdan yig‘ib chiqdi. Endi esa Brentford nafaqat Premyer-ligada omon qolish, balki yuqoriroq pog‘onalar uchun kurashayotgan jamoa sifatida qaralmoqda.

Keyingi qadam – “katta” klubmi?

Andrewsning o‘zi Brentford bilan uzoq muddatli loyiha qurayotgan bo‘lsa-da, uning ishiga bo‘lgan e’tibor tobora ortib bormoqda. Natijalar, transfer siyosati, jamoa ichidagi raqobat, o‘yin sifati – bularning barchasi Premyer-liganing yuqori qavatlarida o‘tirgan rahbarlarning ham diqqatini tortmay qolmaydi.

Ayni paytda esa vaziyat sodda: Brentfordda hayot qaynayapti, stadion atrofida Yevropa orzusi yana tilga olinmoqda, murabbiy esa har kuni o‘z qiymatini oshirib bormoqda. Agar Andrews shu yo‘ldan og‘masa, savol faqat bitta bo‘lib qoladi: uni birinchi bo‘lib qaysi “katta” klub chaqiradi?