June Mar Fajardo Gilas ustuni sahnadan ketmoqda
Gilas Pilipinas tarixida ayrim ismlar bor – tilga olingan zahoti butun bir davr ko‘z oldinga keladi. June Mar Fajardo ana shunday ism. Endi esa u milliy jamoa libosini yechishga tayyorgarlik ko‘rayotgandek.
36 yoshli, 6 fut 11 dyuym bo‘yli gigant 68 ta o‘yin va o‘n yildan ortiq xizmatdan so‘ng Gilas safidagi yo‘lning oxiriga yaqinlashmoqda. Oldinda turgan FIBA World Cup Asian Qualifiers Window 4 – ehtimol, uning milliy terma jamoadagi so‘nggi ikki uchrashuvi bo‘ladi.
Tana signali: “Yetar”
Fajardo qarorini yashirmadi. U ochiq aytdi: yosh emas, sog‘liq esa endi har bir qarorga ta’sir qiladigan darajada muhim.
U tanasini asrashni, klubdagi faoliyatini imkon qadar cho‘zishni xohlaydi. Doimiy xalqaro safarlar, keskin yuklama, qisqa tiklanish davrlari – bularning barchasi parketdagi umrini qisqartirishidan xavotirda.
Matbuot anjumanida u o‘zini odatdagidek kamtar tutdi. Milliy jamoa uchun o‘ynash sharaf ekanini, bu yo‘lda o‘zini hech qachon majburlangandek his qilmaganini ta’kidladi. So‘ng esa og‘ir jumlani aytdi: bu o‘yinlar uning Gilasdagi so‘nggi chiqishlari bo‘lishi mumkinligini.
Zalda jimlik hukm surdi. Bunday so‘zlarga hech kim tayyor emas edi.
Shogirdlar shokda: “Men hali ikki jahon chempionati bo‘ladi, deb o‘ylagandim”
Bu xabar avvalo uning yonma-yon kurashib kelgan jamoadoshlariga urdi. Ayniqsa, CJ Perez uchun.
U ham Gilas, ham San Miguel safida Fajardo bilan yelkama-yelka bo‘lib o‘ynagan. Shuning uchun ham uning reaksiyasi samimiy va biroz larzali bo‘ldi – u bu qarorni eshitib hayratga tushganini tan oldi. U hali Fajardo bilan kamida yana ikki jahon chempionatida qatnashaman, deb o‘ylagan.
Perez o‘z so‘zlarida minnatdorlikni yashirmadi. U “Kuya June” bilan bir jamoada bo‘lganidan faxrlanishini, bu tajribani o‘z karerasidagi eng katta omad deb bilishini aytdi. San Miguelda esa Fajardo undan va’da olgan – nafaqaga chiqquncha unga yana ko‘plab chempionliklar sovg‘a qilishni.
Perezning barcha to‘rtta PBA chempionligi Fajardo bilan birga qo‘lga kiritilgani bejiz emas. U katta markazning nafaqat parketdagi, balki kiyinish xonasidagi og‘irligini ham yaxshi biladi. Jarohatlar, ko‘tarilishlar, tushkunliklar – shularning barchasiga qaramay, Fajardo doim milliy jamoaga qaytib kelganini eslatib o‘tdi. Bayroq uchun, mamlakat uchun.
Uning so‘zlarida bitta fikr alohida ajralib turdi: bu odam ko‘p narsani boshdan kechirdi, lekin baribir bu formani kiydi.
Navbatdagi avlod: AJ Edu va “munosib xayrlashuv” rejası
Gilasning yangi to‘lqini uchun Fajardo bilan bir maydonda bo‘lish – bu alohida maktab. AJ Edu buni ochiq tan oldi. U June Marni nafaqat Gilas, balki PBA afsonasi sifatida ko‘radi.
Edu uchun bu deraza – shunchaki navbatdagi saralash emas. Bu – afsonaga munosib xayrlashuv berish imkoniyati. U Fajardo bilan birga o‘ynash sharaf ekanini, aynan shu fikr ularni bu derazada maksimal darajada ilhomlantirishini aytdi. Ayni paytda, u kelajakda bo‘shab qoladigan markaz pozitsiyasini to‘ldirishi kutilayotganlardan biri.
Bu endi faqat bitta o‘yinchining hikoyasi emas. Bu – navbatni topshirish marosimi.
Old chiziqning yangi qiyofasi: Kai, Edu, Arana
Fajardo esa ketish arafasida bo‘lsa-da, ortida nima qolishini o‘ylab turibdi. U Gilasning kelajagi borligiga ishongan. Ayniqsa, Kai Sotto va Edu uch yillik tanaffusdan so‘ng yana birga saf tortayotgani unga ishonch beradi. Old chiziqda yangi kuchlar paydo bo‘lyapti.
Bu ro‘yxatda yana bir ism bor – Justin Arana. U hali Window 4 yakuniy ro‘yxatiga kiritilishiga kafolat yo‘qligini biladi. Shunga qaramay, mas’uliyatdan qochmayapti. Aksincha, bu chaqiriqni o‘z karerasidagi burilish nuqtasi sifatida qabul qilmoqda.
Arana bolaligidan Fajardo va uning avlodiga qarab ulg‘ayganini eslatdi. Ular Gilas uchun o‘ynagan, u esa televizor qarshisida ularga havas bilan tikilgan. Endi esa o‘sha maydonga o‘zi tushishi mumkin. Bu tasodif emas, imkoniyat. Va u bu imkoniyatni qo‘ldan chiqarmaslikka qat’iy qaror qilgan – unga ko‘ra, bu derazada borini berishdan boshqa yo‘l yo‘q.
MOA Arena sahnasi va katta savol
Endi hammasi Mall of Asia Arena parketida hal bo‘ladi. Jordan va Iran – oddiy raqiblar emas, lekin bu safar e’tibor faqat natijada emas. Bu ikki o‘yin Fajardo davrining yakuniy sahifalariga aylanishi mumkin.
Gilas yosh, och, kuchli. Old chiziqda yangi ismlar ko‘paymoqda. Ammo bo‘shab qolayotgan joy – bu shunchaki rotatsiyadagi bo‘sh katak emas. Bu – bir avlodni orqasidan sudrab kelgan, o‘yin uslubini, mentalitetni, talab darajasini belgilab bergan markazning o‘rni.
Savol shunday: Kai Sotto, AJ Edu, Justin Arana va ularning jamoadoshlari bu bo‘shliqni nafaqat jismonan, balki ruhiy jihatdan ham to‘ldira oladimi?
Javob esa, ehtimol, aynan shu derazada yozila boshlanadi.
