Jordan Henderson: Brentford’ga qaytishi va hushtaklar
Jordan Henderson yozda kutilmagan yo‘lni tanladi: u erkin agent sifatida Brentford’dan ketib, Chelsea’ga qo‘shildi. Transfer qog‘ozda mantiqli ko‘rinsa-da, uning Gtech Stadium’ga qaytishi juda sovuq, hatto dushmanona kutib olish bilan kechishi aniq. Sabab esa bitta o‘yinda qilingan bitta xatti-harakatda yashirinib yotibdi.
Brentford’da isbotlangan tajriba
Henderson o‘tgan mavsum Brentford safida Premier League’da 32 ta o‘yinda maydonga tushdi. Bir gol, uch golli uzatma – raqamlar ko‘zga uncha tashlanmasligi mumkin, lekin uning ta’siri statistikadan ancha kengroq edi. Bir yillik shartnoma bilan Ajax’dan kelgan 36 yoshli yarim himoyachi London klubiga tartib, ovoz, kiyinish xonasida og‘irlik olib kirdi. Gtech Stadium atrofida bitta fikr bor edi: u o‘zini oqladi.
Shu bois yozda tajriba izlayotgan Xabi Alonso uchun Henderson tabiiy tanlov bo‘ldi. U faqat maydondagi futbolchi emas, balki maydondan tashqarida ham mezon, standart bo‘la oladigan lider sifatida ko‘rindi.
“Hendo”ning qaytishi va Chelsea’dagi bo‘shliq
Angliya terma jamoasi bilan Meksikaga qarshi o‘yindagi g‘alabani nishonlayotib, kulgili tarzda bilagini jarohatlab olgan Henderson butun Jahon chempionati davomida Thomas Tuchel jamoasida maydonga tushmadi. Ammo u safga qaytishi bilanoq Alonso uni Chelsea asosiy tarkibiga uloqtirdi.
Bunga sabab bor. Moises Caicedo va Reece James safdan chiqqan bir paytda Alonso yarim himoyada barqarorlikni qo‘lga kiritishi kerak edi.
Murabbiy ochiq aytdi: jamoa aynan o‘sha hududda yetarli “uzluksizlik va barqarorlik”ni topa olmadi. Uningcha, Henderson qaytishi bilan bu bo‘shliq qisman to‘ladi – o‘yin o‘qish qobiliyati, Premier League intensivligida har hafta raqobat qilishni bilishi va atrofidagi futbolchilarga doimiy ko‘mak berishi bilan.
Bilakdagi muammo to‘liq bartaraf bo‘lishi uchun vaqt ketdi, lekin u o‘zini yaxshi his qila boshlashi bilan Alonso ikkilanmadi. Endi u yana o‘zi juda yaxshi biladigan stadionlarga qaytmoqda.
Qarsaklar o‘rniga hushtaklar?
Ammo Henderson qaytayotgan bu joylardan biri unga qarsak emas, ehtimol, hushtak bilan kutib oladi. Brentford muxlislari o‘tgan mavsumdagi o‘yinlari uchun uni qadrlagan bo‘lishlari mumkin, lekin uning klubni tark etishidan oldingi “so‘nggi pardasi” ko‘pchilikning ko‘nglini qattiq og‘ritdi.
Mavsumning oxirgi kuni. Brentford Anfield’da Liverpool mehmoni. Vazifa aniq: Yevropa yo‘llanmasi uchun gol kerak. O‘yin tarang, hisob, daqiqalar – hammasi bosim ostida. Ana shunday pallada Henderson markaziy sahnaga chiqdi, lekin butunlay boshqa rolla.
U almashtirilayotganda Anfield uni eski qahramon sifatida qarshi oldi. U bu olqishni to‘liq his qilishni xohladi. Juda ham to‘liq. Maydondan chiqib ketish o‘rniga u qadamlarini sekinlatdi, har bir tomoshabinning qarsagini singdirgandek bo‘lib, Liverpool futbolchilari bilan qo‘l siqishdi, quchoqlashdi, xayrlashdi.
Bu sahna Liverpool uchun ramziy edi: sobiq sardor, ichki va Yevropa sahnasidagi shon-shuhratlarning yuzlaridan biri qaytib kelgan, Mohamed Salah va Andy Robertson bilan bir qatorda klub tarixidagi katta bobni yopayotgandek ko‘rindi.
Ammo bitta farq bor edi. Salah va Robertson hanuz shu klub futbolchilari edi. Henderson esa endi yo‘q. U Brentford o‘yinchisi edi. Va Brentford o‘sha paytda Yevropaga chiqish uchun umrini tikib o‘ynayotgan edi.
Brentford muxlislarining alamli eslashi
Tribunadagi Brentford muxlislari bu “minnatdorchilik davrasi”ni boshqacha ko‘rdi. Ular uchun bu – o‘yinning ritmini buzgan, vaqtni yegan, eng yomon paytda diqqatni asosiy vazifadan chalg‘itgan sahna edi. Yakunda ular Yevropadan gol farqi bilan qoldi.
Hendersonning Anfield bo‘ylab “minnatdorchilik aylanishi” Brentford tarafdorlarini alamga to‘ldirdi. Ular uni bir mavsum davomida hurmat qildi, uning tajribasini qadrladi, ammo so‘nggi kuni ularning ko‘z o‘ngida boshqa klubning afsonasiga aylanib, o‘z jamoasining manfaatini ikkinchi planga surib qo‘ygandek bo‘ldi.
Shu sabab u endi Gtech Stadium’ga qaytganda, uni qarsaklar emas, ehtimol, sovuq qarshi olish kutmoqda. U yerda odamlar Hendersonni bu klub uchun o‘ynagan paytida qadrladi, lekin uning o‘sha “o‘zini o‘zi olqishlash” sahnasidan keyin ketganiga unchalik ham achinmadi.
Endi savol bitta: tajribali yarim himoyachi o‘sha hushtaklar ostida yana bir bor o‘zini futbolchi sifatida emas, aynan Brentford muxlislarining ko‘zida ham yetuk professional sifatida oqlay oladimi? Yoki Anfield’dagi o‘sha kun uning Angliyadagi imijida chizilgan o‘chmas dog‘ bo‘lib qoladimi?
