James Maddisonning eng og‘ir yili: qaytish orzusi

Shanba kuni tushlik payti, BBC One efirida yangi mavsumning ilk sonida Kelly Somers qarshisida o‘tirgan James Maddison kulib gapiradi. Ammo kulgi ortida – tizzadan uzilgan bog‘lam, tushkunlik, uyda besh nafar kichkina bola va deyarli butun bir yo‘qolgan mavsum turibdi.

29 yoshli yarim himoyachi o‘tgan avgustdagi oldingi xochsimon bog‘lam (ACL) yorilishi tufayli 2025-26 yilgi mavsumning katta qismini o‘tkazib yubordi. Maydondan uzoq qolgan paytda esa uyda hayot butunlay boshqa tempda yugurdi: turmush o‘rtog‘i ikkinchi juft egizaklarni dunyoga keltirdi.

Maddison buni “hayotidagi eng og‘ir yil” deb ataydi. Baribir, aynan o‘sha uy ichidagi shovqin-suron, yig‘i va kulgi uni ushlab qoldi.

“Xotinim homilador bo‘lgan paytida men aynan o‘sha ijobiy chalg‘itishga muhtoj edim, – deydi u Kelly Somers bilan suhbatda. – O‘zimni unutib, u uchun yonida bo‘lishim kerak edi, garchi tizzam bilan juda og‘ir, travmatik davrni boshdan kechirayotgan bo‘lsam ham.”

Uyda esa haqiqiy front chizig‘i.

“Uyda tagliklar uchib yuradi, baxtsiz hodisalar ko‘p, lekin hammasi arziydi,” – deydi u kulib. – “Baribir buni yaxshi ko‘ramiz. Buni hech narsaga almashtirmagan bo‘lardim.”

Otaning og‘rig‘i: “Dad Spursni tark etgan deb o‘yladi”

Mavsumni deyarli to‘liq o‘tkazib yuborish faqat sportchi uchun emas, ota uchun ham zarba bo‘ldi. Maddisonning to‘ng‘ich o‘g‘li Leo bir paytlar otasini klubni tark etgan, deb o‘ylab qolgan.

“Bir yil futbolsiz qoldim, – deydi u. – Bolaning hayotida esa uch yarim yoshdan to‘rt yarim yoshgacha bo‘lgan bir yil – ulkan davr. U bir yil oldin o‘yinlarga kelganini ham eslay olmaydi.”

Maddison endi boshqa narsani o‘ylaydi: Leo stadionga qaytib, bu safar otasini maydonda ko‘rsin.

“Yana o‘yinlarga kelishi, ‘Dada’ni o‘ynayotganini eslab qolishi yoqimli bo‘ladi. Faqat tizzasiga apparat taqib, uyda televizor qarshisida o‘tirgan dadani emas.”

Spursning og‘ir mavsumi va yo‘qolgan ijodkorlik

Tottenham o‘tgan mavsumda charchagan, bo‘shashgan ko‘rindi. Klub faqat so‘nggi turda Premyer-ligada qolishni ta’minladi, tushish chizig‘idan atigi ikki ochko oldinda yakunladi. Maddison esa bularning barchasini chetdan tomosha qildi.

“Ijodkorlik bo‘yicha biroz qiynalgandik, deb o‘ylayman, – deydi u. – O‘yinlarni ko‘rib, ‘hozir maydonda bo‘lganimda nima qilgan bo‘lardim?’ degan fikrlar kelardi.”

U maydonga tushishni, o‘yinni ochishni, tempni o‘zgartirishni xohladi. Ammo tizzasi bunga tayyor emasdi.

Roberto De Zerbi: sevgi qaytarilgan kun

Mart oyida klub boshiga italiyalik murabbiy Roberto De Zerbi kelgach, Tottenham Hotspur Stadium atrofidagi kayfiyat asta-sekin o‘zgara boshladi. Maddison yangi bosh murabbiyni qisqa, lekin aniq so‘zlar bilan ta’riflaydi:

“U juda aqlli. Juda taktik. Futbolga oshufta, buni ko‘rish mumkin.”

Ammo De Zerbi kelgan zahoti murakkab sxemalar, chizmalar bilan o‘yinchilarni bo‘g‘madi. U avval ruhni tiklashni tanladi.

“Dastlab kelganida – hozirgi mashg‘ulotlarimiz va o‘sha paytdagi mashg‘ulotlarimizni solishtirsak – hammasini murakkablashtirishni xohlamadi. Avval futbolni yana sevib o‘ynashimizni istadi.”

Italiyalikning ilk qarorlaridan biri – jamoaviy kecha uyushtirish bo‘ldi. Qoidalar yumshadi, ichimlikka ham ruxsat berildi.

Maddison murabbiyning jamoaga aytgan so‘zlarini eslaydi: “Hammamiz ichamiz, hammamiz yaxshi kecha o‘tkazamiz.”

“U hammamiz bir kechaga bo‘shashib olishini xohladi, – deydi yarim himoyachi. – O‘sha kecha bergan tuyg‘u jamoani bir zumda yanada jipslashtirdi.”

Slipperda ham bo‘lsa – zaxira o‘rindig‘iga

De Zerbi qilgan yana bir qiziq qadam – hali to‘liq tayyor bo‘lmagan Maddisonni zaxira o‘rindig‘iga qaytarish qarori bo‘ldi.

“Men o‘zimga: ‘Hali o‘ynashga tayyor emasman, boss’, degandek edim, – deydi u. – Lekin u yo‘q dedi. ‘Xohlasang, slipperda bo‘lsang ham, zaxiraga o‘tirishing mumkin’, dedi.”

Murabbiy uchun eng muhimi – Maddisonning jamoa yonida bo‘lishi edi. U bu borliqning o‘zini ham guruhga foyda keltiradi, deb bildi.

“Buni katta maqtov sifatida qabul qildim, – deydi Maddison. – O‘zimni zaxira o‘rindig‘ining bir qismi, jamoaning bir qismi sifatida tutdim.”

U bu ruhiy o‘zgarishning natijasini shunday baholaydi:

“Buni aynan shu sabab bo‘ldi, deyolmayman, lekin xavfli zonadan uzoqlashishga muvaffaq bo‘ldik. Bu yaxshi tuyg‘u edi.”

Maddison 11 may kuni Leedsga qarshi o‘yinda maydonga qaytdi. Ammo yozgi tayyorgarlikda uni xavf ostiga qo‘yishmadi, ehtiyot qilishdi.

Oldinga qaragan ko‘zlar

Uning o‘zi esa ichida portlab turgan ishtiyoqni yashirmaydi.

“Mavsumning katta qismida to‘liq tayyor va maydonga chiqishga yaroqli bo‘lish uchun juda ko‘p mehnat qilyapman,” – deydi u.

Maqsad sodda, lekin aniq:

“Men faqat sog‘lom, to‘liq tayyor bo‘lgan mavsumni xohlayman, futbolni zavq bilan o‘ynashni xohlayman. Agar sog‘lom bo‘lsam, nimalarga qodir ekanimni bilaman. Bu ligadagi ko‘p o‘yinchilardan ko‘ra o‘yinga ko‘proq ta’sir o‘tkaza olishimni bilaman. Endi shunga umid qilamiz, xolos.”

Uyda besh nafar kichkina bola, klubda yangi murabbiy, tizzada sinovdan o‘tgan bog‘lam. Endi savol bitta: qaytib kelgan James Maddison Tottenham taqdirini ham, o‘zining eng og‘ir yilini ham butunlay boshqa hikoyaga aylantira oladimi?