Jack Hughes: Milan oltini va yangi bosqich
Milan tuni Jack Hughes hayotini ikki marta o‘zgartirdi. Avval oltin medal, keyin esa o‘zi uchun yangi bosqichga eshik ochgan gol.
2026-yil 22-fevral, Milan. Overtime boshidan 1:41 o‘tib, Jack Hughes muz ustida bo‘shliq topdi, o‘z tezligi va texnikasini bir lahzada birlashtirdi va Team USA uchun Team Canada darvozasiga oltin golni urdi. Olimpiada finalida 2:1. Bu nafaqat mamlakat uchun, balki uning o‘zi uchun ham burilish nuqtasi bo‘ldi.
Brodeur ko‘rayotgan yangi Jack
Martin Brodeur bunga shunchaki chiroyli epizod sifatida qaramayapti. U buni karera burilishi deb biladi.
“Menimcha, u uchun chegaralar yo‘q,” – dedi uch karra Stanley Cup sohibi, ikki karra Olimpiada chempioni va hozirda New Jersey Devils xokkey operatsiyalari bo‘yicha ijrochi vitse-prezidenti bo‘lgan Brodeur. U Hughesdagi o‘zgarishni faqat texnika yoki statistikada emas, mentalitetda ko‘ryapti.
“G‘alaba qozonmaguningcha, qanday g‘alaba qilishni bilmaysan. Endi u Milan’da jamoa bilan nima qilganini ko‘rdi, endi bu yerga kelib: ‘Buni jamoadoshlarim bilan bo‘lishmoqchiman’, deb turibdi,” – deydi u.
Olimpiadadan keyin Hughes New Jerseyga boshqa odam bo‘lib qaytdi. Xuddi o‘sha tezlik, o‘sha ijodkorlik, lekin mas’uliyat og‘irroq.
“U lider bo‘lish, tashabbusni qo‘lga olish bo‘yicha ko‘proq mas’uliyat olayotganini ko‘rish mumkin. Bu juda maqtovga loyiq. U juda katta talant,” – deydi Brodeur.
Raqamlar ortidagi yurak
Hughes Devils hujumining yuragi bo‘lib qolmoqda. Uning maydondagi har bir qadamidan xavf seziladi, imkonsiz tuyulgan vaziyatlardan ham hujum yarata oladi.
Olimpiadadan keyin 25 uchrashuvda u 41 ochko (15 gol, 26 assist) to‘pladi va o‘rtacha 21:50 daqiqa muzda bo‘ldi. Bu raqamlar uning qanday yuk ko‘tarayotganini aniq ko‘rsatadi.
Ammo bir savol tinmayapti: sog‘lik. 2019-20 mavsumidan beri u faqat bir marta 62 tadan ko‘p “regular season” uchrashuvini o‘tkazgan. O‘sha yagona to‘liqroq mavsum – 2022-23. 78 o‘yin, 99 ochko (43 gol, 56 assist) va Eastern Conference Second Round’gacha yetib borgan Devils.
“Salomatlik har doim biroz muammo bo‘lgan, va u buni juda jiddiy qabul qiladi,” – deydi Brodeur.
Oltin medal – og‘riqli bo‘limga nuqta
Hughesning o‘zi uchun Olimpiada g‘alabasi faqat medaldan iborat emas edi. Bu bir necha yillik og‘riq, jarohatlar, uzilib qolgan mavsumlar uchun ichki javob bo‘ldi.
“Bu hammasini yopib qo‘ydi – qiynalishlar, jarohatlar, hammasini,” – deydi u. “Endi men yangilanganman, baxtliman va o‘tmish haqida o‘ylamayman. Oldinda nima kutayotganidan hayajondaman.”
Uning ukasi, Devils himoyachisi Luke Hughes bu holatni juda aniq ta’riflaydi.
“Menimcha, bu u uchun bo‘limni yopish lahzasi bo‘ldi,” – deydi u o‘sha ‘Golden Goal’ haqida. “So‘nggi yillarda barcha jarohatlar, barcha qiyinchiliklardan keyin bo‘limni chiroyli tarzda yakunlash usuli bo‘ldi. U karerasining yangi bosqichiga o‘tib bo‘ldi, deb o‘ylayman.”
Luke uchun Jack boshqa odamga aylangani yo‘q. Faqat ichkaridagi ishtiyoq tasdiq topdi, xolos.
“U doim juda motivatsiyalangan, g‘oyat raqobatbardosh va jamoamiz yuragi bo‘lgan. U o‘sha-o‘sha odam, faqat har yili yanada yaxshilanib boryapti,” – deydi Luke.
Devils unga yakka o‘zi kurashmaslik uchun yordam berdi
New Jersey yozda bir narsani aniq tushundi: agar Jack Hughes sog‘lom bo‘lsa va atrofida yetarlicha sifat bo‘lsa, bu jamoa yuqoriga sakrashi mumkin. Shuning uchun hujum chizig‘iga Evan Rodrigues, Luke Evangelista va Anthony Mantha kabi nomlar qo‘shildi.
Hughesning o‘zi ham shu o‘zgarishlarni chuqur his qilmoqda. U bu transferlarni so‘nggi yillardagi eng chuqur hujum guruhi uchun asos deb biladi.
Brodeur esa bitta narsa haqida o‘ylayapti – bu chuqurlik Hughesga erkinlik beradi.
“Endi u o‘z o‘yinini o‘ynay oladi, ‘agar bir-ikki o‘yinni o‘tkazib yuborsam, jamoa qulab tushadimi’ deb o‘ylamasdan,” – deydi u. “Endi bizda shunday qo‘llab-quvvatlash bor-ki, biror narsa bo‘lsa ham, bardosh berishimiz kerak.”
Anthony Mantha birinchi mashg‘ulot kunidayoq Hughes va Jesper Bratt bilan birga sinovdan o‘tdi. 6 fut 5 dyuym, 240 funtlik hujumchi bu imkoniyatning vaznini juda yaxshi biladi.
“Kimki u yerda qolishni xohlamayman desa, yolg‘on gapiradi,” – dedi Mantha. “Ular ligadagi eng tezkor o‘yinchilardan ikkitasi. Sen aqlli o‘yin ko‘rsatishing, to‘g‘ri paytda, to‘g‘ri joyda bo‘lishing kerak.”
Hughes uchun bu nafaqat ko‘proq ochko degani. Bu himoyachilar e’tiborining taqsimlanishi, kamroq urinishlar, kamroq zarba qabul qilish, ko‘proq sifatli daqiqalar degani. Milan saboqlarini NHL maydoniga to‘liq ko‘chirish uchun aynan shunday sharoit kerak edi.
Liderlikka tayyor, javobgarlikdan qo‘rqmaydi
Endi u sakkizinchi mavsumiga kirib boryapti. Jack Hughes Jesper Bratt bilan birga assistant captain, Nico Hischier va jamoaning boshqa tajribali yetakchilari bilan yonma-yon o‘z ovozini tobora balandroq eshittiryapti.
“Men kerak deb hisoblagan ishni qilishdan qo‘rqmayman,” – deydi u. “Bu kiyinish xonasida liderlik yetishmasligi degan gap bo‘lmasligi kerak.”
Olimpiadadagi ‘Golden Goal’ abadiy Hughesniki bo‘lib qoladi. Lekin Brodeur aytayotgan asosiy fikr boshqacha: o‘sha gol unga faqat oltin medal emas, balki ishonch, dunyoqarash va qanday yetakchi bo‘lish kerakligini tushunish imkonini berdi.
U allaqachon xokkeyning eng katta sahnalaridan birida javobini bergan. Endi navbat Devils bilan yangi sahifani yozishga kelgan.
Maqsad aniq – Stanley Cup Playoffs. Faqat kirish emas, balki o‘sha “katta vaqt” o‘yinlarida markazda turish.
“Men playoffda, katta o‘yinlarda, katta lahzalarda o‘ynashni xohlayman,” – deydi Hughes. “Butun o‘yin shuning uchun.”
Savol shunday: Milan oltini uni Devils bilan yana bir, yanada kattaroq oltin izlash sari yetaklay oladimi?
