Ispaniya va Argentina: Final oldidan David Sánchezning fikrlari
JCh finali oldidan Ispaniya titrayapti, lekin ishonchni ham yo‘qotgani yo‘q. Studiyada esa bitta ism ayniqsa balandroq eshitildi: David Sánchez. U hamon Luis de la Fuente boshqarayotgan terma jamoani favorit deb biladi, ammo Lionel Scaloni olib kelayotgan Argentina haqida gap ketganda ohang birdan o‘zgaradi. Hurmat, ehtiyot, hatto biroz qo‘rquv – hammasi birga.
Qo‘rquv – zaiflik emas, qurol
“La Tribu” dasturida Sánchez ispan muxlislaridagi kayfiyatni aniq so‘zlar bilan chizib berdi: yakshanba kungi final oldidan “pro-ispan” lagerida sezilarli bir qo‘rquv bor. U bundan uyalmaydi, aksincha, foydali deb hisoblaydi.
Uningcha, amaldagi jahon chempioniga nisbatan bunday ehtiyotkorlik mutlaqo tabiiy. Hatto zarur. Argentina oson raqib emas, bu gapni nafaqat Messi, balki butun turnir davomida ko‘rsatilgan o‘yin tasdiqlab turibdi.
Ispaniya – Argentinadan ancha yaxshi jamoa
Shu bilan birga, Sánchez o‘z pozitsiyasidan chekinmadi. Raqib nomi ma’lum bo‘lganidan keyin ham uning fikri o‘zgarmagan:
Ispaniya, uning nazarida, Argentinadan ancha kuchli. De la Fuente qo‘l ostidagi jamoa Leo Messi boshchiligidagi terma jamoaga qaraganda yaxshiroq futbol o‘ynaydi, to‘pni tezroq aylantiradi, ritmni o‘zi belgilaydi.
Bu da’vo keskin eshitilishi mumkin, lekin Sánchez buni bo‘rttirmaydi, faqat maydondagi dalillarga ishora qiladi. Ispaniya bu turnirda to‘p bilan ham, to‘psiz ham raqibni bo‘g‘ib kelmoqda. O‘yin rejasi aniq, pressing ishlayapti, zaxira skamyasidan ham sifat kirib keladi.
Argentina ikki xil futbolni biladi
Shu o‘rinda u bir muhim nuqtani alohida ajratdi. Argentina bu turnirda faqat chiroyli kombinatsiyalar bilan emas, “boshqa turdagi futbol” bilan ham g‘alaba qozondi.
Bu – o‘yin sur’atini sindirish, maydondagi mayda taktik hiylalar, hakam bilan ishlash, ruhiy bosim, o‘yinni “ifloslashtirish”ni ham o‘z ichiga oladigan futbol. Ispaniya esa aynan shu hududda unchalik ham ustasi farang emas.
Sánchezning fikricha, Albiceleste shu ikki qiyofani bemalol almashtira oladi: kerak bo‘lsa, to‘pni aylantiradi, kerak bo‘lsa, jang qiladi, vaqt yutadi, raqibni asabiylashtiradi. Finalda bunday tajriba oltindan qimmat.
Hammasi odatdagidek ketsa, kubok Nyu-Yorkda ko‘tariladi
Shunga qaramay, u umumiy manzarada ishonchini yo‘qotmaydi. Agar o‘yin “normal” yo‘nalishda, kutilgan ssenariy bo‘yicha ketsa, deydi Sánchez, mantiqan qaraganda, Nyu-York osmonida Jahon chempionati kubogini ko‘tarayotgan ispan sardorlarini tasavvur qilish osonroq.
Uning nazarida, Ispaniya o‘z futbolini o‘ynasa, texnika va tizim ustunligi oxir-oqibat o‘z so‘zini aytadi. Muammo – o‘yin nazoratdan chiqib ketmasligi, Argentina o‘ziga qulay bo‘lgan betartib, siniq ritmni o‘rnatmasligi.
Messi va Argentina – ishonch uyg‘otmaydigan dahshat
Shu yerda Sánchez ohangni yana keskinlashtiradi. U o‘zini “ishonchli”, lekin “xotirjam” deb atamaydi. Aksincha, u ochiq tan oladi: Messi va Argentinga bir daqiqa ham ishonmaydi.
Bu shunchaki yulduzdan qo‘rqish emas. Bu – final o‘yinlarida har qanday mayda detal hal qiluvchi bo‘lishini yaxshi biladigan odamning ehtiyotkorligi. Messi bir lahzada o‘yinni o‘zgartirishi mumkin. Argentina esa ko‘p bora o‘likdek ko‘ringan uchrashuvlarni tiriltirishni odat qilgan.
Fransiya sabog‘i: maqtovga ishonib qolgan jamoa
Sánchezning ogohlantirishi faqat Argentina bilan cheklanmaydi. U Fransiya misolini eslatadi: turnir davomida haddan tashqari ko‘p maqtov, haddan tashqari ko‘p ishonch. Natijada esa – Luis de la Fuente jamoasiga qarshi uchrashuvga biroz bo‘sh, yengil kayfiyatda chiqish.
Bu esa yuqori darajada kechirilmaydigan xato. Sánchez Ispaniya atrofidagi optimizmni tushunadi, lekin uni xavfli hudud deb biladi. U uchun eng katta raqiblardan biri – beparvolik.
Shu bois u bir fikrni qayta-qayta ta’kidlaydi: amaldagi jahon chempionidan cho‘chish – bu zaiflik emas, bu zarur himoya mexanizmi. Ispaniya o‘zini favorit deb his qilishi mumkin, lekin final kuni maydonga shubhasiz, lekin hushyor qadam bilan chiqishi shart.
Endi savol bitta: Nyu-Yorkda kubokni ko‘tarayotgan qo‘llar qizil-sariq ranglardami bo‘ladi yoki osmon-ko‘k va oq ranglar yana bir tarixiy sahnani egallaydimi?
