Iga Swiatek Toronto g‘alabasi: g‘azab, tanqidlar va yangi yo‘l

Toronto kortlarida Iga Swiatek nafaqat kubokni ko‘tardi. U so‘nggi 11 oy davomida ortib borgan shubhalarni, shovqin-suroni va “u avvalgidek emas” degan gaplarni bo‘g‘di. G‘alaba ortidan esa u o‘zi tan olganidek, kutilmagan bir hissiyot yuzaga chiqdi – g‘azab.

Polshalik yulduz uchun Kanada safarining qiymati reyting ochkolari va mukofot pullaridan ancha yuqori bo‘ldi. National Bank Open chempionligi, WTA Tour Driven by Mercedes-Benz doirasidagi 26-singles sovrini, uning so‘nggi 11 oylik kurashiga qat’iy nuqta qo‘ydi.

“Turnir paytida bunday g‘azabni his qilmadim, – dedi u matbuot anjumanida. – G‘alabadan keyin o‘zimga biroz his qilishga ruxsat berdim. Chunki, aytganimdek, sportchilar, hatto faqat sportchilar emas, hamma odamlar kurashishga majbur bo‘ladigan juda ko‘p narsalar bor. Ba’zan biz umuman bo‘lmasligi kerak bo‘lgan narsalar bilan ham olishamiz.”

11 oylik qiyinchilik: Seuldan Toronto sari

Swiatekning avvalgi chempionligi o‘tgan yil sentyabrida Seulda qayd etilgandi. Shundan keyin esa natijalar bir tekis ketmadi. Miami’da ikkinchi davrada to‘xtash, Roland Garros’da to‘rtinchi bosqichda mag‘lubiyat, Wimbledon’dagi chempionlik mudofasasining uchinchi davrada tugashi. Ustiga-ustak, murabbiylik shtabidagi o‘zgarishlar.

Bunday fon ostida, uning darajasidagi tennischi uchun ham bosim keskin oshdi. Ayniqsa, Polshada. U yerdagi kutishlar har doim baland, sabr esa qisqa.

Shu bois Toronto finalidagi g‘alaba – va u o‘zi “yilning eng yaxshi tenisim” deb atagan o‘yin – tanqidlar to‘lqinini ancha pasaytirdi. U nafaqat yutdi, balki uslub bilan yutdi.

“Polshalik bo‘lganingizda, buni yaxshi tushunasiz, – dedi u hazil aralash. – Nutqimda aytgan hamma narsalar shunga borib taqaladi. Adolatsiz baholar, shunchaki hukm qilish va nafratlanish.”

Uning so‘zlariga ko‘ra, asosiy vazifa – o‘zi uchun ruhiy hudud yaratish, tashqi shovqinlardan ajralib, faqat o‘ziga e’tibor qaratish bo‘lgan.

“Bu oson emas, – deydi u. – Lekin bu ikki haftaning eng yaxshi tomoni shuki, men bularni qo‘yib yubora oldim. G‘azab g‘alabadan keyin chiqdi, lekin butun jarayon davomida men faqat o‘sish va progressga e’tibor berdim.”

Bosim ostida muzdek qon: 45 breyk ochkosidan 34 tasini saqlab qoldi

Statistika ham uning ruhiy burilishidan darak beradi. Toronto davomida u o‘ziga qarshi bo‘lgan 45 ta breyk ochkosining 34 tasini saqlab qoldi. Bu – 75 foiz, turnirdagi eng yaxshi ko‘rsatkich.

Bu raqam aytilganda Swiatekning o‘zi ham hayron qoldi: “Rostdanmi? Vau.”

U bu barqarorlikni o‘zini tutishdagi yuksalish bilan izohladi.

“Shu pallalarda o‘zimni juda yaxshi his qildim, – deydi u. – Bilardimki, bu turnirni yutish uchun jasur bo‘lish kerak. Shubhalar o‘yinga, rejaga kirib kelishiga yo‘l qo‘ymaslik kerak edi.”

U servisdagi texnik detallarni silliqlashga, xavfsiz, ammo samarali birinchi zarbani tanlashga tayanib o‘ynadi. Bir marta to‘p o‘yinga kirgach, baseline’dan o‘ynaladigan rallilarda o‘zini ko‘proq ustun sezdi va bu unga breyk ochkolarida orqadan qaytish ishonchini berdi.

Francisco Roig bilan yangi ritm

Toronto – Swiatekning yangi murabbiyi Francisco Roig bilan qattiq qoplamadagi ilk turniri va ilk chempionligi bo‘ldi. Bir necha oy ichida uning o‘yinida sezilarli o‘zgarishlar ko‘rinmoqda.

“Biz zarbalar ritmini yaxshilash ustida ko‘p ishladik, – deydi u. – Ba’zan keraksiz oyoq harakatlari bilan energiyani behuda sarflamaslik uchun. Endi kort bo‘ylab kamroq qadam bilan, samaraliroq yugurayapman, vaqtni ancha yaxshi his qilyapman.”

U asosiy e’tibor markazida bo‘lgan yana bir jihatni tilga oldi – tana yadrosi, ya’ni “core” kuchi. Mashg‘ulotlarda medbol bilan bajarilgan mashqlar unga ritm va barqarorlik qo‘shgan.

“Varshavada bularni sinab ko‘rdim, – deydi Swiatek. – Keyin bu yerda davom ettirdim. Natijasini hozir ko‘ryapman.”

“Eng shovqinli” mavsum ortda, lekin bosim hech qachon yo‘qolmaydi

U Toronto davomida bir necha bor gapirdi: loy mavsumi va Wimbledon’ni himoya qilish bilan bog‘liq “eng stressli” davr ortda qolgani haqida. Shunga qaramay, bu g‘alabani yelkasidagi yukning tushishi deb hisoblamaydi.

“Yo‘q, unchalik emas, – deydi u. – Ha, Grand Slam’lar balandroq shovqin bilan o‘tadi, amaldagi chempion bo‘lish oson emas. Lekin har bir turnir – og‘ir raqobat. Eng kuchlilar hamma joyda o‘ynashadi.”

Shunga qaramay, u yoz davomida muhim bir narsani o‘rganganini tan oladi: “Sovuq qon”ni saqlash. Toronto haftasida u aynan shuni namoyish qildi – ortiqcha fikrlar, tashqi tashvishlar emas, faqat kort, raqib va maqsad.

“Energiya sarflashga arzimaydigan fikrlarga umuman kuch ketkazmadim, – deydi u. – Wimbledon’dan keyin biroz tanaffus qildim, o‘zimni qayta tikladim, ichki tinchlikni topdim. Bu hafta aynan shuni his qildim.”

Kortdagi kubok, kort chetidagi it va kelajakdagi “uy hayvoni rejasi”

Finaldan keyingi kubok fotosessiyasi paytida Swiatek kortda nafaqat sovrin bilan, balki turnir xodimlaridan birining iti – Elway bilan ham suratga tushdi. U bilan o‘ynoqi lahzalar muxlislar orasida tez tarqaldi.

Shunga qaramay, u hozircha “tour’da itli hayot” g‘oyasiga tayyor emas.

“Yo‘q, – deya kuladi u. – Itlar uchun bu juda katta stress bo‘lishi mumkin. Safarlar, qattiq qoplamadagi issiq, mashg‘ulotlarda soyasiz joylarda yugurish… Ularga juda katta e’tibor kerak. Hozir bunga vaqtim ham, to‘liq e’tiborim ham yetmasligi mumkin.”

U kulib qo‘shadi: “Tugatganimdan keyin bo‘lar – it yoki mushuk, ko‘ramiz.”

Qisqa savol-javob: kortdan tashqaridagi Iga

Toronto kunlarining oxirida Swiatek o‘zini biroz yengilroq savollar ostida ham topdi. U yerda ham uning shaxsiyati yaqqol ko‘rindi.

O‘zi tan oladigan “oxirigacha himoya qiladigan tepaligi” – ya’ni qat’iy pozitsiyasi – borasida u bir oz kulib, biroz ikkilanib javob berdi: “Men har doim hamma narsani ortiqcha o‘ylayman. Hozir ochman, shuning uchun faqat ovqat haqida o‘ylayapman.”

Tennisdan tashqari orzular ro‘yxatining cho‘qqisida esa aniq bir manzil turibdi: Italiyada uy sotib olish. Agar tennis bo‘lmaganida, o‘zini musiqachi sifatida tasavvur qiladi.

Birgalikdagi bazmga nima olib kelishi haqidagi savolga esa u o‘zini emas, singlisini oldinga surdi: “Singlimdan desert pishirishini so‘rardim, o‘zim esa uni olib kelardim. Chunki men ovqat pishira olmayman.”

Shovqin ichida topilgan ovoz

So‘nggi oylar Swiatek uchun sinov bo‘ldi: natijalar, murabbiylik o‘zgarishi, vatanidagi keskin fikrlar, “unvonni himoya qila olmadi” degan yozuvlar. Toronto esa unga boshqacha narsa berdi – o‘z yo‘lidan borish, o‘z o‘yiniga ishonish va adolatsiz hukmlar fonida ham jim bo‘lmaslik huquqini.

U g‘azabini kortga olib kirgani yo‘q. Uni g‘alabadan keyin his qildi, tahlil qildi, nomini qo‘ydi. Endi esa bu hissiyot unga yangi yo‘lni ko‘rsatib turibdi: shovqin ichida ham o‘z ovozini yo‘qotmaslik.

Savol esa endi shunday: bu Toronto chempionligi – faqat to‘xtab o‘tilgan bekatmi yoki yangi hukmronlik davrining boshlanishi?