Harry Kane: Germaniyada to‘purarlik san’atini qayta yozish

Harry Kane Germaniyaga faqatgina yangi tajriba orttirish uchun kelmadi. U bu yerda to‘purarlik tushunchasining o‘zini qayta yozib chiqdi. 33 yoshida, ko‘pchilik hujumchilar sekinlashadigan vaqtda, u Bundesliga sahnasini yakka o‘zi egallab oldi.

Bir mavsumda – 31 o‘yin, 36 gol, 5 golli uzatma. Bu raqamlar allaqachon hayratlanarli. Ammo bu faqat liga. Umumiy hisobda o‘tgan mavsumda Kane barcha musobaqalarda 51 uchrashuvda 61 marta raqib darvozasini ishg‘ol qildi. Statistikada bu qatorlar shunchaki raqam bo‘lib ko‘rinishi mumkin, amalda esa – “Bayern”ning hujumdagi butun falsafasi uning atrofida qurilgani demak.

Qurg‘oqchilik tugadi – va sovrinlar keldi

Kane haqida yillar davomida aytilgan bitta jumla bor edi: “gollari ko‘p, lekin sovrinlari yo‘q”. Endi bu gap tarixda qoldi. O‘tgan mavsum “Bayern” bilan qo‘lga kiritilgan Bundesliga chempionligi uning shaxsiy karerasida burilish nuqtasiga aylandi. Birinchi katta klub sovrini eshikni ochdi – ortidan to‘lqin bo‘lib boshqalar keldi.

Yangi mavsumda yana bir Bundesliga chempionligi. Ustiga-ustak DFB-Pokal va German Supercup. Germaniya ichida “Bayern” yana hukmron, va bu hukmronlik markazida Kane turibdi.

Yevropa va jahon sahnasida esa hammasi bunchalik silliq kechgani yo‘q. Angliya terma jamoasi bilan u hali ham global sovrinni ko‘tara olmadi, ammo Qatar osmonida u yana sahnaga chiqdi. Jahon chempionatida 6 gol, va yana bir tarixiy chiziq: Gary Linekerni ortda qoldirib, Angliyaning Jahon chempionati tarixidagi eng yaxshi to‘purariga aylandi. Kubok kelmadi, lekin “Ballon d’Or” uchun kurashda uning nomi qat’iy ravishda ro‘yxatning yuqori qismida qoldi.

Kane: “Mukofot mening qo‘limda emas”

Shu darajadagi mavsumdan so‘ng, tabiiy savol tug‘iladi: “Ballon d’Or” kimniki bo‘ladi? Kane bu borada ovoz baland ko‘tarmaydi, lekin o‘z ishiga bahosini beradi.

U o‘z fikrini yashirmadi: o‘tgan mavsumdan faxrlanadi, o‘zini yuqori darajada, barqaror o‘ynaganini tan oladi. U “Ballon d’Or”ni individual futbolchi olishi mumkin bo‘lgan eng yuksak mukofot deb ataydi. Lekin shu bilan birga, bashorat qilishdan qochadi.

Kane ochiq aytadi: u o‘z ishini qildi, endi hammasi ovoz beruvchilar, jurnalistlar va boshqalar qo‘lida. U nazorat qila olmaydigan narsalar haqida bosh qotirmaydi. Qolganini vaqt hal qiladi. Uning so‘zlariga ko‘ra, mukofotni qo‘lga kiritish ajoyib bo‘lardi, lekin qaror hali ikki-uch oy oldinda, va hozircha u yangi mavsumga e’tibor qaratgan.

Bu – ko‘p yillik bosimni ko‘rgan futbolchining ohangi. Orzusi bor, lekin unga yopishib olmagan. Maydonda esa hamon o‘sha ochko‘z, raqib jarima maydonida bo‘sh joy qidirayotgan, har bir zarbada sovuqqon bo‘lib qolayotgan Kane.

Matthäusning qat’iy hukmi

Germaniyada uning qiymatini eng yaxshi tushunadiganlardan biri – Lothar Matthäus. Mamlakat futbol ramzlaridan biri, sobiq jahon chempioni, hozir esa o‘z fikrini yashirmaydigan tahlilchi.

U Kane nomzodini hech ikkilanmasdan birinchi o‘ringa qo‘yadi. Uningcha, yilni baholashda bitta o‘yin yoki bitta turnir emas, butun mavsumning davomiy sur’ati va barqarorligi muhim. “Bayern”ning ichki maydondagi to‘liq ustunligida Kane markaziy figura bo‘ldi, va eng muhimi – biror marta ham keskin pasayishsiz, butun yil davomida.

Matthäus Ispaniyada La Liga va Yevropa chempionligiga birlashgan ispan yulduzlariga ham ishora qiladi. Ular orasida “Barcelona” va Ispaniya bilan ham liga, ham jahon chempionligini qo‘lga kiritgan futbolchilar bor, lekin u savol qo‘yadi: hammasidan boshini baland ko‘targan bitta, mutlaq yetakchi bormi? Lamine Yamal nomi tilga olinadi, ammo Matthäus unga nisbatan “yo‘q” deydi – ya’ni, u yilning mutlaq birinchi raqamli odamiga aylangani yo‘q, degan ma’noda.

Kane esa, uning nazarida, aynan shu darajaga chiqdi: butun yil davomida jamoasi uchun hal qiluvchi futbolchi.

Ikki yarim final – bitta dog‘

Shu bilan birga, hatto Matthäus ham bitta nozik nuqtani yashirmaydi. Kane uchun bu mavsumning yagona katta “minus”i – final yo‘lining ikki marta o‘rtada uzilgani.

Jahon chempionatida Angliya Argentinaga yarim finalda yutqazdi. Argentina keyin turnirni ikkinchi o‘rinda yakunladi. Yevropada esa “Bayern” bilan “Champions League” safarini ham yarim final to‘xtatdi: raqib – Paris Saint-Germain, keyinchalik chempion bo‘lgan jamoa.

Ikki marta yarim final, ikki marta finalsiz qolish. Aynan shu holat Kane’ning “Ballon d’Or” poygasida oldinga o‘tib ketishiga to‘sqinlik qilishi mumkin bo‘lgan yagona omil sifatida tilga olinadi. Futbolda esa bilamiz: tarix, odatda, g‘oliblarni eslaydi.

Shu bois savol ochiq qoladi: jamoaviy finalsiz, lekin shaxsiy jihatdan dahshatli raqamlar bilan to‘la yil – Kane’ga yetarlimi?

Endi navbat hakamlarda, jurnalistlarda va tarixda

Harry Kane Germaniyada o‘zini qayta kashf etdi. U endi faqat “Premier League”dagi sermahsul ingliz hujumchisi emas, balki Bundesligani zabt etgan, yirik bosim ostida ham barqaror bo‘la olishini isbotlagan yetakchi.

U o‘z vazifasini bajardi: gollar urdi, sovrinlar yutdi, rekordlarni yangiladi. Endi navbat boshqalarga – ovoz beruvchilarga. “Ballon d’Or” shohsupasida uning ismi o‘qiladimi-yo‘qmi, bunga javob tez orada ma’lum bo‘ladi.

Bitta narsa aniq: agar bu yil ham uning qo‘liga oltin to‘p tegmasa, bunday sur’atda Kane keyingi mavsumlarda ham bu savolni futbol olamiga yana qayta-qayta eslataveradi.