Garcia Balogunni himoya qildi: mag‘lubiyatni tan olish
Belgiya murabbiyi Garcia uchrashuv tugashi bilan boshlangan savol-javoblar girdobida ham sovuqqonligini yo‘qotmadi. Atrofni shov-shuv, bahsli qarorlar va bosim o‘rab turgan bir paytda u bitta nuqtani alohida urg‘uladi: Folarin Balogun bu mojaroning markazida bo‘lishi mumkin, lekin u aybdor emas.
Murabbiy matbuot anjumanida qisqa, lekin aniq gapirdi. Uning so‘zlariga ko‘ra, Balogunning o‘zi uchrashuvdan keyin yoniga kelib suhbatlashgani hammasidan muhimroq bo‘lgan.
Garcia shunday dedi: Balogun kelib men bilan gaplashdi, bu menga yoqdi. Bu uning aybi emas, uni ayblab bo‘lmaydi. Men unga shuni aytdim. U kelib gaplashgani uchun minnatdorman.
Bu gaplar murabbiyning hujumchiga nisbatan munosabatini aniq ko‘rsatdi: jamoa ichidagi ishonch saqlanib qolgan, ichki muhitni tashqi shovqinlar emas, o‘zaro muloqot belgilayapti.
“Bizga qo‘shimcha motivatsiya kerak emas edi”
Balogun atrofida ko‘tarilgan tashqi bosim, raqib hujumchisiga qaratilgan e’tibor, ijtimoiy tarmoqlardagi munozaralar — bularning bari Belgiya uchun qo‘shimcha yonilg‘i bo‘ldimi? Garcia bu fikrni keskin rad etdi.
Uning ta’kidlashicha, jamoa o‘z o‘yin rejasiga yopishib olgan, raqib atrofidagi gap-so‘zlar esa ularni alohida ruhlantirmagan.
Murabbiy shunday davom etdi: bu bizga motivatsiya sifatida kerak emas edi, zarur ham emasdi. Biz uchun eng muhimi – o‘z o‘yin rejamiz edi. Maydonda ustun bo‘lishni istadik; U.S. jamoasi juda dinamik va energiyaga to‘la. Bizga Kevin [De Bruyne] ham kerak bo‘lmadi, baribir gollar urdik.
Garcia shu tariqa ikkita chiziq chizdi: bir tomonda – tashqi shov-shuv va bahsli qarorlar, ikkinchi tomonda – maydondagi aniq rejaga sodiq qolgan Belgiya. Natija esa ikkinchi tomonni tasdiqlab berdi.
Balogun: qizil kartadan bekor qilishgacha – va og‘ir savollar
Uchrashuv oldidan Balogun atrofidagi vaziyat juda noqulay tus olgan edi. Qizil kartadan keyingi taqiq, so‘ngra qarorning bekor qilinishi, shundan keyin boshlangan bahslar – bularning bari uning o‘yinoldi tayyorgarligini soya ostida qoldirdi.
Shunga qaramay, Balogun o‘yin tugagach, sukutni buzdi va juda sokin, vazmin ohangda gapirdi. U o‘zini oqlashga urinmadi, faqat bo‘lib o‘tgan jarayonni futbolchining ko‘zi bilan tushuntirdi.
U shunday dedi: qizil kartani olganingizda, odatda protokol bo‘yicha keyingi o‘yinda maydonga tushmaysiz. Keyin bu qaror bekor qilinsa, albatta, bu bahsli bo‘ladi. Shuning uchun meni bu holat unchalik ajablantirmadi. Lekin futbolchi sifatida mening vazifam – maydonga chiqib, o‘z ishimgagina e’tibor qaratish. Bugun g‘alaba qozona olmaganimizdan xafa bo‘ldim.
Balogun bahsli holatga baho berishda ham pozitsiyasini o‘zgartirmadi – qabul qilishni tanladi. Qizil kartaga ham, keyinchalik uni bekor qilishganiga ham bir xil munosabat bildirdi.
U yana qo‘shimcha qildi: menga qizil kartani berishganida qarorni qabul qildim, keyin o‘ynashim mumkinligini aytishganda ham qarorni qabul qildim. Bu borada ko‘p narsa ayta olmayman. Shunday bo‘lsa-da, bugun Belgia yaxshiroq jamoa bo‘ldi. Ular bizdan ancha yaxshi o‘ynashdi.
Bu so‘zlar mag‘lubiyatni tan olish, raqib ustunligini ochiq e’tirof etish va shu bilan birga, o‘zini markazga qo‘ymaslikning ifodasi bo‘ldi. Atrofda qanchalik shovqin bo‘lmasin, Balogun yakunda hammasini maydondagi o‘yin bilan o‘lchadi.
Garcia esa shu kecha bir narsani aniq ko‘rsatdi: jamoa ichida aybdor qidirilmaydi. Belgia o‘z yo‘lini natija bilan davom ettirdi, Balogun esa endi bu bosimdan qanday chiqib ketishi bilan emas, keyingi o‘yinlarda qanday javob qaytarishi bilan baholanadi.
