Futbol va Ilm: Boshqaruvdagi Farqlar
Akademiya o‘zini futbol bilan solishtiradi, lekin bu taqqoslash aslida uni noqulay ahvolga solishi kerak.
Professional futbol allaqachon bir narsani aniq tushungan: maydonda eng zo‘r bo‘lish, chetda turib boshqarish uchun yetarli emas. Bugun Premier League darajasida jamoa boshqarishni istagan, hatto jahon chempioni bo‘lgan sobiq yulduz ham UEFA Pro Licence olmasdan murabbiylik qila olmaydi. Yillar davom etadigan o‘qish, baholanuvchi kurslar, yetakchilik, muloqot va insonlar bilan ishlash bo‘yicha puxta tayyorgarlik – bularning bari majburiy. Ajoyib gollar seriyasi futbolchini sinf xonasidan ozod qilmaydi.
Ilm-fanda esa manzara boshqacha. Laboratoriyani boshqarish – grantlarni ko‘tarish, yosh tadqiqotchilar salomatligi va ruhiy holatini nazorat qilish, butun guruhning ishini yo‘lga qo‘yish – uchun asosiy “diplom” nima? Kuchli nashrlar ro‘yxati. Xolos. Bu xuddi o‘tgan mavsumning eng yaxshi to‘purari qo‘liga bir zumda bosh murabbiylikni tutqazib, “endi o‘zing bilasan” deyish bilan barobar.
Natija kutilganidek. Bitiruvchi va doktorantlar o‘rtasidagi so‘rovnomalar doimo bir nuqtaga qaytadi: ilmiy rahbarlik va kundalik nazorat – eng katta norozilik manbalaridan biri. Ko‘plab a’lo darajadagi laboratoriya yetakchiligi kurslari mavjud, lekin ular deyarli hech qachon majburiy emas.
Futbol o‘z xatolaridan o‘rgandi. Ilm esa hanuzgacha “eng ko‘p gol urgan”ni texnik zonaga chiqarishda davom etyaptimi?
