Ezri Konsa Arsenalga 55 million funtlik transfer bilan qo'shildi

Ezri Konsa: “Dunyoning eng yaxshi jamoalaridan biri”ga 55 million funtlik sakrash

Arsenal yozgi oynada navbatdagi katta zarbasini berdi. Himoya chizig‘ida bo‘shliq paydo bo‘lgandi, klub esa javobni topdi: Ezri Konsa endi “Emirates” odami.

28 yoshli Angliya markaziy himoyachisi Aston Villa safidan Premier League chempionlariga to‘rt yillik shartnoma asosida qo‘shildi, kelishuvni yana bir yilga uzaytirish varianti ham bor. Transfer summasi – 55 million funt, Villa esa bonuslar hisobiga yana 4 million funtgacha ishlab olishi mumkin.

Konsa ilk so‘zidayoq nimaga kelganini yashirmadi.

“Bu yerda bo‘lish – sharaf. Boshlashni sabrsizlik bilan kutyapman, – dedi u. – G‘alaba qozonishni davom ettirmoqchiman, men g‘alabaga chanqoqman va bu yerga aynan shuning uchun keldim. O‘zim va oilam uchun juda faxrli lahza – dunyoning eng yaxshi jamoalaridan biri safida o‘ynash.”

World Cupdagi suhbatlardan “Emirates”gacha

Bu transfer bir kunda tug‘ilmadi. Klub rahbarlari haftalar davomida narx borasida tortishdi. Aston Villa o‘zining asosiy tayanchlaridan birini osonlikcha qo‘yib yuborishni istamadi, Arsenal esa bozorni diqqat bilan kuzatdi.

Jarayon yakuniga esa kutilmagan joyda – World Cup lagerida qo‘yilgan nuqta ta’sir qilgandek. Konsa Shimoliy Amerikadagi turnir paytida Arsenal safidagi inglizlar – Eberechi Eze, Noni Madueke, Declan Rice va Bukayo Saka bilan suhbatlashib ulgurgan.

U ochiq aytdi: “Ular bu yerda menga yoqishini aytishdi. Ular bilan birga mashg‘ulot o‘tkazishni, birga o‘ynashni kutyapman.”

Bayer Leverkusen himoyachisi Jarrell Quansah ham variantlardan biri edi, u ham Konsa bilan birga Angliya terma jamoasida World Cupda qatnashgan. Ammo yakunda Arsenal tanlovni aniq qildi – tajribali, Premier League’ni ichidan biladigan himoyachiga ustunlik berildi.

Himoyadagi og‘riqli nuqta va Konsaning roli

Arsenal uchun bu transfer faqat “sifat qo‘shish” emas, balki zarurat ham edi. O‘tgan mavsumda William Saliba va Gabriel Magalhaes juftligi chempionlikka olib borgan beton devor bo‘ldi – jamoa liga bo‘yicha atigi 27 ta gol o‘tkazib yubordi. Endi esa shu devorning yarmi vaqtincha qulab tushgan.

Saliba belidagi jiddiy muammo sabab “uzoq muddatga” safdan chiqqan. O‘tgan mavsumdayoq u og‘riq bilan o‘ynagan, World Cup’ni ham erta tark etishga majbur bo‘lgandi. Jurrien Timber – asosiy o‘ng qanot himoyachisi – ham sonidagi jarohat tufayli mavsum startini o‘tkazib yuboradi.

Natijada Arsenalning o‘ng tomoni bo‘sh qolgan: Ben White – yagona sog‘lom o‘ng qanot himoyachisi, 21 yoshli Cristhian Mosquera esa Gabriel yonida o‘ynashi mumkin bo‘lgan yagona tabiiy o‘ng markaziy himoyachi.

Piero Hincapie transferi to‘liq sotib olinishi bilan Arteta nazariy jihatdan yana bir variantga ega bo‘ldi, ammo u ham chap oyoqli. Murabbiy markazda ikki chap oyoqli futbolchini birga tushirishni yoqtirmaydi. White jarohat olsa, Mosquera o‘ng qanotga surilishi, markaz esa ikkita chap oyoqli futbolchiga qolishi mumkin – bu esa Arteta uchun ssenariy emas.

Riccardo Calafiori ham murabbiy nazarida chap qanotda hujumni kutilmaganda “portlatib” beradigan futbolchi sifatida qadrli. Hincapie ham chap tomonga yaqin. Akademiyaning 16 yoshli iqtidorli himoyachisi Marli Salmon bor, lekin u hozircha kubok uchrashuvlari uchun mo‘ljallangan.

Shu fonni hisobga olganda, Konsa transferi – takroriy hashamat emas, aniq reja. Arsenal sport direktori Andrea Berta ham aynan shunga urg‘u berdi:

“Ezri – yuqori sifatli himoyachi. Uning atletikasi, xotirjamligi va taktik fikrlashi uni Premier League’dagi eng barqaror futbolchilardan biriga aylantirdi. U markazda ham, o‘ng qanotda ham o‘ynay oladi, bu esa bizga tarkibda juda qimmatli moslashuvchanlik beradi va yirik sovrinlar uchun kurashda zarur bo‘lgan yuqori himoyaviy standartlarimizni saqlashga yordam beradi.”

Villa uchun og‘ir, lekin majburiy xayrlashuv

Agar Arsenal bu transferni strategik qadam sifatida ko‘rsa, Aston Villa uchun bu – iqtisodiy ehtiyoj bilan chizilgan qaror.

Konsa 2019 yil iyulida Brentford’dan kelganidan beri Villa uchun 286 ta o‘yin o‘tkazdi, may oyida klubni Europa League g‘olibiga aylantirdi – 1982 yildan beri ilk yevrokubok sovrini. O‘tgan mavsumda u 48 uchrashuvda 2 gol va 1 golli uzatma bilan yakun qildi, Unai Emery jamoasiga Premier League’da to‘rtinchi o‘rinni olib berib, Champions League yo‘llanmasini ta’minlashda asosiy figuralardan bo‘ldi.

World Cup’da esa Thomas Tuchel boshchiligidagi Angliya terma jamoasining barcha uchrashuvlarida maydonga tushdi. Jamoa Argentina bilan yarim finalda to‘xtadi, lekin keyin Fransiyani mag‘lub etib, bronza medallarini qo‘lga kiritdi.

Shunday futbolchini yo‘qotish – sport nuqtai nazaridan zarba. Ammo Villa allaqachon moliyaviy cheklovlar bilan yashashga majbur klubga aylangan.

Uefa tomonidan joriy etilgan squad cost ratio (SCR) qoidasi ularga futbol bilan bog‘liq daromadning atigi 70 foizini ish haqi, transfer va agent to‘lovlariga sarflashga ruxsat beradi. Klub bu me’yorni bir necha bor buzdi: o‘tgan yili 9,5 million funt, iyun oyida esa 19,4 million funt jarimaga tortildi (shundan 12,9 million funt keyinchalik to‘lov sharti bilan “osilgan” holatda qoldi). Bu esa transfer oynasida qo‘llarni jiddiy bog‘lab qo‘ydi.

Premier League’ning Profit and Sustainability Rules (PSR) ham bosimni oshirdi – uch yillik davrda 105 million funtdan ortiq zarar qilish mumkin emas. Villa’ning 30 iyun 2025 yilda tugagan so‘nggi hisobotida 17 million funtlik foyda qayd etilgan bo‘lsa-da, undan oldingi ikki yil – mos ravishda 119,6 million va 85,4 million funtlik yo‘qotish bilan yakunlangan. Endi liga ham SCR modeliga o‘tib, Uefa tizimi bilan bir xil yo‘lga tushdi.

Natija – yuqori darajadagi sotuvlar. Youri Tielemans va Morgan Rogers, Istanbulda Europa League finalida gol urgan qahramonlar, allaqachon ketdi. Rogers’ning 117 million funtlik Chelsea transferi ingliz futbolchisi uchun rekord summa bo‘ldi. Chap qanot himoyachisi Lucas Digne Paris St-Germain safiga yo‘l oldi.

Darvozabon Emi Martinez atrofida ham mavhumlik: Juventus bilan amalga oshmay qolgan transfer, uning o‘rniga keltirilgan yaponiyalik Zion Suzuki va hali topilishi kerak bo‘lgan yechim. Saudiya Arabistonidagi Al-Hilal esa Ollie Watkins bo‘yicha yana qaytib kelishi mumkin, Aston Villa esa unga yangi shartnoma taklif qilib, hujumchisini ushlab qolishga urinmoqda.

Konsa ketishi bilan Istanbuldagi tarixiy g‘alabadan qolgan asosiy tarkibdan Matty Cash, Pau Torres, Victor Lindelof, John McGinn va Emi Buendia kabi nomlargina klubda qolmoqda. Emery jamoasi ko‘z oldimizda yangidan qurilmoqda – og‘riqli, lekin moliyaviy zaruratdan tug‘ilgan jarayon.

Arsenalning yozgi rejasi: himoyani qayta chizish

Arsenal bu yozda allaqachon 100 million funtdan ortiq sarfladi. Newcastle’dan kelgan Bruno Guimaraes uchun 75 million funt, Club Brugge qanot futbolchisi Christos Tzolis uchun 34 million funt – bu raqamlar chempion jamoa kichik kosmetik o‘zgarishlar bilan cheklanmasligini ko‘rsatdi.

Endi esa Konsa shu mozaikaga qo‘shildi. U nafaqat Saliba yo‘qligini yopishi, balki o‘ng qanotda Timber qaytguncha ham yechim bo‘lishi mumkin. Himoyada moslashuvchan, Premier League ritmini his qiladigan, yirik bosim ostida o‘ynashga o‘rgangan futbolchi.

Emery uni World Cup’dan keyin to‘rt haftalik ta’tilga yuborgan, shu bois Konsa Aston Villa’ning birorta ham pre-season uchrashuvida, jumladan Uefa Super Cup’da Paris St-Germainga qarshi 1:2 hisobidagi mag‘lubiyatda maydonga tushmadi. Bu esa Arsenal uchun yana bir plius – u toza varaq bilan, yangi jismoniy siklga tayyor holda keladi.

Savol endi bitta: o‘tgan mavsumda 22 yillik tanaffusdan keyin chempionlikni qaytarib olgan Arsenal, himoyadagi bu qayta qurilish fonida yana shu darajani ushlab qola oladimi? Konsa uchun esa bu boshqa savol – u o‘zini nafaqat “dunyoning eng yaxshi jamoalaridan biri”ga munosib, balki uning navbatdagi chempionlik poygasida hal qiluvchi bo‘g‘in ekanini isbotlay oladimi?